Aripiprazole Sandoz, Tabletki (10 mg)

Ulotka: Aripiprazole Sandoz, Tabletki (10 mg)

1. Nazwa produktu leczniczego

Aripiprazole Sandoz, 10 mg, tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej
Aripiprazole Sandoz, 15 mg, tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej
Aripiprazole Sandoz, 30 mg, tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej

2. Skład jakościowy i ilościowy

Tabletki 10 mg
Każda tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej zawiera 10 mg arypiprazolu (Aripiprazolum).

Substancje pomocnicze o znanym działaniu
Każda tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej zawiera 90,30 mg laktozy (w postaci laktozy jednowodnej), 1,0 mg aspartamu i do 0,0036 mg alkoholu benzylowego.

Tabletki 15 mg
Każda tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej zawiera 15 mg arypiprazolu (Aripiprazolum).

Substancje pomocnicze o znanym działaniu
Każda tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej zawiera 135,46 mg laktozy (w postaci laktozy jednowodnej), 1,5 mg aspartamu i do 0,0054 mg alkoholu benzylowego.

Tabletki 30 mg
Każda tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej zawiera 30 mg arypiprazolu (Aripiprazolum).

Substancje pomocnicze o znanym działaniu
Każda tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej zawiera 270,90 mg laktozy (w postaci laktozy jednowodnej), 3,0 mg aspartamu i do 0,0108 mg alkoholu benzylowego.

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

3. Postać farmaceutyczna

Tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej.

Tabletki 10 mg
Okrągłe, płaskie, różowe tabletki o średnicy 8,0 mm ± 0,1 mm, z napisem „10” na jednej stronie i gładkie na drugiej stronie.

Tabletki 15 mg
Okrągłe, płaskie, żółte tabletki o średnicy 9,0 mm ± 0,1 mm, z napisem „15” na jednej stronie i gładkie na drugiej stronie.

Tabletki 30 mg
Okrągłe, płaskie, różowe tabletki o średnicy 10,0 mm ± 0,1 mm, z napisem „30” na jednej stronie i gładkie na drugiej stronie

4.1. Wskazania do stosowania

Aripiprazole Sandoz jest wskazany w leczeniu schizofrenii u dorosłych i u młodzieży w wieku 15 lat i starszej.

Aripiprazole Sandoz jest wskazany w leczeniu epizodów maniakalnych o nasileniu umiarkowanym do ciężkiego w przebiegu zaburzenia afektywnego dwubiegunowego typu I oraz w zapobieganiu nowym epizodom maniakalnym u dorosłych, u których występują głównie epizody maniakalne i którzy odpowiadają na leczenie arypiprazolem (patrz punkt 5.1).

Aripiprazole Sandoz jest wskazany w trwającym do 12 tygodni leczeniu epizodów maniakalnych o nasileniu umiarkowanym do ciężkiego w przebiegu zaburzenia afektywnego dwubiegunowego typu I u młodzieży w wieku 13 lat i starszej (patrz punkt 5.1).

4.2. Dawkowanie i sposób podawania

Dawkowanie

Dorośli

Schizofrenia: zalecaną dawką początkową produktu Aripiprazole Sandoz jest 10 lub 15 mg na dobę z dawką podtrzymującą 15 mg na dobę raz na dobę, niezależnie od posiłków.

Aripiprazole Sandoz jest skuteczny w dawkach od 10 do 30 mg na dobę. Chociaż nie potwierdzono większej skuteczności dawek większych niż dawka dobowa 15 mg, jednak u poszczególnych pacjentów większa dawka może być korzystna. Maksymalna dawka dobowa nie może być większa niż 30 mg.

Epizody maniakalne w zaburzeniu afektywnym dwubiegunowym typu I: zalecana dawka początkowa to 15 mg arypiprazolu podawanych w schemacie raz na dobę, niezależnie od posiłków, w monoterapii lub w leczeniu skojarzonym (patrz punkt 5.1). U niektórych pacjentów może być korzystne zastosowanie większej dawki. Maksymalna dawka dobowa nie może być większa niż 30 mg.

Zapobieganie nawrotom epizodów maniakalnych w zaburzeniu afektywnym dwubiegunowym typu I: w celu zapobiegania nawrotom epizodów maniakalnych u pacjentów, którzy otrzymywali arypiprazol w monoterapii lub w terapii skojarzonej, leczenie należy kontynuować stosując tę samą dawkę. Dostosowanie dawki dobowej, w tym jej zmniejszenie, należy rozważyć na podstawie stanu klinicznego.

Dzieci i młodzież

Schizofrenia u młodzieży w wieku 15 lat i starszej: zalecana dawka produktu Aripiprazole Sandoz to 10 mg na dobę podawanych w schemacie raz na dobę, niezależnie od posiłków. Leczenie należy rozpocząć od dawki 2 mg (stosując roztwór doustny zawierający arypiprazol o mocy 1 mg/ml) podawanej przez 2 dni, zwiększanej stopniowo do 5 mg przez kolejne 2 dni, aż do osiągnięcia zalecanej dawki dobowej wynoszącej 10 mg. W przypadkach, gdzie to właściwe, dalsze zwiększenie dawki należy przeprowadzać dodając jednorazowo po 5 mg, bez przekroczenia maksymalnej dawki dobowej 30 mg (patrz punkt 5.1).

Produkt leczniczy Aripiprazole Sandoz jest skuteczny w przedziale dawek od 10 do 30 mg na dobę. Nie wykazano większej skuteczności dawek dobowych większych niż 10 mg, chociaż u poszczególnych pacjentów zastosowanie większych dawek może być korzystne.

Nie zaleca się stosowania produktu Aripiprazole Sandoz u pacjentów ze schizofrenią w wieku poniżej 15 lat ze względu na brak wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania i skuteczności (patrz punkty 4.8 i 5.1).

Epizody maniakalne w zaburzeniu afektywnym dwubiegunowym typu I u młodzieży w wieku 13 lat i starszej: zalecana dawka produktu Aripiprazole Sandoz to 10 mg na dobę podawanych w schemacie raz na dobę, niezależnie od posiłków. Leczenie należy rozpocząć od dawki 2 mg (stosując roztwór doustny zawierający arypiprazol o mocy 1 mg/ml) podawanej przez 2 dni, zwiększanej stopniowo do 5 mg przez kolejne 2 dni, aż do osiągnięcia zalecanej dawki dobowej wynoszącej 10 mg.

Czas trwania leczenia powinien być możliwie najkrótszy konieczny do uzyskania kontroli objawów i nie może być dłuższy niż 12 tygodni. Nie wykazano większej skuteczności dawek dobowych większych niż 10 mg, a stosowanie dawki dobowej 30 mg jest związane ze znacząco większą częstością istotnych działań niepożądanych, włączając zdarzenia związane z objawami pozapiramidowymi (ang. EPS), senność, zmęczenie oraz zwiększenie masy ciała (patrz punkt 4.8). Z tego względu dawki większe niż 10 mg na dobę należy stosować tylko w wyjątkowych przypadkach oraz z zachowaniem ścisłej kontroli klinicznej (patrz punkty 4.4, 4.8 i 5.1).

U młodszych pacjentów zwiększone jest ryzyko zdarzeń niepożądanych związanych ze stosowaniem arypiprazolu, dlatego nie zaleca się stosowania produktu Aripiprazole Sandoz u pacjentów w wieku poniżej 13 lat (patrz punkty 4.8 i 5.1).

Drażliwość związana z zaburzeniami autystycznymi: nie ustalono dotychczas bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności arypiprazolu u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat. Aktualne dane przedstawiono w punkcie 5.1, ale nie można określić zaleceń dotyczących dawkowania.

Tiki związane z zespołem Tourette’a: nie ustalono dotychczas bezpieczeństwa stosowania i skuteczności arypiprazolu u dzieci i młodzieży w wieku od 6 do 18 lat. Aktualne dane przedstawiono w punkcie 5.1, ale nie można określić zaleceń dotyczących dawkowania.

Szczególne grupy pacjentów

Zaburzenia czynności wątroby
U pacjentów z lekkimi do umiarkowanych zaburzeniami czynności wątroby modyfikacja dawki nie jest konieczna. Dostępne dane są niewystarczające, aby ustalić dawkowanie u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby. W tej grupie pacjentów dawkowanie należy ustalać ostrożnie, a największą dawkę dobową 30 mg należy stosować ze szczególną ostrożnością (patrz punkt 5.2).

Zaburzenia czynności nerek
U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek modyfikacja dawki nie jest konieczna.

Osoby w podeszłym wieku
Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania i skuteczności arypiprazolu w leczeniu schizofrenii lub epizodów manii w przebiegu zaburzenia afektywnego dwubiegunowego typu I u pacjentów w wieku 65 lat i starszych. Jednak ze względu na większą wrażliwość tych pacjentów, należy rozważyć zastosowanie mniejszej dawki początkowej, jeśli pozwalają na to okoliczności kliniczne (patrz punkt 4.4).

Płeć
Nie jest konieczna modyfikacja dawkowania w zależności od płci (patrz punkt 5.2).

Palenie tytoniu
Biorąc pod uwagę metabolizm arypiprazolu, modyfikacja dawkowania u osób palących tytoń nie jest konieczna (patrz punkt 4.5).

Dostosowanie dawki ze względu na interakcje
Dawkę arypiprazolu należy zmniejszyć w razie jednoczesnego podawania silnych inhibitorów izoenzymów CYP3A4 lub CYP2D6. Po zakończeniu jednoczesnego stosowania inhibitora CYP3A4 lub CYP2D6, dawkę arypiprazolu należy ponownie zwiększyć (patrz punkt 4.5).

Dawkę arypiprazolu należy zwiększyć w razie jednoczesnego podawania leków silnie indukujących CYP3A4. Po odstawieniu leku indukującego CYP3A4, dawkę arypiprazolu należy ponownie zmniejszyć do dawki zalecanej (patrz punkt 4.5).

Sposób podawania

Produkt leczniczy Aripiprazole Sandoz jest przeznaczony do podawania doustnego.

Tabletkę ulegającą rozpadowi w jamie ustnej należy położyć na języku, gdzie szybko rozpuści się w ślinie. Można ją popić płynem. Wyjęcie nienaruszonej tabletki z jamy ustnej jest trudne. Ponieważ tabletka ulegajaca rozpadowi w jamie ustnej jest krucha, należy ją zażyć bezpośrednio po wyjęciu z blistra. Możliwe jest również wymieszanie tabletki z wodą i wypicie otrzymanej zawiesiny.

Tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej mogą stanowić alternatywę dla produktu leczniczego w tabletkach dla pacjentów z trudnościami w połknięciu tabletki z arypiprazolem (patrz również punkt 5.2).

4.3. Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.

4.4. Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Podczas leczenia przeciwpsychotycznego poprawa stanu klinicznego pacjenta może nastąpić w ciągu kilku dni do kilku tygodni. Przez cały ten czas pacjent powinien pozostawać pod ścisłą obserwacją.

Prawdopodobieństwo podjęcia próby samobójczej
Występowanie zachowań samobójczych jest związane z chorobami psychicznymi oraz zaburzeniami nastroju i w niektórych przypadkach było zgłaszane wkrótce po rozpoczęciu lub zmianie leczenia przeciwpsychotycznego, w tym leczenia arypiprazolem (patrz punkt 4.8). Leczenie przeciwpsychotyczne pacjentów wysokiego ryzyka powinno odbywać się pod ścisłym nadzorem.

Zaburzenia sercowo-naczyniowe
Arypiprazol należy stosować ostrożnie u pacjentów z chorobą sercowo-naczyniową (zawał mięśnia sercowego lub choroba niedokrwienna serca w wywiadzie, niewydolność serca lub zaburzenia przewodzenia), chorobą naczyń mózgowych, w stanach predysponujących do niedociśnienia tętniczego (odwodnienie, zmniejszenie objętości krwi krążącej i stosowanie leków przeciwnadciśnieniowych) lub nadciśnienia tętniczego, w tym postępującego lub złośliwego.

Po zastosowaniu przeciwpsychotycznych produktów leczniczych obserwowano przypadki żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ang. venous thromboembolism, VTE). Ponieważ u pacjentów leczonych lekami przeciwpsychotycznymi często występują nabyte czynniki ryzyka VTE, przed rozpoczęciem oraz w trakcie leczenia arypiprazolem należy zidentyfikować wszystkie możliwe czynniki ryzyka VTE i wdrożyć odpowiednie środki zapobiegawcze.

Wydłużenie odstępu QT
W badaniach klinicznych częstość występowania wydłużenia odstępu QT po zastosowaniu arypiprazolu i placebo była porównywalna. Arypiprazol należy stosować ostrożnie u pacjentów z wydłużeniem odstępu QT w wywiadzie rodzinnym (patrz punkt 4.8).

Późne dyskinezy
W badaniach klinicznych trwających rok lub krócej, w trakcie leczenia arypiprazolem zgłaszano niezbyt częste przypadki dyskinez wymagające interwencji. Jeśli u pacjenta leczonego arypiprazolem wystąpią przedmiotowe lub podmiotowe objawy późnych dyskinez, należy rozważyć zmniejszenie dawki lub odstawienie leku (patrz punkt 4.8). Objawy takie mogą czasowo nasilić się lub nawet wystąpić dopiero po odstawieniu leku.

Inne objawy pozapiramidowe
W badaniach klinicznych z zastosowaniem arypiprazolu u dzieci i młodzieży obserwowano akatyzję oraz parkinsonizm. Jeśli u pacjenta przyjmującego arypiprazol wystąpią przedmiotowe i podmiotowe objawy innych zaburzeń pozapiramidowych, należy rozważyć zmniejszenie dawki oraz wprowadzenie ścisłej kontroli klinicznej.

Złośliwy zespół neuroleptyczny (ang. neuroleptic malignant syndrome, NMS)
NMS jest potencjalnie śmiertelnym zespołem objawów, które mogą wystąpić podczas stosowania leków przeciwpsychotycznych. W badaniach klinicznych odnotowano rzadkie przypadki NMS w czasie leczenia arypiprazolem. Klinicznymi objawami NMS są wysoka gorączka, sztywność mięśni, zaburzenia świadomości oraz przejawy niestabilności autonomicznego układu nerwowego (nieregularne tętno lub wahania ciśnienia tętniczego, częstoskurcz, obfite pocenie się i zaburzenia rytmu serca). Mogą wystąpić także objawy dodatkowe, takie jak zwiększenie aktywności kinazy kreatynowej, mioglobinuria (rabdomioliza) i ostra niewydolność nerek. Jednak notowano także zwiększenie aktywności kinazy kreatynowej i rabdomiolizę, niekoniecznie związane z NMS. Jeśli u pacjenta wystąpią objawy przedmiotowe i podmiotowe wskazujące na NMS, bądź wystąpi niewyjaśnionego pochodzenia wysoka gorączka bez innych klinicznych objawów NMS, należy odstawić wszystkie leki przeciwpsychotyczne, w tym arypiprazol.

Napady drgawkowe
W badaniach klinicznych odnotowano niezbyt częste przypadki napadów drgawek w czasie leczenia arypiprazolem. Z tego względu arypiprazol należy stosować ostrożnie u pacjentów z napadami drgawek w wywiadzie lub z chorobami wiążącymi się ze skłonnością do takich napadów (patrz punkt 4.8).

Pacjenci w podeszłym wieku z psychozą związaną z otępieniem

Zwiększona śmiertelność
W trzech kontrolowanych placebo badaniach (n=938, średni wiek: 82,4 roku; zakres: 56-99 lat) z udziałem osób w podeszłym wieku z psychozą związaną z chorobą Alzheimera, ryzyko zgonu u pacjentów otrzymujących arypiprazol było większe niż u pacjentów otrzymujących placebo. Częstość zgonów u pacjentów leczonych arypiprazolem wynosiła 3,5% w porównaniu z 1,7% w grupie placebo. Wprawdzie przyczyny zgonów były zróżnicowane, ale wydaje się, że większość zgonów związana była albo z chorobami układu krążenia (np. niewydolność serca, nagły zgon), albo z chorobami infekcyjnymi (np. zapalenie płuc), patrz punkt 4.8.

Działania niepożądane dotyczące krążenia mózgowego
W tych samych badaniach odnotowano działania niepożądane dotyczące krążenia mózgowego (np. udar, przemijający napad niedokrwienny), również zakończone zgonem (średni wiek pacjentów: 84 lata; zakres 78-88 lat). Ogólnie, w badaniach tych działania niepożądane dotyczące krążenia mózgowego wystąpiły u 1,3% pacjentów leczonych arypiprazolem w porównaniu z 0,6% pacjentów otrzymujących placebo. Różnica ta nie była istotna statystycznie. W jednym z tych badań z zastosowaniem ustalonej dawki stwierdzono jednak istotną zależność działań niepożądanych dotyczących krążenia mózgowego od dawki u pacjentów leczonych arypiprazolem (patrz punkt 4.8).

Arypiprazol nie jest wskazany w leczeniu pacjentów z psychozą związaną z otępieniem.

Hiperglikemia i cukrzyca
U pacjentów leczonych atypowymi przeciwpsychotycznymi produktami leczniczymi, w tym arypiprazolem, opisywano hiperglikemię, w niektórych przypadkach bardzo wysoką, z kwasicą ketonową lub śpiączką hiperosmotyczną albo zgonem. Czynnikami ryzyka, które mogą sprzyjać wystąpieniu ciężkich powikłań, są otyłość i cukrzyca w wywiadzie rodzinnym. W badaniach klinicznych nie wykazano znaczących różnic w częstości działań niepożądanych związanych z hiperglikemią (w tym cukrzycy) ani nieprawidłowego stężenia glukozy we krwi w badaniach laboratoryjnych po zastosowaniu arypiprazolu i po podaniu placebo. U pacjentów leczonych arypiprazolem i innymi atypowymi przeciwpsychotycznymi produktami leczniczymi nie jest dostępne dokładne oszacowanie ryzyka działań niepożądanych związanych z hiperglikemią, które pozwoliłoby na bezpośrednie porównanie. U pacjentów leczonych jakimikolwiek przeciwpsychotycznymi produktami leczniczymi, w tym arypiprazolem, należy obserwować, czy nie występują objawy przedmiotowe i podmiotowe hiperglikemii (takie jak nadmierne pragnienie, wielomocz, nadmierne łaknienie i osłabienie), a u pacjentów z cukrzycą lub czynnikami ryzyka jej rozwoju należy regularnie monitorować pogorszenie kontroli glikemii (patrz punkt 4.8).

Nadwrażliwość
Po zastosowaniu arypiprazolu mogą wystąpić reakcje nadwrażliwości charakteryzujące się objawami uczulenia (patrz punkt 4.8).

Zwiększenie masy ciała
Obserwowane często u pacjentów ze schizofrenią i zaburzeniem afektywnym dwubiegunowym zwiększenie masy ciała zwykle spowodowane jest współistniejącymi chorobami, stosowaniem leków przeciwpsychotycznych, które powodują zwiększenie masy ciała, niewłaściwym stylem życia, i może prowadzić do ciężkich powikłań. Zwiększenie masy ciała obserwowano u pacjentów w okresie po wprowadzeniu arypiprazolu do obrotu. Jeśli występowało, to zwykle u pacjentów z istotnymi czynnikami ryzyka, takimi jak cukrzyca, zaburzenia tarczycy lub gruczolak przysadki w wywiadzie. W badaniach klinicznych nie wykazano, aby arypiprazol powodował klinicznie istotne zwiększenie masy ciała u dorosłych (patrz punkt 5.1), zaś w badaniach klinicznych z udziałem młodzieży z epizodem manii w przebiegu zaburzenia afektywnego dwubiegunowego stosowanie arypiprazolu wiązało się ze zwiększeniem masy ciała po 4 tygodniach leczenia. Zwiększenie masy ciała należy kontrolować u młodzieży z manią w przebiegu zaburzenia afektywnego dwubiegunowego. Jeśli jest ono znaczące klinicznie, należy rozważyć zmniejszenie dawki (patrz punkt 4.8).

Dysfagia
Zaburzenia kurczliwości mięśniówki przełyku i zachłyśnięcie wiązały się ze stosowaniem leków przeciwpsychotycznych, w tym arypiprazolu. Arypiprazol należy stosować ostrożnie u pacjentów z ryzykiem zachłystowego zapalenia płuc.

Patologiczne uzależnienie od hazardu i inne zaburzenia kontroli impulsów
Podczas przyjmowania arypiprazolu u pacjentów mogą występować zwiększone popędy, w szczególności popęd do hazardu i niezdolność do kontrolowania tych popędów. Inne zgłaszane popędy obejmują: zwiększenie popędu seksualnego, kompulsywną potrzebę wydawania pieniędzy, obżarstwo lub kompulsywne objadanie się oraz inne impulsywne i kompulsywne zachowania. Ważne, aby lekarze przepisujący lek pytali pacjentów lub opiekunów w szczególności o pojawienie się podczas leczenia arypiprazolem nowego lub zwiększonego popędu do hazardu, popędu seksualnego, kompulsywnej potrzeby wydawania pieniędzy, obżarstwa lub kompulsywnego objadania się, lub innych popędów. Należy pamiętać, że objawy zaburzenia kontroli impulsów mogą być związane z chorobą podstawową; jednak w niektórych przypadkach zgłaszano ustąpienie popędów po zmniejszeniu dawki lub odstawieniu leku. Zaburzenia kontroli impulsów mogą zaszkodzić pacjentowi lub innym, jeśli nie zostaną rozpoznane. Należy rozważyć zmianę dawki lub odstawienie leku, jeśli u pacjenta wystąpią takie popędy podczas przyjmowania arypiprazolu (patrz punkt 4.8).

Pacjenci ze współistniejącym zespołem nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi (ADHD)
Mimo częstego współistnienia zaburzenia afektywnego dwubiegunowego typu I oraz zespołu ADHD, dane dotyczące bezpieczeństwa jednoczesnego stosowania arypiprazolu i stymulantów są bardzo ograniczone; dlatego należy zachować wyjątkową ostrożność podczas podawania tych produktów leczniczych jednocześnie.

Upadki
Arypiprazol może powodować senność, niedociśnienie ortostatyczne, niestabilność ruchową i czuciową, co może prowadzić do upadków. Należy zachować ostrożność podczas leczenia pacjentów z grupy podwyższonego ryzyka i rozważyć zmniejszenie dawki początkowej (np. u pacjentów w podeszłym wieku lub pacjentów osłabionych, patrz punkt 4.2).

Aripiprazole Sandoz zawiera laktozę, sód, aspartam i alkohol benzylowy.

Ten produkt leczniczy zawiera laktozę. Pacjenci z rzadką, wrodzoną nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zaburzeniami wchłaniania glukozy-galaktozy nie powinni stosować tego produktu leczniczego.

Ten produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg sodu) w tabletce ulegającej rozpadowi w jamie ustnej, to znaczy produkt leczniczy uznaje się za „wolny od sodu”.

Tabletki 10 mg
Ten produkt leczniczy zawiera 1,0 mg aspartamu w każdej tabletce ulegającej rozpadowi w jamie ustnej. Aspartam jest źródłem fenyloalaniny, która może być szkodliwa dla osób z fenyloketonurią.

Ten produkt leczniczy zawiera do 0,0036 mg alkoholu benzylowego w każdej tabletce ulegającej rozpadowi w jamie ustnej. Alkohol benzylowy może powodować reakcje alergiczne. Duże objętości alkoholu benzylowego należy podawać z ostrożnością i tylko w razie konieczności, zwłaszcza u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby z powodu ryzyka kumulacji toksyczności (kwasica metaboliczna).

Tabletki 15 mg
Ten produkt leczniczy zawiera 1,5 mg aspartamu w każdej tabletce ulegającej rozpadowi w jamie ustnej. Aspartam jest źródłem fenyloalaniny, która może być szkodliwa dla osób z fenyloketonurią.

Ten produkt leczniczy zawiera do 0,0054 mg alkoholu benzylowego w każdej tabletce ulegającej rozpadowi w jamie ustnej. Alkohol benzylowy może powodować reakcje alergiczne. Duże objętości alkoholu benzylowego należy podawać z ostrożnością i tylko w razie konieczności, zwłaszcza u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby z powodu ryzyka kumulacji toksyczności (kwasica metaboliczna).

Tabletki 30 mg
Ten produkt leczniczy zawiera 3,0 mg aspartamu w każdej tabletce ulegającej rozpadowi w jamie ustnej. Aspartam jest źródłem fenyloalaniny, która może być szkodliwa dla osób z fenyloketonurią.

Ten produkt leczniczy zawiera do 0,0108 mg alkoholu benzylowego w każdej tabletce ulegającej rozpadowi w jamie ustnej. Alkohol benzylowy może powodować reakcje alergiczne. Duże objętości alkoholu benzylowego należy podawać z ostrożnością i tylko w razie konieczności, zwłaszcza u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby z powodu ryzyka kumulacji toksyczności (kwasica metaboliczna).

4.5. Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Ze względu na antagonistyczne działanie na receptor α1-adrenergiczny, arypiprazol może nasilać działanie niektórych przeciwnadciśnieniowych produktów leczniczych.

Ze względu na główne działanie arypiprazolu na OUN należy zachować ostrożność, jeśli arypiprazol jest podawany razem z alkoholem lub z innymi produktami leczniczymi działającymi na OUN, wywołującymi zbliżone działania niepożądane, takie jak sedacja (patrz punkt 4.8).

Należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania arypiprazolu i produktów leczniczych wydłużających odstęp QT lub powodujących zaburzenia elektrolitowe.

Możliwy wpływ innych produktów leczniczych na arypiprazol

Famotydyna, hamujący wydzielanie kwasu solnego w żołądku antagonista receptora H2, zmniejsza szybkość wchłaniania arypiprazolu, jednak działanie to nie ma znaczenia klinicznego.

Arypiprazol jest metabolizowany w wielu procesach z udziałem izoenzymów CYP2D6 i CYP3A4, ale nie przez enzymy z grupy CYP1A, więc nie jest konieczna modyfikacja dawkowania u osób palących tytoń.

Chinidyna i inne inhibitory CYP2D6
W badaniu klinicznym z udziałem zdrowych osób silny inhibitor izoenzymu CYP2D6 (chinidyna) zwiększał AUC arypiprazolu o 107% bez zmiany Cmax. Wartości AUC i Cmax dehydroarypiprazolu, czynnego metabolitu, zmniejszały się odpowiednio o 32% i 47%. Podczas jednoczesnego podawania z chinidyną dawkę arypiprazolu należy zmniejszyć do około połowy przepisanej dawki. Inne silne inhibitory izoenzymu CYP2D6, takie jak fluoksetyna i paroksetyna, mogą mieć podobne działanie i w takich sytuacjach należy podobnie zmniejszyć dawkę leku.

Ketokonazol i inne inhibitory CYP3A4
W badaniu klinicznym z udziałem zdrowych osób silny inhibitor CYP3A4 (ketokonazol) zwiększał wartości AUC i Cmax arypiprazolu odpowiednio o 63% i 37%, zaś AUC i Cmax dehydroarypiprazolu odpowiednio o 77% i 43%. U osób wolno metabolizujących z udziałem CYP2D6 stosowanie silnych inhibitorów CYP3A4 może powodować zwiększenie stężenia w osoczu jednocześnie podawanego arypiprazolu w porównaniu z osobami o szybkim metabolizmie z udziałem CYP2D6.

Jeśli rozważane jest jednoczesne stosowanie ketokonazolu albo innych silnych inhibitorów CYP3A4 z arypiprazolem, zakładane korzyści z leczenia powinny przeważyć potencjalne ryzyko dla pacjenta. W przypadku jednoczesnego stosowania ketokonazolu z arypiprazolem, przepisaną dawkę arypiprazolu należy zmniejszyć do około połowy. Inne silne inhibitory CYP3A4, takie jak itrakonazol i inhibitory proteazy HIV, mogą mieć podobne działanie i w takich przypadkach należy podobnie zmniejszyć dawkowanie (patrz punkt 4.2).

Po odstawieniu inhibitora CYP2D6 lub CYP3A4 dawkę arypiprazolu należy zwiększyć do tej, jaką stosowano przed rozpoczęciem terapii skojarzonej.

Jeśli słabe inhibitory CYP3A4 (np. diltiazem) lub CYP2D6 (np. escytalopram) stosowane są jednocześnie z arypiprazolem, można spodziewać się niewielkiego zwiększenia jego stężenia w osoczu.

Karbamazepina i inne leki indukujące CYP3A4
Po jednoczesnym podaniu karbamazepiny, silnego induktora CYP3A4, z doustnym arypiprazolem pacjentom ze schizofrenią lub zaburzeniami schizoafektywnymi, średnie geometryczne Cmax i AUC arypiprazolu zmniejszyły się odpowiednio o 68% i 73%, w porównaniu z wartościami, gdy arypiprazol (30 mg) stosowany był w monoterapii. Podobnie, średnie geometryczne Cmax i AUC dla dehydroarypiprazolu po jednoczesnym podaniu karbamazepiny były mniejsze o odpowiednio 69% i 71% niż po zastosowaniu arypiprazolu w monoterapii.

Dawkę arypiprazolu należy podwoić, gdy jednocześnie podaje się karbamazepinę. Można oczekiwać, że jednoczesne podawanie arypiprazolu i innych silnych induktorów CYP3A4 (takich jak ryfampicyna, ryfabutyna, fenytoina, fenobarbital, prymidon, efawirenz, newirapina i ziele dziurawca) będzie działać podobnie, dlatego należy podobnie zwiększyć dawkę. Po odstawieniu silnego induktora CYP3A4 dawkę arypiprazolu należy zmniejszyć do zalecanej.

Walproinian i lit
Skojarzone stosowanie arypiprazolu z walproinianem lub litem nie powodowało żadnych istotnych klinicznie zmian stężenia arypiprazolu, dlatego nie jest konieczne dostosowanie dawki podczas podawania walproinianu lub litu z arypiprazolem.

Możliwy wpływ arypiprazolu na inne produkty lecznicze

W czasie badań klinicznych arypiprazol w dawce od 10 do 30 mg na dobę nie wpływał istotnie na metabolizm substratów CYP2D6 (współczynnik dekstrometorfan/3-metoksymorfinan), CYP2C9 (warfaryna), CYP2C19 (omeprazol) i CYP3A4 (dekstrometorfan). Ponadto w warunkach in vitro arypiprazol i dehydroarypiprazol nie zmieniały metabolizmu zachodzącego z udziałem CYP1A2. Dlatego istotne klinicznie interakcje między produktami leczniczymi metabolizowanymi przez te enzymy są mało prawdopodobne.

Arypiprazol nie zmieniał istotnie klinicznie stężenia jednocześnie podawanego walproinianu, litu lub lamotryginy.

Zespół serotoninowy
U pacjentów przyjmujących arypiprazol obserwowano przypadki zespołu serotoninowego, a możliwe objawy przedmiotowe oraz podmiotowe mogą wystąpić szczególnie podczas jednoczesnego stosowania innych serotoninergicznych produktów leczniczych, takich jak selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny/inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (SSRI/SNRI) lub produktów leczniczych, które zwiększają stężenie arypiprazolu (patrz punkt 4.8).

4.6. Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Ciąża

Nie przeprowadzono odpowiednich i dobrze kontrolowanych badań z zastosowaniem arypiprazolu u kobiet w ciąży. Notowano wprawdzie występowanie wad wrodzonych, jednak nie można było ustalić ich związku przyczynowego z arypiprazolem. Na podstawie wyników badań na zwierzętach nie można wykluczyć możliwości szkodliwego wpływu leku na rozwój płodu (patrz punkt 5.3).

Należy zalecić pacjentkom, aby poinformowały lekarza, jeśli zajdą w ciążę lub planują ciążę w trakcie leczenia arypiprazolem. Ze względu na niewystarczające dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania u ludzi i budzące wątpliwości wyniki badań toksycznego wpływu na reprodukcję u zwierząt, produktu leczniczego nie należy stosować w okresie ciąży, chyba że spodziewane korzyści wyraźnie przewyższają możliwe ryzyko dla płodu.

Noworodki narażone na działanie leków przeciwpsychotycznych (w tym arypiprazol) w czasie trzeciego trymestru ciąży obarczone są ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych, w tym zaburzeń pozapiramidowych i (lub) objawów odstawienia o różnym nasileniu i czasie trwania po porodzie. Obserwowano pobudzenie, wzmożone napięcie, obniżone napięcie, drżenie, senność, zespół zaburzeń oddechowych lub zaburzenia związane ze ssaniem. Dlatego stan noworodków należy uważnie kontrolować (patrz punkt 4.8).

Karmienie piersią

Arypiprazol i (lub) jego metabolity przenikają do mleka kobiecego. Należy podjąć decyzję, czy przerwać karmienie piersią, czy przerwać/nie podejmować podawania arypiprazolu, biorąc pod uwagę korzyści z karmienia piersią dla dziecka i korzyści z leczenia dla matki.

Płodność

Arypiprazol nie zaburzał płodności na podstawie danych z badań nad toksycznym wpływem na reprodukcję.

4.7. Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Arypiprazol wywiera niewielki lub umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn w związku z możliwym wpływem na układ nerwowy i wzrok, takim jak uspokojenie polekowe, senność, omdlenie, niewyraźne widzenie, podwójne widzenie (patrz punkt 4.8).

4.8. Działania niepożądane

Podsumowanie profilu bezpieczeństwa

Najczęściej notowanymi działaniami niepożądanymi w kontrolowanych placebo badaniach są akatyzja i nudności; każde występuje u więcej niż 3% pacjentów otrzymujących doustnie arypiprazol.

Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych

Częstość działań niepożądanych związanych z leczeniem arypiprazolem podano w poniższej tabeli. Dane w tabeli oparto na działaniach niepożądanych zgłaszanych podczas badań klinicznych i (lub) po wprowadzeniu arypiprazolu do obrotu.

Wszystkie działania niepożądane wymieniono zgodnie z klasyfikacją układów i narządów oraz częstością: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000) i częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych). W obrębie każdej grupy częstości działania niepożądane wymieniono zgodnie z malejącą ciężkością.

Częstości działań niepożądanych raportowanych w okresie po wprowadzeniu arypiprazolu do obrotu nie można określić, gdyż pochodzą ze spontanicznych zgłoszeń. Z tego względu częstości te zakwalifikowano do grupy „częstość nieznana”.

	Często	Niezbyt często	Częstość nieznana
Zaburzenia krwi i układu chłonnego			Leukopenia, neutropenia, małopłytkowość
Zaburzenia układu immunologicznego			Reakcja alergiczna (np. reakcja anafilaktyczna, obrzęk naczynioruchowy, w tym opuchnięcie i obrzęk języka, obrzęk twarzy, alergiczny świąd lub pokrzywka)
Zaburzenia endokrynologiczne		Hiperprolaktynemia	Śpiączka hiperosmotyczna, kwasica ketonowa
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania	Cukrzyca	Hiperglikemia	Hiponatremia, jadłowstręt
Zaburzenia psychiczne	Bezsenność, lęk, niepokój (zwłaszcza ruchowy)	Depresja, hiperseksualność	Próby samobójcze, myśli samobójcze i dokonane samobójstwo (patrz punkt 4.4), patologiczne uprawianie hazardu, zaburzenia kontroli impulsów, obżarstwo, kompulsywna potrzeba wydawania pieniędzy, poriomania, agresja, pobudzenie, nerwowość
Zaburzenia układu nerwowego	Akatyzja, zaburzenia pozapiramidowe, drżenie, bóle głowy, uspokojenie, senność, zawroty głowy	Późne dyskinezy, Dystonia, Zespół niespokojnych nóg	Złośliwy zespół neuroleptyczny, drgawki typu grand mal, zespół serotoninowy, zaburzenia mowy
Zaburzenia oka	Nieostre widzenie	Podwójne widzenie, światłowstręt	Napad przymusowego patrzenia z rotacją gałek ocznych
Zaburzenia serca		Tachykardia	Nagły niewyjaśniony zgon, zaburzenia rytmu serca typu torsade de pointes, komorowe zaburzenia rytmu serca, zatrzymanie akcji serca, bradykardia
Zaburzenia naczyniowe		Niedociśnienie ortostatyczne	Żylna choroba zakrzepowo-zatorowa (w tym zator płucny i zakrzepica żył głębokich), nadciśnienie tętnicze, omdlenie
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia		Czkawka	Zachłystowe zapalenie płuc, skurcz krtani, skurcz części ustnej gardła
Zaburzenia żołądka i jelit	Zaparcie, niestrawność, nudności, zwiększone wydzielanie śliny, wymioty		Zapalenie trzustki, zaburzenia połykania, biegunka, odczucie dyskomfortu w jamie brzusznej, odczucie dyskomfortu w żołądku
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych			Niewydolność wątroby, zapalenie wątroby, żółtaczka
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej			Wysypka, reakcja fotowrażliwości, łysienie, nadmierne pocenie się, Osutka polekowa z eozynofilią i objawami układowymi (DRESS)
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej			Rabdomioliza, ból mięśni, sztywność
Zaburzenia nerek i dróg moczowych			Nietrzymanie moczu, zatrzymanie moczu
Ciąża, połóg i okres okołoporodowy			Zespół odstawienia u noworodków (patrz punkt 4.6)
Zaburzenia układu rozrodczego i piersi			Priapizm
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania	Zmęczenie		Zaburzenia termoregulacji (np. hipotermia, gorączka), ból w klatce piersiowej, obrzęki obwodowe
Badania diagnostyczne			Zmniejszenie masy ciała, Zwiększenie masy ciała, Zwiększona aktywność aminotransferazy alaninowej (AlAT), Zwiększona aktywność aminotransferazy asparaginianowej (AspAT), Zwiększona aktywność gamma-glutamylotransferazy (GGT), Zwiększona aktywność fosfatazy zasadowej, Wydłużenie odstępu QT, Zwiększone stężenie glukozy we krwi, zwiększone stężenie glikowanej hemoglobiny, wahania stężenia glukozy we krwi, zwiększona aktywność kinazy kreatynowej

Opis wybranych działań niepożądanych

Dorośli

Objawy pozapiramidowe (ang. EPS)

Schizofrenia: w długotrwałym, 52-tygodniowym, kontrolowanym badaniu, częstość EPS (w tym parkinsonizm, akatyzja, dystonia i dyskineza) u pacjentów leczonych arypiprazolem była ogólnie mniejsza (25,8%) niż u pacjentów leczonych haloperydolem (57,3%). W długotrwałym, 26-tygodniowym, kontrolowanym placebo badaniu, częstość EPS u pacjentów leczonych arypiprazolem wynosiła 19%, a w grupie placebo 13,1%. W innym długotrwałym, 26-tygodniowym, kontrolowanym badaniu częstość EPS u pacjentów leczonych arypiprazolem wynosiła 14,8%, a u pacjentów otrzymujących olanzapinę 15,1%.

Epizody maniakalne w przebiegu zaburzenia afektywnego dwubiegunowego typu I: w trwającym 12 tygodni kontrolowanym badaniu przypadki EPS stwierdzano u 23,5% pacjentów leczonych arypiprazolem i u 53,3% pacjentów leczonych haloperydolem. W innym 12-tygodniowym badaniu przypadki EPS stwierdzano u 26,6% pacjentów leczonych arypiprazolem i u 17,6% pacjentów leczonych litem. W długotrwałym, 26-tygodniowym, kontrolowanym placebo badaniu w leczeniu podtrzymującym, przypadki EPS stwierdzano u 18,2% pacjentów leczonych arypiprazolem i u 15,7% pacjentów otrzymujących placebo.

Akatyzja
W kontrolowanych placebo badaniach akatyzja w przebiegu zaburzenia afektywnego dwubiegunowego występowała u 12,1% pacjentów leczonych arypiprazolem i u 3,2% pacjentów otrzymujących placebo, zaś w przebiegu schizofrenii u 6,2% pacjentów otrzymujących arypiprazol i 3,0% w grupie placebo.

Dystonia
Efekt klasy terapeutycznej – objawy dystonii, długotrwałe nieprawidłowe skurcze grup mięśni, mogą występować u wrażliwych pacjentów w ciągu pierwszych kilku dni leczenia. Do objawów dystonii należą: skurcze mięśni szyi, czasami postępujące do ucisku w gardle, trudności w połykaniu, trudności w oddychaniu i (lub) zaburzenia ruchów języka. Chociaż objawy te mogą występować po zastosowaniu małych dawek, występują częściej i z większym nasileniem podczas stosowania przeciwpsychotycznych produktów leczniczych pierwszej generacji w dużych mocach i większych dawkach. Zwiększone ryzyko ostrej dystonii obserwowano u mężczyzn i młodszych grup wiekowych.

Prolaktyna
W trakcie badań klinicznych dotyczących stosowania arypiprazolu w zatwierdzonych wskazaniach oraz w okresie po wprowadzeniu do obrotu obserwowano zarówno zwiększenie, jak i zmniejszenie stężenia prolaktyny w surowicy w porównaniu z wartościami sprzed leczenia (patrz punkt 5.1).

Parametry laboratoryjne
Porównanie odsetka pacjentów otrzymujących arypiprazol lub placebo, u których wystąpiły potencjalnie istotne klinicznie zmiany wartości rutynowych parametrów laboratoryjnych i wskaźników lipidowych (patrz punkt 5.1), nie wykazało ważnych z medycznego punktu widzenia różnic. Zwiększenie aktywności CK (kinazy kreatynowej), na ogół przemijające i bezobjawowe, obserwowano u 3,5% pacjentów leczonych arypiprazolem w porównaniu z 2,0% pacjentów otrzymujących placebo.

Dzieci i młodzież

Schizofrenia u młodzieży w wieku 15 lat i starszej

W krótkotrwałym, kontrolowanym placebo badaniu z udziałem 302 nastolatków (w wieku 13-17 lat) ze schizofrenią, częstość i rodzaj działań niepożądanych były podobne do występujących u dorosłych, z wyjątkiem następujących działań niepożądanych zgłaszanych częściej u nastolatków otrzymujących arypiprazol niż u dorosłych otrzymujących arypiprazol (i częściej niż placebo): senność/sedacja i zaburzenia pozapiramidowe zgłaszane bardzo często (≥1/10) oraz suchość w jamie ustnej, zwiększony apetyt, niedociśnienie ortostatyczne zgłaszane często (≥1/100, <1/10).

Profil bezpieczeństwa w otwartym, 26-tygodniowym badaniu był podobny do obserwowanego w krótkotrwałym badaniu z kontrolą placebo.

Profil bezpieczeństwa w długotrwałym, kontrolowanym badaniu z podwójnie ślepą próbą był również podobny, a wyjątek stanowiły następujące reakcje, które zgłaszano częściej niż u dzieci i młodzieży otrzymujących placebo i które występowały często (≥1/100 do <1/10): zmniejszenie masy ciała, zwiększenie stężenia insuliny we krwi, zaburzenia rytmu serca i leukopenia.

W łącznej populacji nastolatków (w wieku 13-17 lat) ze schizofrenią leczonych do 2 lat, przypadki małego stężenia prolaktyny w surowicy stwierdzono u 29,5% dziewcząt (<3 ng/ml) i 48,3% chłopców (<2 ng/ml). W grupie młodzieży (w wieku 13-17 lat) ze schizofrenią, otrzymującej arypiprazol w dawce od 5 do 30 mg przez okres do 72 miesięcy, małe stężenie prolaktyny w surowicy odnotowano u 25,6% pacjentek (<3 ng/ml) i u 45,0% pacjentów (<2 ng/ml).

Podczas dwóch długotrwałych badań z udziałem młodzieży (13-17 lat) ze schizofrenią i pacjentów z chorobą afektywną dwubiegunową leczonych arypiprazolem częstość, z jaką notowano małe stężenia prolaktyny w surowicy u kobiet (<3 ng/ml) i mężczyzn (<2 ng/ml), wynosiła odpowiednio 37,0% i 59,4%.

Epizody maniakalne w zaburzeniu afektywnym dwubiegunowym typu I u młodzieży w wieku 13 lat i starszej

Częstość i rodzaj działań niepożądanych u młodzieży z zaburzeniem afektywnym dwubiegunowym typu I były podobne do występujących u dorosłych, z wyjątkiem następujących reakcji: bardzo często (≥1/10) senność (23,0%), zaburzenia pozapiramidowe (18,4%), akatyzja (16,0%) i zmęczenie (11,8%); często (≥1/100 do <1/10) ból w nadbrzuszu, zwiększenie częstości akcji serca, zwiększenie masy ciała, zwiększenie apetytu, drżenie mięśni oraz dyskineza.

Następujące działania niepożądane miały prawdopodobnie związek z zastosowaną dawką: zaburzenia pozapiramidowe (częstość dla dawki 10 mg wynosiła 9,1%, dla dawki 30 mg 28,8%, dla placebo 1,7%) i akatyzja (częstość dla dawki 10 mg wynosiła 12,1%, dla dawki 30 mg 20,3%, dla placebo 1,7%).

Średnie zmiany masy ciała u młodzieży z zaburzeniem afektywnym dwubiegunowym typu I po 12 i 30 tygodniach leczenia wynosiły u pacjentów otrzymujących arypiprazol 2,4 kg i 5,8 kg, a w grupie placebo 0,2 kg i 2,3 kg.

U dzieci i młodzieży senność oraz zmęczenie obserwowano częściej u pacjentów z zaburzeniem afektywnym dwubiegunowym niż u pacjentów ze schizofrenią.

W populacji dzieci i młodzieży z zaburzeniem afektywnym dwubiegunowym (w wieku 10-17 lat), leczonych do 30 tygodni, małe stężenie prolaktyny w surowicy stwierdzono u 28,0% dziewcząt (<3 ng/ml) i 53,3% chłopców (<2 ng/ml).

Patologiczne uzależnienie od hazardu i inne zaburzenia kontroli impulsów
Patologiczne uzależnienie od hazardu, hiperseksualność, kompulsywna potrzeba wydawania pieniędzy i obżarstwo lub kompulsywne objadanie się mogą wystąpić u pacjentów leczonych arypiprazolem (patrz punkt 4.4).

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych

Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych: Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa tel.: + 48 22 49 21 301, faks: + 48 22 49 21 309, strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl

Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu

4.9. Przedawkowanie

Objawy przedmiotowe i podmiotowe

W badaniach klinicznych i po wprowadzeniu produktu do obrotu odnotowano przypadkowe bądź zamierzone przedawkowanie samego arypiprazolu przez dorosłych pacjentów po oszacowanej dawce do 1260 mg, bez przypadków zgonu. Potencjalnie ważne medycznie objawy przedmiotowe i podmiotowe obejmowały: letarg, zwiększone ciśnienie tętnicze, senność, tachykardię, nudności, wymioty i biegunkę. Ponadto otrzymano zgłoszenia przypadkowego przedawkowania samego arypiprazolu (do 195 mg) u dzieci, bez przypadku zgonu. Potencjalnie istotne klinicznie objawy przedmiotowe i podmiotowe obejmowały senność, przemijającą utratę przytomności i objawy pozapiramidowe.

Postępowanie po przedawkowaniu

W przypadku przedawkowania należy zastosować leczenie podtrzymujące, utrzymanie drożności dróg oddechowych, dotlenianie i wentylację oraz leczenie objawowe. Należy wziąć pod uwagę możliwość wpływu wielu produktów leczniczych. Z tego względu należy niezwłocznie rozpocząć monitorowanie czynności układu krążenia, obejmujące stałe monitorowanie zapisu elektrokardiograficznego w celu wykrycia możliwych zaburzeń rytmu serca. Każdy potwierdzony lub podejrzewany przypadek przedawkowania arypiprazolu należy objąć ścisłą kontrolą i prowadzić ją do czasu uzyskania poprawy stanu pacjenta.

Węgiel aktywny (50 g) podany w godzinę po zażyciu arypiprazolu zmniejszał Cmax arypiprazolu o około 41% i AUC o około 51%, co wskazuje, że może być skuteczny w leczeniu przedawkowania.

Hemodializa
Mimo braku informacji dotyczących wpływu hemodializy w leczeniu przedawkowania arypiprazolu, jej skuteczność jest mało prawdopodobna ze względu na znaczny stopień wiązania arypiprazolu z białkami osocza.

5.1. Właściwości farmakodynamiczne

Grupa farmakoterapeutyczna: leki psycholeptyczne