Symbicort, Aerozol inhalacyjny (160 mcg + 4,5 mcg)

Q: Jak dawkować aerozol Symbicort i jak prawidłowo wykonać inhalację?

Zalecana dawka to 2 inhalacje dwa razy na dobę (rano i wieczorem). Prawidłowa technika inhalacji jest kluczowa dla skuteczności leczenia: 1. Energicznie wstrząsnąć inhalatorem przez co najmniej 5 sekund przed każdym użyciem. 2. Zdjąć pokrywę z ustnika i trzymać inhalator pionowo. 3. Wykonać spokojny wydech (nie do ustnika). 4. Włożyć ustnik do ust i wykonując powolny, głęboki wdech — jednocześnie mocno nacisnąć inhalator, aby uwolnić dawkę. 5. Kontynuować wdech i wstrzymać oddech na około 10 sekund. 6. Ponownie wstrząsnąć i powtórzyć dla drugiej inhalacji. 7. Nałożyć pokrywę i natychmiast przepłukać usta wodą (wypluć — nie połykać). Jeśli inhalator jest nowy lub nie był używany przez ponad tydzień, wykonać 2 próbne rozpylenia w powietrze przed użyciem. Ustnik czyścić co najmniej raz w tygodniu suchą ściereczką — nie wkładać do wody. Zalecane jest stosowanie komory inhalacyjnej (np. AeroChamber Plus), szczególnie gdy pacjent ma trudności z koordynacją wdechu i naciśnięcia inhalatora.

Q: Czy Symbicort można stosować niezależnie od posiłków?

Tak, bez znaczenia. Symbicort to aerozol podawany wziewnie — pora posiłków nie ma żadnego wpływu na jego wchłanianie ani skuteczność. Ważne jest natomiast, aby po każdej inhalacji przepłukać usta wodą, co minimalizuje ryzyko kandydozy jamy ustnej i gardła.

Q: Co zrobić, gdy zapomnę wykonać inhalację?

Wykonać inhalację jak najszybciej po przypomnieniu sobie — chyba że zbliża się czas kolejnej dawki. W takim przypadku pominąć zapomnianą i wrócić do regularnego schematu (rano i wieczorem). Nie wykonywać podwójnej dawki. Symbicort stosuje się regularnie, nawet gdy pacjent nie odczuwa objawów — to lek podtrzymujący, a nie doraźny.

Q: Jak długo należy stosować Symbicort?

Symbicort to lek do długotrwałego, regularnego stosowania — nie należy go przerywać bez konsultacji z lekarzem, nawet jeśli samopoczucie jest dobre. W POChP leczenie jest zazwyczaj przewlekłe. Lekarz ocenia skuteczność terapii i w razie potrzeby modyfikuje dawkowanie. Regularne stosowanie — nawet bez objawów — zmniejsza ryzyko zaostrzeń i hospitalizacji.

Q: Jakie są skutki uboczne Symbicort?

Często (1–10 na 100 pacjentów): kandydoza (pleśniawki) jamy ustnej i gardła — można jej zapobiec płukając usta po każdej inhalacji; zapalenie płuc u pacjentów z POChP; bóle głowy; drżenia mięśni; kołatanie serca; łagodne podrażnienie gardła, kaszel, chrypka. Niezbyt często: zawroty głowy, nudności, tachykardia, kurcze mięśni, łatwe siniaczenie, agresja, niepokój, zaburzenia snu, nieostre widzenie. Rzadko: zaburzenia rytmu serca (migotanie przedsionków, skurcze dodatkowe), hipokaliemia (niedobór potasu), reakcje alergiczne (pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy), paradoksalny skurcz oskrzeli (patrz niżej). Bardzo rzadko i przy długotrwałym stosowaniu dużych dawek: zaćma, jaskra, zespół Cushinga, zahamowanie czynności nadnerczy, zmniejszenie gęstości mineralnej kości, hiperglikemia, depresja. Ważne: jeśli bezpośrednio po inhalacji nasili się świszczący oddech i duszność (paradoksalny skurcz oskrzeli) — natychmiast przerwać Symbicort, zastosować szybko działający lek rozszerzający oskrzela i skontaktować się z lekarzem.

Q: Czy Symbicort uzależnia?

Nie uzależnia fizycznie ani psychicznie. Jednak ze względu na zawartość kortykosteroidu (budezonid) nie należy nagle przerywać leczenia — szczególnie jeśli pacjent wcześniej stosował doustne kortykosteroidy, ponieważ może to prowadzić do zaburzeń czynności nadnerczy. Każde odstawienie Symbicort powinno odbywać się stopniowo i pod nadzorem lekarza.

Q: Co zrobić w przypadku przedawkowania?

Przedawkowanie formoterolu może powodować drżenia mięśni, kołatanie serca, ból głowy, tachykardię, hipokaliemię i wydłużenie odstępu QTc. Jednorazowe nadmierne dawki budezonidu rzadko stanowią problem kliniczny, jednak długotrwałe stosowanie zbyt dużych dawek może wywołać ogólnoustrojowe działania kortykosteroidów. W przypadku podejrzenia przedawkowania — szczególnie u dziecka — zadzwonić pod numer 112 lub do Centrum Informacji Toksykologicznej: +48 22 619 66 54.

Q: Czy Symbicort wpływa na prowadzenie samochodu?

Praktycznie nie. Symbicort nie ma istotnego wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów. W rzadkich przypadkach mogą wystąpić zawroty głowy — jeśli się pojawią, należy zachować ostrożność za kierownicą do czasu ich ustąpienia.

Q: Z jakimi lekami nie wolno łączyć Symbicort?

Unikać jednoczesnego stosowania: • Silne inhibitory CYP3A4 — ketokonazol, itrakonazol, worykonazol, pozakonazol, klarytromycyna, telitromycyna, nefazodon, inhibitory proteazy HIV (rytonawir i inne) — znacząco zwiększają stężenie budezonidu we krwi, nasilając ryzyko ogólnoustrojowych działań kortykosteroidu. Jeśli jednoczesne stosowanie jest nieuniknione, zachować jak najdłuższą przerwę między lekami. • Beta-adrenolityki (metoprolol, bisoprolol, propranolol, atenolol, a także krople do oczu zawierające beta-blokery) — antagonizują działanie formoterolu i mogą prowadzić do skurczu oskrzeli. Stosować z ostrożnością: • Chinidyna, dizopyramid, prokainamid, fenotiazyny, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne — ryzyko wydłużenia odstępu QTc. • Diuretyki, metyloksantyny (teofilina), kortykosteroidy doustne — nasilają hipokaliemię; wymagane monitorowanie potasu. • Inhibitory MAO i furazolidon — mogą powodować wzrost ciśnienia tętniczego. • Digoksyna — hipokaliemia wywołana przez formoterol zwiększa ryzyko arytmii u pacjentów przyjmujących digoksynę. • Znieczulenie ogólne halogenowanymi węglowodorami — zwiększone ryzyko zaburzeń rytmu serca; poinformować anestezjologa przed zabiegiem.

Q: Czy można pić alkohol podczas stosowania Symbicort?

ChPL wymienia alkohol jako substancję, która może zmniejszać tolerancję mięśnia sercowego na formoterol (agonistę β2). Oznacza to, że spożycie alkoholu może nasilać ryzyko kołatania serca i zaburzeń rytmu. Spożywanie alkoholu podczas leczenia Symbicort jest zatem odradzane, szczególnie w większych ilościach i u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego.

Symbicort, Budesonidum + Formoteroli fumaras dihydricus, Aerozol inhalacyjny, zawiesina
Substancja czynna: Budesonidum
Wytwórca: AstraZeneca Dunkerque Production
Stan recepty: Rp (leki wydawane z przepisu lekarza)

Kategorie: Leki adrenergiczne podawane drogą wziewną, Leki na układ oddechowy, Leki stosowane przy skurczu oskrzeli Tagi: Budezonid, Leki adrenergiczne w połączeniu z glikokortykoidami lub innymi lekami z wyjątkiem leków przeciwcholinergicznych Marka: AstraZeneca AB

Ulotka: Symbicort, Aerozol inhalacyjny (160 mcg + 4,5 mcg)

Spis treści

1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO

Symbicort, (160 mikrogramów + 4,5 mikrograma)/dawkę inhalacyjną, aerozol inhalacyjny, zawiesina

2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY

Każda dawka dostarczona (opuszczająca ustnik inhalatora) zawiera: 160 mikrogramów/dawkę inhalacyjną budezonidu i 4,5 mikrograma/dawkę inhalacyjną formoterolu fumaranu dwuwodnego.

Jest to równoważne odmierzonej dawce zawierającej 200 mikrogramów/dawkę inhalacyjną budezonidu i 6 mikrogramów/dawkę inhalacyjną formoterolu fumaranu dwuwodnego.

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA

Aerozol inhalacyjny, zawiesina.
Biała zawiesina w aluminiowym pojemniku połączonym z czerwonym dozownikiem z szarym wieczkiem ochronnym.

4. SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE

4.1 Wskazania do stosowania

Przewlekła Obturacyjna Choroba Pluc (POCHP)
Produkt leczniczy Symbicort jest wskazany do stosowania u dorosłych pacjentów w wieku 18 lat i starszych w objawowym leczeniu przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP) z natężoną objętością wydechową pierwszosekundową (FEV1) <70% wartości należnej (po podaniu leku rozszerzającego oskrzela) i zaostrzeniem choroby w wywiadzie pomimo systematycznej terapii lekami rozszerzającym oskrzela (patrz również punkt 4.4).

4.2 Dawkowanie i sposób podawania

Droga podania: podanie wziewne.

POCHP
Zalecane dawkowanie:
Dorośli: 2 inhalacje dwa razy na dobę.

Informacje ogólne
Szczególne grupy pacjentów:
Nie ma specjalnych zaleceń dotyczących dawkowania u pacjentów w podeszłym wieku. Nie ma danych dotyczących stosowania produktu leczniczego Symbicort u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby lub nerek. U pacjentów z ciężką marskością wątroby może dojść do zwiększenia ekspozycji na formoterol i budezonid, ponieważ obie substancje są metabolizowane głównie w wątrobie.

Dzieci i młodzież
Produkt leczniczy Symbicort 160 mikrogramów + 4,5 mikrogramów nie ma istotnego zastosowania u dzieci w wieku 11 lat i młodszych, ani u młodzieży w wieku 12 do 17 lat w leczeniu objawowym POChP.

Instrukcja prawidłowego stosowania produktu leczniczego Symbicort

W momencie wyzwolenia dawki z pojemnika produktu leczniczego Symbicort uwalniany jest z dużą prędkością lek w postaci zawiesiny. Gdy pacjent wykona wdech przez ustnik równocześnie z uruchomieniem inhalatora, substancja lecznicza jest przenoszona z wdychanym powietrzem do dróg oddechowych.

Zwykle zaleca się stosowanie komory inhalacyjnej (np. AeroChamber Plus Flow Vu lub AeroChamber Plus) z produktem leczniczym Symbicort (aerozol inhalacyjny, zawiesina) szczególnie u pacjentów, którzy mają lub mogą mieć trudności z koordynacją uruchomienia inhalatora i wdychania (patrz punkt 5.2).

Uwaga: Pacjentów należy poinstruować, jak prawidłowo używać i dbać o inhalator i komorę inhalacyjną, a technikę inhalacji należy sprawdzić w celu zapewnienia optymalnego dostarczania leków wziewnych do phuc.. Ważne jest, aby poinformować pacjenta aby:

Uważnie przeczytal instrukcję użycia inhalatora zawartą w ulotce dołączonej do każdego inhalatora.
Jeśli pacjent chce zastosować komorę inhalacyjną, powinien przeczytać uważnie instrukcję użycia znajdującą się w ulotce dołączonej do każdego opakowania komory inhalacyjnej.
Nie używał inhalatora jeżeli pochłaniacz wilgoci znajdujący się wewnątrz opakowania foliowego wysunął się na zewnątrz woreczka, w którym się znajdował.
Energicznie wstrząsła inhalatorem przez co najmniej 5 sekund przed każdym użyciem, aby dobrze wymieszać jego zawartość.
Przygotował inhalator do użycia poprzez wykonanie dwóch rozpyleń w powietrze, gdy inhalator jest nowy, albo nie był używany przez więcej niż tydzień lub został upuszczony.
Zdjął pokrywę ustnika.
Trzymał inhalator pionowo.
Włożył ustnik do ust. Wykonując powolny, głęboki wdech, mocno nacisnął inhalator, aby uwolnić dawkę leku. Pacjent powinien kontynuować wdech i wstrzymać go na około 10 sekund lub przynajmniej tak długo, jak to możliwe. Wykonanie wdechu w tym samym czasie, kiedy wyzwalana jest dawka leku zapewnia dotarcie substancji czynnej do płuc.
Ponownie wstrząsnął inhalatorem i powtórzył wykonywane czynności.
Nałożył pokrywę na ustnik po zakończonej inhalacji.
Wypłukał jamę ustną wodą po wykonaniu inhalacji zaleconej dawki, aby ograniczyć ryzyko rozwoju pleśniawek w jamie ustnej i gardle.
Czyścić regularnie ustnik inhalatora, co najmniej raz na tydzień, przy użyciu czystej, suchej ściereczki.
Nie wkładać inhalatora do wody.

4.3 Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancje czynne lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.

4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Porady dotyczące dawkowania
Pacjentom należy zalecić, aby zawsze mieli przy sobie inhalator z lekiem do stosowania doraźnego.

Pacjentom należy przypomnieć, że dawkę podtrzymującą produktu leczniczego Symbicort należy stosować zgodnie z zaleceniami, nawet w okresie bez objawów choroby.

W celu ograniczenia ryzyka wystąpienia zakażeń drożdżakowych w obrębie jamy ustnej i gardła (patrz punkt 4.8) należy polecić pacjentowi, aby płukał usta wodą po wykonaniu inhalacji dawki.

Zaleca się, aby leczenia produktem Symbicort nie przerywać bez nadzoru lekarza.

Nasilenie choroby
Jeżeli pacjent nie zauważa poprawy, powinien skontaktować się z lekarzem. Nagłe i postępujące pogorszenie kontroli POChP jest stanem potencjalnie zagrażającym życiu i u pacjenta w trybie pilnym należy przeprowadzić badanie lekarskie. W takim przypadku należy rozważyć konieczność zwiększenia dawki kortykosteroidów, np. podanie doustnych kortykosteroidów, lub zastosowanie antybiotykoterapii, jeśli wystąpiła infekcja.

Zmiana z leczenia doustnego
Należy zachować szczególną ostrożność podczas zmiany leczenia steroidami podawanymi ogólnie na leczenie produktem Symbicort w przypadku jakichkolwiek podstaw do podejrzeń, że wskutek wcześniejszego leczenia steroidami o działaniu ogólnym mogło dojść do zaburzenia czynności nadnerczy.

Zastosowanie leczenia budezonidem stosowanym wziewnie zwykle zmniejsza zapotrzebowanie pacjenta na steroidy podawane doustnie, jednak u pacjentów, u których dokonywana jest zmiana leczenia ze steroidów stosowanych doustnie na stosowane wziewnie, istnieje ryzyko utrzymywania się przez dość długi czas zmniejszonej rezerwy nadnerczowej. Powrót do właściwego stanu może nastąpić po znacznym upływie czasu po przerwaniu terapii doustnymi steroidami i dlatego zmiana terapii z doustnych steroidów na wziewny budezonid może być związana z ryzykiem wynikającym z zaburzeń czynności nadnerczy przez dłuższy czas. W związku z tym należy regularnie kontrolować czynność osi podwzgórzowo-przysadkowo-nadnerczowej.

Podczas zmiany terapii z doustnej na produkt leczniczy Symbicort zazwyczaj występuje zmniejszenie działania ogólnoustrojowego steroidów, co może skutkować wystąpieniem objawów alergii i zapalenia stawów, takich jak nieżyt nosa, wyprysk i ból mięśni i stawów. Należy wówczas rozpocząć leczenie objawowe. Należy podejrzewać możliwość niewystarczającego działania glikokortykosteroidów, jeśli w rzadkich przypadkach wystąpią objawy, takie jak: zmęczenie, ból głowy, nudności i wymioty. W takich przypadkach niekiedy konieczne jest tymczasowe zwiększenie dawki doustnych glikokortykosteroidów.

Interakcje z innymi produktami leczniczymi
Należy unikać jednoczesnego stosowania produktu leczniczego Symbicort z itrakonazolem, rytonawirem, jak również z innymi lekami, które są silnymi inhibitorami izoenzymu CYP3A4 (patrz punkt 4.5). Jeżeli nie można uniknąć jednoczesnego stosowania tych leków, przerwa między zastosowaniem leków wchodzących w interakcje a przyjęciem produktu leczniczego Symbicort powinna być jak najdłuższa.

Ostrożność u pacjentów ze szczególnymi chorobami
Produkt leczniczy Symbicort należy stosować ostrożnie u pacjentów z nadczynnością tarczycy, guzem chromochłonnym nadnerczy, cukrzycą, niewyrównaną hipokaliemią, kardiomiopatią przerostową ze zwężeniem drogi odpływu z lewej komory, podzastawkowym zwężeniem aorty nieznanego pochodzenia, ciężkim nadciśnieniem tętniczym, tętniakiem i innymi ciężkimi chorobami układu sercowo-naczyniowego, takimi jak choroba niedokrwienne serca, tachyarytmie czy ciężka niewydolność serca.

Należy zachować ostrożność podczas leczenia pacjentów z wydłużeniem odstępu QTc. Sam formoterol może powodować wydłużenie odstępu QTc.

Podczas stosowania dużych dawek agonistów receptorów beta2 adrenergicznych może wystąpić potencjalnie ciężka hipokaliemia. Jednoczesne stosowanie agonistów receptorów β2 adrenergicznych i innych leków zmniejszających stężenie potasu w surowicy lub zwiększających ich działanie hipokaliemiczne, np. pochodnych ksantynowych, steroidów lub leków moczopędnych, może powodować sumowanie się tych działań. W tych okolicznościach zaleca się kontrolowanie stężenia potasu w surowicy.

U pacjentów z cukrzycą należy rozważyć dodatkowe kontrole stężenia glukozy we krwi, podobnie jak w przypadku leczenia innymi agonistami receptorów β2 adrenergicznych.

U pacjentów z czynną lub utajoną gruźlicą płuc bądź też grzybiczym lub wirusowym zakażeniem dróg oddechowych, należy ponownie rozważyć potrzebę stosowania glikokortykosteroidów wziewnych.

Objawy ogólnoustrojowe
Objawy ogólnoustrojowe mogą wystąpić podczas stosowania jakichkolwiek wziewnych kortykosteroidów, szczególnie, gdy są one stosowane długotrwale w dużych dawkach. Prawdopodobieństwo wystąpienia tych objawów po zastosowaniu wziewnych kortykosteroidów jest znacznie mniejsze niż po zastosowaniu kortykosteroidów doustnych. Do możliwych objawów ogólnoustrojowych zalicza się: zespół Cushinga, objawy zbliżone do zespołu Cushinga, zahamowanie czynności nadnerczy, zahamowanie wzrostu u dzieci i młodzieży, zmniejszenie gęstości mineralnej kości, zaćmę i jaskrę oraz rzadziej szereg zaburzeń psychicznych lub zmian zachowania, w tym nadpobudliwość psychoruchową, zaburzenia snu, niepokój, depresję lub agresję (szczególnie u dzieci) (patrz punkt 4.8).

Potencjalne oddziaływanie na gęstość mineralną kości należy brać pod uwagę szczególnie u pacjentów przyjmujących długotrwale duże dawki leku, u których współistnieją czynniki ryzyka rozwoju osteoporozy. Długotrwale badania z wziewnym budezonidem u dzieci stosujących średnio 400 mikrogramów na dobę (dawki odmierzonej) lub z udziałem dorosłych stosujących wziewnie budezonid w dawce dobowej 800 mikrogramów (dawka odmierzona) nie wykazały znaczącego wpływu na gęstość mineralną kości. Nie ma danych dotyczących skutków stosowania produktu leczniczego Symbicort w większych dawkach.

Zaburzenie widzenia może wystąpić w wyniku ogólnoustrojowego i miejscowego stosowania kortykosteroidów. Jeżeli u pacjenta wystąpią takie objawy, jak nieostre widzenie lub inne zaburzenia widzenia, należy rozważyć skierowanie go do okulisty w celu ustalenia możliwych przyczyn, do których może należeć zaćma, jaskra lub rzadkie choroby, takie jak centralna chorioretinopatia surowicza (CSCR), którą notowano po ogólnoustrojowym i miejscowym stosowaniu kortykosteroidów.

Czynność nadnerczy
Leczenia uzupełniającego steroidami ogólnoustrojowymi nie należy nagle przerywać.

Długotrwale leczenie dużymi dawkami wziewnych glikokortykosteroidów, szczególnie dawkami większymi niż zalecane, może również powodować klinicznie znaczące zahamowanie czynności nadnerczy. Dlatego należy rozważyć dodatkowe zastosowanie kortykosteroidów podawanych ogólnie w okresach stresu, takich jak ostre infekcje lub zabiegi chirurgiczne. Nagłe zmniejszenie dawki steroidów może spowodować ostry przelom nadnerczowy. Objawy przedmiotowe i podmiotowe świadczące o wystąpieniu ostrego przełomu nadnerczowego mogą być w pewnym stopniu maskowane, ale mogą to być: jadlowstręt, ból brzucha, utrata masy ciała, zmęczenie, ból głowy, nudności, wymioty, obniżony poziom świadomości, drgawki, niedociśnienie tętnicze i hipoglikemia.

Paradoksalny skurcz oskrzeli
Tak jak w przypadku innych leków podawanych wziewnie, może wystąpić paradoksalny skurcz oskrzeli, co objawia się nasileniem świstów oskrzelowych i duszności bezpośrednio po przyjęciu dawki produktu leczniczego. Jeśli u pacjenta wystąpi paradoksalny skurcz oskrzeli, należy natychmiast przerwać stosowanie produktu leczniczego Symbicort, ocenić stan pacjenta i wdrożyć leczenie alternatywne, jeśli jest to konieczne. Paradoksalny skurcz oskrzeli reaguje na szybko działające wziewne leki rozszerzające oskrzela i należy go leczyć natychmiast (patrz punkt 4.8).

Populacja pacjentów z POChP
Nie ma danych z badań klinicznych dotyczących stosowania produktu Symbicort u pacjentów z POChP, u których przed podaniem leku rozszerzającego oskrzela wartość FEV1 wynosiła >50% wartości należnej, a po podaniu leku rozszerzającego oskrzela <70% wartości należnej (patrz punkt 5.1).

U pacjentów z POChP otrzymujących wziewne kortykosteroidy zaobserwowano zwiększenie częstości występowania zapalenia płuc, w tym zapalenia płuc wymagającego hospitalizacji. Istnieją pewne dowody na zwiększone ryzyko wystąpienia zapalenia płuc wraz ze zwiększeniem dawki steroidów, ale nie zostało to jednoznacznie wykazane we wszystkich badaniach.

Nie ma jednoznacznych dowodów klinicznych na różnice między produktami zawierającymi wziewne kortykosteroidy, dotyczące stopnia ryzyka występowania zapalenia płuc.

Lekarze powinni szczególnie wnikliwie obserwować pacjentów z POChP, czy nie rozwija się u nich zapalenie płuc, ponieważ kliniczne objawy takich zakażeń oraz zaostrzenia POChP często się nakładają.

Do czynników ryzyka zapalenia płuc u pacjentów z POChP należą aktualne palenie tytoniu, starszy wiek, niski wskaźnik masy ciała (BMI) i ciężka postać POChP.

4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Interakcje farmakokinetyczne
Silne inhibitory izoenzymu CYP3A4 (np. ketokonazol, itrakonazol, worykonazol, pozakonazol, klarytromycyna, telitromycyna, nefazodon i inhibitory proteazy HIV) mogą w znacznym stopniu zwiększać stężenie budezonidu w osoczu i należy unikać jednoczesnego stosowania tych leków. Jeśli nie jest to możliwe, przerwa między podaniem inhibitora i budezonidu powinna być tak długa, jak to możliwe (patrz punkt 4.4).

Ketokonazol, silny inhibitor izoenzymu CYP3A4, w dawce 200 mg raz na dobę spowodował w przybliżeniu sześciokrotne zwiększenie stężenia w osoczu przyjętego jednocześnie, doustnie budezonidu (pojedyncza dawka 3 mg). Kiedy ketokonazol podano po 12 godzinach od zastosowania budezonidu, stężenie w osoczu zwiększyło się średnio tylko trzykrotnie, co wskazuje, że przerwa między zastosowaniem leków może zmniejszyć wzrost stężenia w osoczu. Ograniczone dane na temat tej interakcji dla dużych dawek budezonidu podawanego wziewnie wskazują, że znaczące zwiększenie stężenia w osoczu (przeciętnie 4-krotne) może wystąpić, jeśli itrakonazol w dawce 200 mg raz na dobę zostanie przyjęty jednocześnie z wziewnym budezonidem (pojedyncza dawka 1000 µg).

Interakcje farmakodynamiczne
Działanie formoterolu może być osłabione lub zahamowane prze beta-adrenolityki. Dlatego produktu leczniczego Symbicort nie należy stosować jednocześnie z beta-adrenolitykami (również w postaci kropli do oczu), chyba że istnieją bezwzględne wskazania.

Jednoczesne leczenie chinidyną, dizopiramidem, prokainamidem, pochodnymi fenotiazyny i trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi może spowodować wydłużenie odstępu QTc oraz zwiększać ryzyko wystąpienia komorowych zaburzeń rytmu.

Dodatkowo lewodopa, lewotyroksyna, oksytocyna i alkohol mogą zmniejszyć tolerancję mięśnia sercowego na β2-sympatykomimetyki.

Jednoczesne leczenie inhibitorami oksydazy monoaminowej lub lekami wykazującymi podobne właściwości, np. furazolidonem i prokarbazyną, może powodować wzrost ciśnienia tętniczego.

Zwiększone ryzyko zaburzeń rytmu serca występuje u pacjentów poddawanych jednocześnie znieczuleniu ogólnemu z użyciem halogenowanych węglowodorów.

Jednoczesne stosowanie innych leków beta-adrenergicznych lub leków przeciweholinergicznych może mieć potencjalnie addytywne działanie rozszerzające oskrzela.

Hipokaliemia może zwiększać skłonność do występowania zaburzeń rytmu serca u pacjentów leczonych glikozydami naparstnicy.

4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Stosowanie w ciąży
Nie ma danych klinicznych dotyczących stosowania u kobiet w ciąży produktu leczniczego Symbicort lub jednocześnie formoterolu i budezonidu. Dane pochodzące z badania nad rozwojem zarodka i płodu przeprowadzonego na szczurach nie wykazały dodatkowego wpływu skojarzenia tych leków.

Nie ma odpowiednich danych dotyczących stosowania formoterolu u kobiet w ciąży. Badania na zwierzętach wykazały, że formoterol powodował działania niepożądane w badaniach nad rozrodczością przy bardzo dużej ekspozycji ogólnoustrojowej (patrz punkt 5.3).

Dane dotyczące przebiegu ciąży u około 2000 kobiet stosujących wziewnie budczonid wskazują na brak zwiększonego ryzyko działania teratogennego. W badaniach na zwierzętach wykazano, że glikokortykosteroidy powodują wady rozwojowe (patrz punkt 5.3). Wydaje się, że dane te nie mają znaczenia u ludzi, jeżeli budczonid podaje się w zalecanych dawkach.

Badania na zwierzętach wykazały również związek pomiędzy ekspozycją na zbyt wysokie, choć jeszcze nie teratogenne, dawki glikokortykosteroidów w okresie prenatalnym a zwiększonym ryzykiem opóźnienia rozwoju wewnątrzmacicznego, chorób układu krążenia w wieku dorosłym, trwałych zmian wysycenia receptora glikokortykosteroidowego oraz zmian w metabolizmie i działaniu neuroprzekaźników.

Produkt leczniczy Symbicort można stosować w ciąży tylko wtedy, gdy korzyści przewyższają potencjalne ryzyko.

Karmienie piersią
Budczonid przenika do mleka kobiecego, jednak stosowany w dawkach terapeutycznych nie powinien mieć wpływu na dziecko karmione piersią. Nie wiadomo, czy formoterol przenika do mleka kobiecego. U szczurów wykazano małe stężenie formoterolu w mleku karmiących samic. Zastosowanie produktu leczniczego Symbicort u kobiet karmiących piersią można rozważyć tylko wtedy, gdy spodziewane korzyści dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla dziecka.

Płodność
Nie ma dostępnych danych dotyczących potencjalnego wpływu budczonidu na płodność. Badania na zwierzętach dotyczące wpływu na reprodukcję wykazały zmniejszenie płodności u samców szczurów podczas ekspozycji ogólnoustrojowej na duże dawki formoterolu (patrz punkt 5.3).

4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Produkt leczniczy Symbicort nie wpływa lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

4.8 Działania niepożądane

Ze względu na to, że produkt leczniczy Symbicort zawiera zarówno budczonid i formoterol, po jego zastosowaniu możliwe jest wystąpienie tego samego rodzaju działań niepożądanych, jakie były obserwowane po zastosowaniu budczonidu i formoterolu. Jednoczesne podanie tych dwóch substancji nie powoduje zwiększenia częstości występowania działań niepożądanych. Najczęściej występującymi działaniami niepożądanymi leku są farmakologicznie przewidywalne działania niepożądane typowe dla agonistów receptorów β2 adrenergicznych, takie jak drżenie i kołatanie serca. Są one łagodne i zwykle ustępują po kilku dniach od rozpoczęcia leczenia.

Wymienione poniżej działania niepożądane związane ze stosowaniem budczonidu i formoterolu pogrupowano zgodnie z klasyfikacją układów i narządów oraz częstością występowania. Częstość występowania określono następująco: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do < 1/10), niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000) i bardzo rzadko (<1/10 000).

Klasyfikacja układów i narządów	Częstość występowania	Działanie niepożądane
Zakażenia i zarażenia pasożytnicze	Często	Zakażenia drożdżakowe (kandydoza) jamy ustnej i gardła Zapalenie płuc (u pacjentów z POChP)
Zakażenia i zarażenia pasożytnicze	Rzadko	Natychmiastowe i opóźnione reakcje nadwrażliwości, np. wyprysk, pokrzywka, świąd, zapalenie skóry, obrzęk naczynioruchowy i reakcja anafilaktyczna
Zaburzenia endokrynologiczne	Bardzo rzadko	Zespół Cushinga, zahamowanie czynności nadnerczy, spowolnienie wzrostu, zmniejszenie gęstości mineralnej kości
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania	Rzadko	Hipokaliemia
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania	Bardzo rzadko	Hiperglikemia
Zaburzenia psychiczne	Niezbyt często	Agresja, nadpobudliwość psychoruchowa, niepokój, zaburzenia snu
Zaburzenia psychiczne	Bardzo rzadko	Depresja, zmiany zachowania (glównie u dzieci)
Zaburzenia układu nerwowego	Często	Bóle głowy, drżenia mięśni
	Niezbyt często	Zawroty głowy
	Bardzo rzadko	Zaburzenia smaku
Zaburzenia oka	Niezbyt często	Nieostre widzenie (patrz także punkt 4.4)
Zaburzenia oka	Bardzo rzadko	Zaćma i jaskra
Zaburzenia serca	Często	Kolatanie serca
	Niezbyt często	Tachykardia
	Rzadko	Zaburzenia rytmu serca, np. migotanie przedsionków, tachykardia nadkomorowa, skurcze dodatkowe
	Bardzo rzadko	Dławica piersiowa, wydłużenie odstępu QTc
Zaburzenia naczyniowe	Bardzo rzadko	Zmiany ciśnienia tętniczego
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia	Często	Łagodne podrażnienie gardła, kaszel, dysfonia w tym chrypka
	Rzadko	Skurcz oskrzeli
Zaburzenia żołądka i jelit	Niezbyt często	Nudności
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej	Niezbyt często	Łatwe śmiaczenie
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej	Niezbyt często	Kurcze mięśni

Zakażenia drożdzakowe (kandydoza) jamy ustnej i gardła spowodowane są osadzaniem się leku. W celu zminiinalizowania ryzyka takich zakażeń należy poradzić pacjentom przepłukanie jamy ustnej wodą po każdym zastosowaniu leku. Zakażenia drożdzakowe jamy ustnej i gardła reagują zwykle na miejscowe leczenie przeciwgrzybicze bez potrzeby przerywania stosowania wziewnego steroidu.

Podobnie jak w przypadku innych terapii wziewnych, bardzo rzadko, u mniej niż 1 na 10 000 pacjentów, może wystąpić paradoksalny skurcz oskrzeli, co objawia się nasileniem świstów oskrzelowych i duszności bezpośrednio po przyjęciu dawki produktu leczniczego. Paradoksalny skurcz oskrzeli reaguje na krótko działające wziewne leki rozszerzające oskrzela i należy leczyć go od razu po wystąpieniu. Należy wówczas natychmiast przerwać stosowanie produktu leczniczego Symbicort, ocenić stan pacjenta i wprowadzić leczenie alternatywne, jeśli jest to konieczne.

U pacjentów z POChP zaobserwowano zwiększenie częstości występowania zapalenia płuc, w tym zapalenia płuc wymagającego hospitalizacji (patrz punkt 4.4).

5. DANE FARMAKOLOGICZNE

5.1 Właściwości farmakodynamiczne

Grupa farmakoterapeutyczna: Leki stosowane w obturacyjnych chorobach dróg oddechowych, adrenergiki w połączeniu z kortykosteroidami lub innymi lekami, z wyjątkiem antagonistów receptorów leukotrienowych. Kod ATC: R03AK07.

Produkt leczniczy Symbicort zawiera dwie substancje czynne: budezonid i formoterol, które mają różne mechanizmy działania i wykazują działanie addytywne w zmniejszaniu zaostrzeń POChP.

Budezonid
Budezonid jest silnym glikokortykosteroidem o wysokim powinowactwie do receptora glikokortykosteroidowego. Działa przeciwzapalnie, zmniejszając stan zapalny dróg oddechowych i nasilenie zaostrzeń.

Formoterol
Formoterol jest selektywnym agonistą receptora β2-adrenergicznego, który powoduje rozszerzenie oskrzeli utrzymujące się przez co najmniej 12 godzin po podaniu pojedynczej dawki. Działa szybko – poprawa czynności płuc występuje w ciągu 1-3 minut po podaniu.

POChP
W badaniu klinicznym u pacjentów z POChP, produkt leczniczy Symbicort (budezonid/formoterol) w dawce 160/4,5 µg (2 inhalacje dwa razy na dobę) istotnie zmniejszył częstość umiarkowanych i ciężkich zaostrzeń POChP w porównaniu z formoterolem (4,5 µg, 2 inhalacje dwa razy na dobę) i budezonidem (200 µg, 2 inhalacje dwa razy na dobę) stosowanymi w monoterapii.

5.2 Właściwości farmakokinetyczne

Budezonid
Wchłanianie: Biodostępność ogólnoustrojowa budezonidu po podaniu wziewnym wynosi około 39% dawki odmierzonej. Maksymalne stężenie w osoczu osiągane jest w ciągu 20 do 30 minut.

Rozmieszczenie: Wiązanie z białkami osocza wynosi średnio 90%.

Metabolizm: Budezonid ulega intensywnej biotransformacji (około 90%) w wątrobie.

Wydalanie: Wydalany jest głównie z moczem w postaci metabolitów.

Formoterol
Wchłanianie: Biodostępność ogólnoustrojowa formoterolu po podaniu wziewnym wynosi 61% dawki odmierzonej. Maksymalne stężenie w osoczu osiągane jest w ciągu 10 minut.

Rozmieszczenie: Wiązanie z białkami osocza wynosi 50%.

Metabolizm: Formoterol ulega metabolizmowi w wątrobie.

Wydalanie: Wydalany jest głównie z moczem w postaci metabolitów.

6. DANE FARMACEUTYCZNE

6.1 Wykaz substancji pomocniczych

Apafluran (HFA 227)
Powidon
Makrogol 1000

6.2 Niezgodności farmaceutyczne

Nie dotyczy.

6.3 Okres ważności

Okres ważności produktu leczniczego Symbicort zapakowanego do sprzedaży wynosi 2 lata. Okres ważności po pierwszym otwarciu wynosi 3 miesiące.

6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania

W celu osiągnięcia najlepszych wyników, ten lek powinien być przechowywany przed użyciem w temperaturze pokojowej. Nie przechowywać w lodówce ani nie zamrażać. Chronić przed mrozem oraz bezpośrednim działaniem promieni słonecznych.

Nałożyć mocno pokrywę na ustnik i zatrzasnąć we właściwej pozycji po użyciu.

Podobnie jak w przypadku większości produktów wzięwnych w pojemnikach pod ciśnieniem, działanie terapeutyczne tego produktu leczniczego zmniejsza się, gdy pojemnik jest zimny. Przed użyciem produkt powinien znajdować się w temperaturze pokojowej. Pojemnik zawiera płyn pod ciśnieniem. Nie wystawiać na działanie temperatury przekraczającej 50°C. Nie przedziurawiać pojemnika. Nawet jeśli pojemnik wydaje się pusty nie należy go zgniatać, dziurawić czy palić.

6.5 Rodzaj i zawartość opakowania

Aluminiowy pojemnik ciśnieniowy z zaworem dozującym oraz ustnikiem i z zamknięciem z PP wraz z dołączonym licznikiem dawek. Pojemnik jest ściśle połączony z czerwonym plastikowym dozownikiem, białym plastikowym ustnikiem i szarym plastikowym wieczkiem ochronnym. Każdy inhalator dostarcza 120 dawek inhalacyjnych budezonidu/formoterolu fumaranu dwuwodnego 160 mikrogramów + 4,5 mikrograma, po przygotowaniu urządzenia do użycia. Każdy inhalator jest pojedynczo zapakowany w laminowaną torebkę foliową zawierającą środek pochłaniający wilgoć.

6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania

Brak szczególnych wymagań.

7. PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

AstraZeneca AB
151 85 Södertälje
Szwecja

8. NUMER POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Pozwolenie nr: 23260

9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU I DATA PRZEDLUŻENIA POZWOLENIA

Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu: 10 czerwca 2016
Data ostatniego przedłużenia pozwolenia: 20 stycznia 2021

10. DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO

26 lutego 2021

Informacje dodatkowe

Droga podania	doustna
Postać farmaceutyczna	Aerozol inhalacyjny, zawiesina
Podmiot odpowiedzialny	AstraZeneca AB
Substancja czynna	Budesonidum
Kraj wytwórcy	Francja
Na receptę	Tak
Refundacja	30%
Wiek refundacji	0
Wskazania do refundacji	Nadpobudliwość psychoruchowa z deficytem uwagi oraz ze współistniejącymi chorobami, takimi jak: tiki, zaburzenia lękowe lub z udokumentowaną nietolerancją bądź niepowodzeniem terapii lekami psychostymulującymi jako element pełnego programu leczenia u dzieci od 6 roku życia oraz u młodzieży., zespół Tourette’a

Jak dawkować aerozol Symbicort i jak prawidłowo wykonać inhalację?

Zalecana dawka to 2 inhalacje dwa razy na dobę (rano i wieczorem). Prawidłowa technika inhalacji jest kluczowa dla skuteczności leczenia:

1. Energicznie wstrząsnąć inhalatorem przez co najmniej 5 sekund przed każdym użyciem.
2. Zdjąć pokrywę z ustnika i trzymać inhalator pionowo.
3. Wykonać spokojny wydech (nie do ustnika).
4. Włożyć ustnik do ust i wykonując powolny, głęboki wdech — jednocześnie mocno nacisnąć inhalator, aby uwolnić dawkę.
5. Kontynuować wdech i wstrzymać oddech na około 10 sekund.
6. Ponownie wstrząsnąć i powtórzyć dla drugiej inhalacji.
7. Nałożyć pokrywę i natychmiast przepłukać usta wodą (wypluć — nie połykać).

Jeśli inhalator jest nowy lub nie był używany przez ponad tydzień, wykonać 2 próbne rozpylenia w powietrze przed użyciem. Ustnik czyścić co najmniej raz w tygodniu suchą ściereczką — nie wkładać do wody. Zalecane jest stosowanie komory inhalacyjnej (np. AeroChamber Plus), szczególnie gdy pacjent ma trudności z koordynacją wdechu i naciśnięcia inhalatora.

Czy Symbicort można stosować niezależnie od posiłków?

Tak, bez znaczenia. Symbicort to aerozol podawany wziewnie — pora posiłków nie ma żadnego wpływu na jego wchłanianie ani skuteczność. Ważne jest natomiast, aby po każdej inhalacji przepłukać usta wodą, co minimalizuje ryzyko kandydozy jamy ustnej i gardła.

Co zrobić, gdy zapomnę wykonać inhalację?

Wykonać inhalację jak najszybciej po przypomnieniu sobie — chyba że zbliża się czas kolejnej dawki. W takim przypadku pominąć zapomnianą i wrócić do regularnego schematu (rano i wieczorem). Nie wykonywać podwójnej dawki. Symbicort stosuje się regularnie, nawet gdy pacjent nie odczuwa objawów — to lek podtrzymujący, a nie doraźny.

Jak długo należy stosować Symbicort?

Symbicort to lek do długotrwałego, regularnego stosowania — nie należy go przerywać bez konsultacji z lekarzem, nawet jeśli samopoczucie jest dobre. W POChP leczenie jest zazwyczaj przewlekłe. Lekarz ocenia skuteczność terapii i w razie potrzeby modyfikuje dawkowanie. Regularne stosowanie — nawet bez objawów — zmniejsza ryzyko zaostrzeń i hospitalizacji.

Jakie są skutki uboczne Symbicort?

Często (1–10 na 100 pacjentów): kandydoza (pleśniawki) jamy ustnej i gardła — można jej zapobiec płukając usta po każdej inhalacji; zapalenie płuc u pacjentów z POChP; bóle głowy; drżenia mięśni; kołatanie serca; łagodne podrażnienie gardła, kaszel, chrypka.

Niezbyt często: zawroty głowy, nudności, tachykardia, kurcze mięśni, łatwe siniaczenie, agresja, niepokój, zaburzenia snu, nieostre widzenie.

Rzadko: zaburzenia rytmu serca (migotanie przedsionków, skurcze dodatkowe), hipokaliemia (niedobór potasu), reakcje alergiczne (pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy), paradoksalny skurcz oskrzeli (patrz niżej).

Bardzo rzadko i przy długotrwałym stosowaniu dużych dawek: zaćma, jaskra, zespół Cushinga, zahamowanie czynności nadnerczy, zmniejszenie gęstości mineralnej kości, hiperglikemia, depresja.

Ważne: jeśli bezpośrednio po inhalacji nasili się świszczący oddech i duszność (paradoksalny skurcz oskrzeli) — natychmiast przerwać Symbicort, zastosować szybko działający lek rozszerzający oskrzela i skontaktować się z lekarzem.

Czy Symbicort uzależnia?

Nie uzależnia fizycznie ani psychicznie. Jednak ze względu na zawartość kortykosteroidu (budezonid) nie należy nagle przerywać leczenia — szczególnie jeśli pacjent wcześniej stosował doustne kortykosteroidy, ponieważ może to prowadzić do zaburzeń czynności nadnerczy. Każde odstawienie Symbicort powinno odbywać się stopniowo i pod nadzorem lekarza.

Co zrobić w przypadku przedawkowania?

Przedawkowanie formoterolu może powodować drżenia mięśni, kołatanie serca, ból głowy, tachykardię, hipokaliemię i wydłużenie odstępu QTc. Jednorazowe nadmierne dawki budezonidu rzadko stanowią problem kliniczny, jednak długotrwałe stosowanie zbyt dużych dawek może wywołać ogólnoustrojowe działania kortykosteroidów. W przypadku podejrzenia przedawkowania — szczególnie u dziecka — zadzwonić pod numer 112 lub do Centrum Informacji Toksykologicznej: +48 22 619 66 54.

Czy Symbicort wpływa na prowadzenie samochodu?

Praktycznie nie. Symbicort nie ma istotnego wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów. W rzadkich przypadkach mogą wystąpić zawroty głowy — jeśli się pojawią, należy zachować ostrożność za kierownicą do czasu ich ustąpienia.

Z jakimi lekami nie wolno łączyć Symbicort?

Unikać jednoczesnego stosowania:
• Silne inhibitory CYP3A4 — ketokonazol, itrakonazol, worykonazol, pozakonazol, klarytromycyna, telitromycyna, nefazodon, inhibitory proteazy HIV (rytonawir i inne) — znacząco zwiększają stężenie budezonidu we krwi, nasilając ryzyko ogólnoustrojowych działań kortykosteroidu. Jeśli jednoczesne stosowanie jest nieuniknione, zachować jak najdłuższą przerwę między lekami.
• Beta-adrenolityki (metoprolol, bisoprolol, propranolol, atenolol, a także krople do oczu zawierające beta-blokery) — antagonizują działanie formoterolu i mogą prowadzić do skurczu oskrzeli.

Stosować z ostrożnością:
• Chinidyna, dizopyramid, prokainamid, fenotiazyny, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne — ryzyko wydłużenia odstępu QTc.
• Diuretyki, metyloksantyny (teofilina), kortykosteroidy doustne — nasilają hipokaliemię; wymagane monitorowanie potasu.
• Inhibitory MAO i furazolidon — mogą powodować wzrost ciśnienia tętniczego.
• Digoksyna — hipokaliemia wywołana przez formoterol zwiększa ryzyko arytmii u pacjentów przyjmujących digoksynę.
• Znieczulenie ogólne halogenowanymi węglowodorami — zwiększone ryzyko zaburzeń rytmu serca; poinformować anestezjologa przed zabiegiem.

Czy można pić alkohol podczas stosowania Symbicort?

ChPL wymienia alkohol jako substancję, która może zmniejszać tolerancję mięśnia sercowego na formoterol (agonistę β2). Oznacza to, że spożycie alkoholu może nasilać ryzyko kołatania serca i zaburzeń rytmu. Spożywanie alkoholu podczas leczenia Symbicort jest zatem odradzane, szczególnie w większych ilościach i u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego.

Czy Symbicort wchodzi w interakcje z suplementami lub żywnością?

Pora posiłków nie wpływa na działanie Symbicort. Należy natomiast unikać suplementów zawierających dziurawiec zwyczajny (Hypericum perforatum) — jest silnym induktorem CYP3A4 i może zmniejszać stężenie budezonidu we krwi, obniżając skuteczność leczenia. Pacjenci z hipokaliemią powinni skonsultować z lekarzem ewentualną suplementację potasem, szczególnie przy jednoczesnym stosowaniu diuretyków.

Czy Symbicort jest bezpieczny w ciąży?

Stosować tylko wtedy, gdy korzyści dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu. Dane kliniczne dotyczące stosowania Symbicort (jako połączenia obu substancji) w ciąży są ograniczone. Budezonid stosowany wziewnie ma szeroką bazę bezpieczeństwa u około 2000 ciężarnych — nie stwierdzono zwiększonego ryzyka wad wrodzonych. Dane dotyczące formoterolu u ciężarnych kobiet są bardziej ograniczone. Lekarz prowadzący ciążę i pulmonolog wspólnie ocenią, czy kontynuowanie leczenia jest zasadne.

Czy można stosować Symbicort podczas karmienia piersią?

Stosowanie jest możliwe tylko gdy korzyści dla matki wyraźnie przewyższają potencjalne ryzyko dla dziecka. Budezonid przenika do mleka kobiecego, jednak w dawkach terapeutycznych nie powinien wpływać na karmione dziecko. Nie wiadomo, czy formoterol przenika do mleka kobiecego. Decyzję podejmuje lekarz po indywidualnej ocenie.

Czy aerozol Symbicort 160 mcg + 4,5 mcg można stosować u dzieci i młodzieży?

Ta konkretna dawka (160 mcg + 4,5 mcg) nie ma istotnego zastosowania u dzieci w wieku 11 lat i młodszych ani u młodzieży w wieku 12–17 lat w leczeniu POChP — wskazanie dotyczy wyłącznie dorosłych pacjentów od 18. roku życia. Dzieci i młodzież z astmą leczone są innymi preparatami Symbicort lub innymi lekami wziewnymi — zgodnie z indywidualnym zaleceniem lekarza.

Jak prawidłowo przechowywać Symbicort aerozol?

Przechowywać w temperaturze pokojowej — nie wkładać do lodówki i nie zamrażać. Chronić przed mrozem i bezpośrednim działaniem promieni słonecznych. Nie przechowywać w temperaturze powyżej 50°C — pojemnik jest pod ciśnieniem. Nie przedziurawiać, nie zgniatać ani nie palić pojemnika, nawet gdy wydaje się pusty. Po pierwszym otwarciu foliowej torebki zużyć w ciągu 3 miesięcy. Okres ważności nieotwartego inhalatora wynosi 2 lata. Jeden inhalator zawiera 120 dawek inhalacyjnych.

Czy Symbicort jest dostępny bez recepty?

Nie. Symbicort wydawany jest wyłącznie na receptę. Lek jest objęty refundacją w Polsce w określonych wskazaniach (POChP) — warto zapytać lekarza o aktualny poziom odpłatności i czy przysługuje refundacja w danym przypadku.

Czy istnieją zamienniki Symbicort aerozol?

Tak. Inne preparaty zawierające budezonid z formoterolem w postaci aerozolu inhalacyjnego to m.in. Bufomix Easyhaler, Duoresp Spiromax i Vannair. Symbicort jest dostępny również w postaci inhalatora proszkowego (Turbuhaler) — to inna postać tego samego preparatu, wymagająca innej techniki inhalacji. O ewentualnej zmianie inhalatora decyduje wyłącznie lekarz, ponieważ różne urządzenia mogą różnić się dostarczoną dawką i techniką użycia.

Na co stosuje się aerozol Symbicort i jak działa?

Symbicort aerozol 160 mcg + 4,5 mcg stosuje się u dorosłych (od 18. roku życia) w objawowym leczeniu przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP) — u pacjentów z FEV1 poniżej 70% wartości należnej, u których mimo regularnej terapii lekami rozszerzającymi oskrzela dochodzi do zaostrzeń.

Lek zawiera dwie substancje czynne działające uzupełniająco:
• Budezonid — kortykosteroid wziewny działający przeciwzapalnie w drogach oddechowych. Zmniejsza nasilenie objawów i redukuje częstość zaostrzeń POChP. Działanie pojawia się stopniowo — po kilku dniach regularnego stosowania.
• Formoterol — długo działający agonista receptorów β2-adrenergicznych, który rozkurcza mięśnie gładkie oskrzeli. Działanie rozszerzające oskrzela rozpoczyna się w ciągu 1–3 minut po inhalacji i utrzymuje się co najmniej 12 godzin.

Kiedy Symbicort zaczyna działać?

Działanie rozszerzające oskrzela (formoterol) jest odczuwalne już po 1–3 minutach od inhalacji — poprawa drożności dróg oddechowych mierzona jako wzrost FEV1 o ponad 15% pojawia się medianowo po 5 minutach. Maksymalna poprawa oddychania występuje po około 2 godzinach i utrzymuje się ponad 12 godzin. Działanie przeciwzapalne budezonidu narasta stopniowo przez kilka dni regularnego stosowania. Pełna korzyść kliniczna — zmniejszenie liczby zaostrzeń i poprawa jakości życia — jest widoczna po kilku tygodniach leczenia.

Kto nie powinien stosować aerozolu Symbicort?

Leku nie należy stosować w przypadku nadwrażliwości na budezonid, formoterol lub którykolwiek składnik pomocniczy (apafluran HFA 227, powidon, makrogol 1000). Nie stosować u dzieci i młodzieży poniżej 18. roku życia w leczeniu POChP.

Szczególna ostrożność wymagana u pacjentów z: nadczynnością tarczycy, guzem chromochłonnym nadnerczy, cukrzycą, ciężką niewyrównaną hipokaliemią, kardiomiopatią przerostową, ciężkim nadciśnieniem tętniczym, tachyarytmiami, ciężką niewydolnością serca, chorobą niedokrwienną serca, wydłużeniem odstępu QTc, gruźlicą płuc oraz grzybiczymi lub wirusowymi zakażeniami dróg oddechowych. Nie stosować jednocześnie z silnymi inhibitorami CYP3A4 ani z beta-adrenolitykami (o ile nie ma bezwzględnych wskazań).

Symbicort nie jest lekiem doraźnym — nie stosować w leczeniu ostrego skurczu oskrzeli. Pacjent powinien zawsze mieć przy sobie odrębny krótko działający lek rozszerzający oskrzela (np. salbutamol) do stosowania w nagłych przypadkach.

Dbamy o rzetelne informacje dla polskich pacjentów w CoZaLeki.pl. Dane o produktach leczniczych i specyfikacje pochodzą z oficjalnych stron rządowych – w tym Rejestru Produktów Leczniczych (dostępny pod linkiem: https://rejestry.ezdrowie.gov.pl/rpl/search/public).

Dane o lekach i produktach leczniczych udostępnione na podstawie licencji CC BY 4.0.
Link do licencji: https://creativecommons.org/licenses/by/4.0/legalcode.pl

Dbamy o aktualność i jakość informacji w bazie, dlatego na bieżąco aktualizujemy zawartość naszej bazy.

Informacje zawarte w tej bazie leków mają charakter wyłącznie informacyjny i edukacyjny. Nie zastępują one konsultacji z lekarzem, farmaceutą ani innym wykwalifikowanym specjalistą. Przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku należy dokładnie zapoznać się z jego ulotką oraz skonsultować się z odpowiednim specjalistą.