Sylwestrowa noc to moment, kiedy większość z nas bez zastanowienia sięgnie po kieliszek szampana o północy. Ten pozornie niewinny toast to jednak coś więcej niż tylko tradycja – to moment, w którym do naszego organizmu dostaje się substancja o udowodnionym działaniu psychoaktywnym i uzależniającym. Zanim uniesiemy kolejny kieliszek podczas zbliżającej się zabawy, warto zrozumieć, co tak naprawdę dzieje się w naszym ciele – nie tylko po jednym drinku, ale także po miesiącach czy latach regularnego picia.
Najważniejsze informacje w skrócie:
- Alkohol wpływa na wszystkie układy organizmu – od mózgu, przez wątrobę, serce, aż po układ rozrodczy, powodując zarówno natychmiastowe, jak i długotrwałe skutki zdrowotne
- Mechanizm uzależnienia ma podłoże neurologiczne – etanol zmienia równowagę neurotransmiterów w mózgu, prowadząc do adaptacji neuronów i rozwoju tolerancji oraz zależności fizycznej
- Nie istnieje całkowicie bezpieczna dawka alkoholu – współczesna nauka jednoznacznie potwierdza, że ryzyko zdrowotne rośnie z każdą wypitą porcją, a długoterminowe skutki mogą być nieodwracalne
Spis treści
Co dzieje się w organizmie po wypiciu alkoholu?
Etanol – bo tak naukowo nazywa się alkohol spożywczy – rozpoczyna swoją wędrówkę przez organizm już w momencie, gdy przełykamy pierwszy łyk. W przeciwieństwie do większości substancji, które jemy i pijemy, alkohol nie wymaga trawienia. Około 20 procent wchłania się bezpośrednio przez śluzówkę żołądka, a pozostałe 80 procent przez jelito cienkie. Stamtąd trafia do krwiobiegu i dociera praktycznie do każdej komórki ciała.
Wątroba to główny organ odpowiedzialny za metabolizm alkoholu. Dzieje się to za sprawą specjalnych enzymów – dehydrogenazy alkoholowej (ADH) oraz dehydrogenazy aldehydowej (ALDH). Proces ten zachodzi w trzech etapach: etanol przekształca się najpierw w toksyczny aldehyd octowy, następnie w kwas octowy, by ostatecznie rozłożyć się na dwutlenek węgla i wodę. Cały proces jest jednak powolny – przeciętna wątroba radzi sobie z przetworzeniem zaledwie 10 gramów czystego alkoholu na godzinę, co odpowiada mniej więcej jednemu standardowemu drinkowi.
Tempo wchłaniania i metabolizowania alkoholu jest sprawą bardzo indywidualną. Kobiety metabolizują alkohol wolniej niż mężczyźni ze względu na mniejszą ilość enzymu ADH w śluzówce żołądka i mniejszą zawartość wody w organizmie. Również waga ciała, wiek, czynniki genetyczne oraz to, czy pijemy na pusty żołądek, mają istotne znaczenie. Jedzenie spowalnia wchłanianie, ale nie zmniejsza całkowitej ilości alkoholu, która dotrze do krwiobiegu.
Jak alkohol działa na mózg i układ nerwowy?
To, co czujemy po alkoholu – od euforii i rozluźnienia po zaburzenia koordynacji i senność – to efekt jego oddziaływania na mózg. Etanol wpływa przede wszystkim na dwa kluczowe układy neurotransmiterów: GABA (kwas gamma-aminomasłowy) i glutaminian.
GABA to główny neurotransmiter hamujący w mózgu, odpowiedzialny za uspokojenie i relaks. Alkohol działa jak pośredni agonista receptorów GABA-A, co oznacza, że wzmacnia ich działanie hamujące aktywność neuronów. W praktyce przekłada się to na spowolnienie myślenia, zmniejszenie lęku, osłabienie kontroli impulsów i pogorszenie koordynacji ruchowej. Z drugiej strony, etanol hamuje działanie receptorów glutaminianowych (zwłaszcza NMDA), które są odpowiedzialne za pobudzenie układu nerwowego. To właśnie ta podwójna ingerencja – wzmocnienie hamowania i osłabienie pobudzenia – sprawia, że alkohol działa jak depresant ośrodkowego układu nerwowego.
Równolegle alkohol wpływa na układ nagrody w mózgu, stymulując uwalnianie dopaminy w jądrze półleżącym. To właśnie dopamina odpowiada za uczucie przyjemności i euforii, które towarzyszy piciu. Problem w tym, że mózg szybko się do tego przyzwyczaja – by osiągnąć ten sam efekt, potrzeba coraz większych dawek. To właśnie mechanizm prowadzący do tolerancji i uzależnienia.
„Alkohol może zmieniać mózg w subtelny sposób z biegiem czasu i generować stan uzależnienia. Nie musisz się upijać cały czas, żeby picie było problematyczne” – podkreśla dr Albert Arias z Virginia Commonwealth University School of Medicine.
Przy długotrwałym nadużywaniu alkoholu dochodzi do trwałych zmian strukturalnych w mózgu. Badania obrazowe wykazują zanik materii szarej (odpowiedzialnej za kontrolę mięśni, pamięć, emocje i podejmowanie decyzji) oraz materii białej (odpowiedzialnej za prawidłowe połączenia między różnymi obszarami mózgu). Skutki te mogą obejmować upośledzenie pamięci, trudności z koncentracją, problemy z uczeniem się oraz pogorszenie funkcji wykonawczych.
Skutki krótkoterminowe – co czujemy po wypiciu?
Nawet jednorazowe spożycie większej ilości alkoholu wywołuje szereg nieprzyjemnych objawów, które każdy pijący zapewne zna. Do najczęstszych należą:
Zaburzenia równowagi i koordynacji – alkohol wpływa na móżdżek, centrum koordynacji ruchowej. Stąd chwiejny chód, problemy z precyzyjnymi ruchami i wydłużony czas reakcji.
Zanik zahamowań społecznych – osłabienie aktywności kory przedczołowej prowadzi do utraty kontroli nad impulsami. To sprawia, że po alkoholu mówimy rzeczy, których byśmy nie powiedzieli na trzeźwo, lub podejmujemy ryzykowne decyzje.
Zaburzenia wzroku – alkohol wpływa na mięśnie gałek ocznych, powodując podwójne widzenie i problemy z ostrością widzenia.
Wymioty i problemy żołądkowe – etanol drażni błonę śluzową żołądka, zwiększa produkcję kwasu żołądkowego i może prowadzić do nudności oraz wymiotów.
Odwodnienie organizmu – alkohol hamuje wydzielanie wazopresyny, hormonu antydiuretycznego, co sprawia, że częściej chodzimy do toalety i tracimy więcej płynów, niż wypijamy.
Wychłodzenie organizmu – mimo że po alkoholu czujemy ciepło (ze względu na rozszerzenie naczyń krwionośnych skóry), w rzeczywistości temperatura ciała spada, co może prowadzić do hipotermii.
Kac – fizjologia dnia następnego
Ból głowy, mdłości, wrażliwość na światło i dźwięk, drżenie rąk, uczucie zmęczenia – to klasyczne objawy kaca, które pojawiają się następnego dnia po obfitym piciu. Za tę nieprzyjemną przypadłość odpowiada kilka mechanizmów działających jednocześnie.
Po pierwsze, odwodnienie i zaburzenia elektrolitowe. Nadmierna diureza prowadzi do utraty wody i elektrolitów, takich jak potas i magnez, co przekłada się na ból głowy i osłabienie. Po drugie, toksyczne działanie aldehydu octowego – produktu pośredniego w metabolizmie alkoholu, który jest bardziej toksyczny niż sam etanol. Po trzecie, stany zapalne – alkohol wywołuje reakcję zapalną w organizmie, co może nasilać dolegliwości. Wreszcie hipoglikemia – alkohol zaburza produkcję glukozy w wątrobie, co może prowadzić do spadku poziomu cukru we krwi i uczucia osłabienia.
Niestety, nie istnieje żaden sprawdzony sposób na pozbycie się kaca poza czasem. Organizm potrzebuje od kilku do kilkunastu godzin, by całkowicie metabolizować alkohol i usunąć toksyny. Nawodnienie, odpoczynek i lekkie jedzenie mogą przynieść ulgę, ale nie przyspieszą procesu detoksykacji.
Długoterminowe konsekwencje dla zdrowia
Prawdziwe niebezpieczeństwo alkoholu ujawnia się jednak dopiero przy regularnym, wieloletnim spożyciu. Etanol działa destrukcyjnie na praktycznie każdy układ organizmu.
Wątroba – cichy męczennik
Wątroba, jako główny organ metabolizujący alkohol, ponosi największe konsekwencje długotrwałego picia. Proces destrukcji rozpoczyna się od stłuszczenia wątroby – stan, w którym w komórkach wątrobowych gromadzi się tłuszcz. Jest to proces odwracalny, jeśli przestaniemy pić. Jeśli jednak picie trwa, dochodzi do alkoholowego zapalenia wątroby, które objawia się bólem w prawym podżebrzu, gorączką, żółtaczką i osłabieniem.
Ostatnim etapem jest marskość wątroby – stan, w którym zdrowa tkanka wątrobowa zostaje zastąpiona tkanką bliznowatą. Marskość jest nieodwracalna i dramatycznie upośledza funkcję wątroby, prowadząc do poważnych powikłań, w tym do śmierci. Osoby z marskością mają również znacznie podwyższone ryzyko rozwoju raka wątroby.
Serce i układ krążenia
Wpływ alkoholu na serce jest złożony i budził kontrowersje w środowisku naukowym przez lata. Przez długi czas uważano, że małe dawki alkoholu mogą chronić przed chorobami serca. Najnowsze badania WHO i analiza z 2024 roku zdecydowanie obala ten mit – nie istnieje bezpieczna dawka alkoholu, a potencjalne „korzyści” dla serca nie przeważają nad ryzykiem nowotworów i innych chorób.
Długotrwałe picie prowadzi do nadciśnienia tętniczego, które jest głównym czynnikiem ryzyka chorób sercowo-naczyniowych. Alkohol może także powodować kardiomiopatię alkoholową – stan, w którym mięsień sercowy staje się osłabiony i nie jest w stanie efektywnie pompować krwi. Inne konsekwencje to zaburzenia rytmu serca (arytmie), zwiększone ryzyko udaru mózgu oraz tworzenie się zakrzepów i zatorów.
Układ pokarmowy
Poza wątrobą, alkohol niszczy także inne organy układu trawiennego. Uszkadza ściany żołądka, zwiększa produkcję kwasu żołądkowego i może prowadzić do powstawania wrzodów. Zapalenie trzustki – zarówno ostre, jak i przewlekłe – to jedna z najpoważniejszych konsekwencji nadużywania alkoholu. Objawy obejmują silny ból brzucha, wymioty i zaburzenia trawienia. Przewlekłe zapalenie trzustki prowadzi do trwałego uszkodzenia tego organu i problemów z trawieniem tłuszczów.
Alkohol zaburza również wchłanianie składników odżywczych, witamin (zwłaszcza z grupy B) i minerałów, co prowadzi do niedożywienia nawet u osób, które jedzą regularnie.
Nowotwory
Związek między alkoholem a rakiem jest niezaprzeczalny i potwierdzony przez setki badań. Światowa Organizacja Zdrowia sklasyfikowała alkohol jako substancję kancerogennną grupy 1 – tej samej kategorii co tytoń i azbest. Alkohol zwiększa ryzyko nowotworów jamy ustnej, przełyku, krtani, wątroby, jelita grubego oraz piersi u kobiet.
Mechanizm działania rakotwórczego jest wieloczynnikowy. Aldehyd octowy – produkt metabolizmu alkoholu – uszkadza DNA komórek. Alkohol zaburza również zdolność organizmu do naprawiania tego uszkodzenia. Ponadto etanol zwiększa przepuszczalność błon śluzowych, ułatwiając przenikanie innych substancji rakotwórczych (np. z dymu tytoniowego) do tkanek.
Według WHO, rocznie na świecie dochodzi do 2,6 miliona zgonów związanych z alkoholem, z czego aż 1,6 miliona to zgony z powodu chorób niezakaźnych, w tym nowotworów i chorób sercowo-naczyniowych.
Układ nerwowy i funkcje poznawcze
Wieloletnie nadużywanie alkoholu prowadzi do atrofii mózgu – zmniejszenia jego objętości. Szczególnie narażone są obszary odpowiedzialne za pamięć (hipokamp) i funkcje wykonawcze (kora przedczołowa). Skutkuje to problemami z pamięcią, koncentracją, planowaniem i podejmowaniem decyzji.
Zespół Wernickego-Korsakowa to poważne zaburzenie neurologiczne wywołane niedoborem witaminy B1 (tiaminy), do którego dochodzi u długotrwałych alkoholików. Objawy obejmują dezorientację, niekontrolowane ruchy gałek ocznych, brak koordynacji oraz ciężkie zaburzenia pamięci. Może prowadzić do trwałego uszkodzenia mózgu, a nawet śmierci.
Inne układy organizmu
Układ odpornościowy – alkohol osłabia naturalną odporność organizmu, zwiększając podatność na infekcje, w tym zapalenie płuc i gruźlicę.
Układ rozrodczy – u mężczyzn alkohol może prowadzić do zaburzeń erekcji i obniżenia poziomu testosteronu. U kobiet do nieregularnych miesiączek i obniżonej płodności. Picie alkoholu w ciąży może prowadzić do poronienia, śmierci płodowej oraz spektrum płodowych zaburzeń alkoholowych (FASD) u dziecka.
Układ kostny – alkohol zaburza wchłanianie wapnia, co prowadzi do osteoporozy i zwiększonej łamliwości kości. To szczególnie niebezpieczne u osób starszych, gdzie złamanie może prowadzić do niepełnosprawności.
Neurobiologia uzależnienia – dlaczego tak trudno przestać?
Uzależnienie od alkoholu to choroba mózgu o złożonym podłożu neurobiologicznym. Nie jest to kwestia słabej woli czy braku charakteru, ale efekt głębokich zmian w funkcjonowaniu układu nerwowego.
Tolerancja i adaptacja
Przy regularnym piciu mózg próbuje przywrócić równowagę zaburzoną przez alkohol. Dzieje się to poprzez proces zwany neuroplastycznością. W odpowiedzi na ciągłe wzmacnianie układu GABA przez alkohol, mózg zmniejsza liczbę lub wrażliwość receptorów GABA. Jednocześnie zwiększa aktywność układu glutaminianowego, by zrównoważyć ciągłe hamowanie.
Te adaptacje prowadzą do tolerancji – stanu, w którym potrzeba coraz większych dawek alkoholu, by osiągnąć ten sam efekt. Co więcej, kiedy alkohol znika z organizmu, mózg pozostaje w stanie nadmiernego pobudzenia – dochodzi do zespołu abstynencyjnego.
Zespół abstynencyjny – niebezpieczne odstawienie
Objawy odstawienia alkoholu mogą być łagodne, umiarkowane lub zagrażające życiu, w zależności od stopnia uzależnienia. Pojawiają się zazwyczaj 6-12 godzin po ostatnim drinku.
Łagodne objawy to drżenie rąk, pocenie się, niepokój, bezsenność, nudności i przyspieszone bicie serca. Umiarkowane objawy mogą obejmować halucynacje wzrokowe lub słuchowe oraz drgawki (zwykle 12-48 godzin po zaprzestaniu picia). Najpoważniejszym powikłaniem jest majaczenie alkoholowe (delirium tremens), które pojawia się 48-72 godziny po ostatnim drinku. Objawy to dezorientacja, gorączka, halucynacje, skrajne pobudzenie i zaburzenia rytmu serca. Stan ten jest zagrożeniem życia i wymaga natychmiastowej hospitalizacji.
To właśnie ze względu na niebezpieczeństwo ciężkiego zespołu abstynencyjnego odstawianie alkoholu u osób z długotrwałym uzależnieniem powinno odbywać się wyłącznie pod nadzorem medycznym, często z użyciem benzodiazepin, które łagodzą objawy i zapobiegają drgawkom.
Czynniki ryzyka uzależnienia
Podatność na rozwój uzależnienia jest sprawą indywidualną. Badania wskazują, że 40-60 procent ryzyka uzależnienia ma podłoże genetyczne. Istnieją polimorfizmy genów kodujących enzymy metabolizujące alkohol (ADH, ALDH) oraz receptory neurotransmiterów (GABA, dopaminy), które wpływają na to, jak organizm reaguje na alkohol.
Inne czynniki ryzyka to wczesny wiek inicjacji alkoholowej (im wcześniej zaczyna się pić, tym większe ryzyko), współistniejące zaburzenia psychiczne (depresja, lęk, zaburzenia osobowości), traumatyczne przeżycia oraz czynniki społeczne i środowiskowe (dostępność alkoholu, presja rówieśników, kulturoweprzyobliczanie picia).
Bezpieczne limity – ile to za dużo?
Przez lata zalecenia dotyczące „bezpiecznego” picia ewoluowały. Obecnie Światowa Organizacja Zdrowia jest jednoznaczna: nie istnieje całkowicie bezpieczna dawka alkoholu. Jak ujęła to dr Carina Ferreira-Borges z WHO: „Nie możemy mówić o tak zwanym bezpiecznym poziomie spożycia alkoholu. Nie ma znaczenia, ile pijesz – ryzyko dla zdrowia pijącego zaczyna się od pierwszej kropli jakiegokolwiek napoju alkoholowego. Jedyne, co możemy powiedzieć na pewno, to że im więcej pijesz, tym bardziej szkodliwe – lub innymi słowy, im mniej pijesz, tym bezpieczniej.”
Mimo to niektóre organizacje zdrowotne nadal podają limity „niższego ryzyka”. Standardowa porcja alkoholu to 10 gramów czystego etanolu, co odpowiada mniej więcej:
- 250 ml piwa (5%)
- 100 ml wina (12%)
- 30 ml wódki (40%)
Tradycyjne zalecenia mówią o maksymalnie 2 porcjach dziennie dla mężczyzn i 1 dla kobiet, z co najmniej dwoma dniami wolnymi od alkoholu w tygodniu. Należy jednak pamiętać, że to nie są „bezpieczne” limity, a jedynie poziomy, przy których ryzyko jest statystycznie niższe.
Ciężkie epizodyczne picie (binge drinking) definiowane jest jako wypicie co najmniej 60 gramów czystego alkoholu przy jednej okazji (około 4-5 drinków), co jest szczególnie szkodliwe dla zdrowia.
Kto powinien całkowicie unikać alkoholu?
Istnieją grupy osób, dla których alkohol jest absolutnie przeciwwskazany:
- Kobiety w ciąży lub planujące ciążę
- Osoby przyjmujące leki, które wchodzą w interakcję z alkoholem
- Osoby z chorobami wątroby, trzustki lub innymi schorzeniami, przy których alkohol jest przeciwwskazany
- Osoby z historią uzależnienia
- Osoby prowadzące pojazdy lub obsługujące maszyny
- Osoby poniżej 18 roku życia (w Polsce) – mózg rozwija się do około 25 roku życia i alkohol może trwale zaburzyć ten proces
Zatrucie alkoholowe – kiedy dzwonić po pomoc?
Zatrucie alkoholowe to stan zagrożenia życia, który wymaga natychmiastowej interwencji medycznej. Dochodzi do niego, gdy stężenie alkoholu we krwi jest tak wysokie, że zaczyna hamować podstawowe funkcje życiowe, w tym oddech i funkcje serca.
Dzwoń po pogotowie, gdy u osoby pod wpływem alkoholu zauważysz:
- Wymioty przy utracie przytomności lub półprzytomność
- Spowolniony oddech (mniej niż 8 oddechów na minutę) lub nieregularny oddech
- Bladą lub siną skórę
- Niską temperaturę ciała (hipotermię)
- Drgawki
- Brak reakcji na bodźce
Pamiętaj, że stężenie alkoholu we krwi może nadal rosnąć nawet po tym, jak osoba przestała pić lub straciła przytomność, ponieważ alkohol z przewodu pokarmowego nadal jest wchłaniany do krwi. Nie zostawiaj osoby w tym stanie samej i nigdy nie zakładaj, że „przespi się”.
Kiedy szukać pomocy w przypadku problemu z alkoholem?
Granica między „picie towarzyskie” a „picie problemowe” bywa płynna. Jeśli zastanawiasz się, czy Twój lub kogoś bliskiego sposób picia może być problemem, rozważ poniższe pytania:
- Czy pijesz więcej lub częściej, niż zamierzałeś?
- Czy próbowałeś ograniczyć lub przestać pić, ale nie udało się?
- Czy spędzasz dużo czasu na piciu, byciu pod wpływem alkoholu lub dochodzeniu do siebie?
- Czy odczuwasz silne pragnienie lub potrzebę wypicia?
- Czy picie wpływa negatywnie na Twoje obowiązki w pracy, szkole lub domu?
- Czy pijesz pomimo problemów w relacjach, które alkohol powoduje lub nasila?
- Czy zrezygnowałeś z ważnych aktywności społecznych, zawodowych lub rekreacyjnych z powodu picia?
- Czy pijesz w sytuacjach, które są fizycznie niebezpieczne (np. prowadząc samochód)?
- Czy pijesz pomimo świadomości, że masz problem zdrowotny lub psychiczny, który jest powodowany lub nasilany przez alkohol?
- Czy potrzebujesz coraz większych ilości alkoholu, by uzyskać ten sam efekt (tolerancja)?
- Czy doświadczasz objawów odstawienia (drżenia, pocenia, niepokoju, drgawek), gdy próbujesz przestać pić?
Jeśli odpowiedziałeś twierdząco na 2-3 pytania, możesz mieć łagodne zaburzenie używania alkoholu. Odpowiedź twierdząca na 4-5 pytań sugeruje umiarkowane zaburzenie, a 6 lub więcej wskazuje na ciężkie zaburzenie używania alkoholu. W każdym z tych przypadków warto zasięgnąć porady specjalisty.
Gdzie szukać pomocy?
W Polsce dostępnych jest wiele form wsparcia dla osób borykających się z problemem alkoholowym:
Poradnie odwykowe – oferują pomoc ambulatoryjną i stacjonarną, terapię indywidualną i grupową, a także wsparcie farmakologiczne.
Ośrodki leczenia uzależnień – prowadzą programy terapeutyczne dostosowane do indywidualnych potrzeb.
Grupy wsparcia – Anonimowi Alkoholicy (AA) to największa i najstarsza organizacja samopomocy dla osób uzależnionych od alkoholu. Spotkania są bezpłatne i dostępne w większości miast w Polsce.
Al-Anon – grupa wsparcia dla rodzin i bliskich osób uzależnionych.
Terapia psychologiczna – psycholog lub psychoterapeuta może pomóc w zrozumieniu przyczyn nadużywania alkoholu i nauczyć skutecznych strategii radzenia sobie.
Farmakoterapia – leki takie jak naltrexon, akamprozat czy disulfiram mogą wspierać proces leczenia, zmniejszając pragnienie alkoholu lub wywołując nieprzyjemne objawy po jego spożyciu.
Telefon zaufania – Krajowe Centrum Przeciwdziałania Uzależnieniom prowadzi bezpłatną infolinię: 801 199 990 (pn.-pt. 11:00-17:00).
Sylwestrowa odpowiedzialność
Zbliżająca się sylwestrowa noc to okazja do zabawy, ale także do refleksji nad własną relacją z alkoholem. Jeśli zdecydujesz się pić, pamiętaj o kilku zasadach, które pomogą Ci zadbać o zdrowie:
Jedz przed piciem i w jego trakcie – pełny żołądek spowalnia wchłanianie alkoholu.
Przeplataj alkohol wodą – na każdą porcję alkoholu wypij szklankę wody. To pomoże uniknąć odwodnienia i spowolni tempo picia.
Ustal z góry limit – zdecyduj przed wyjściem, ile drinków zamierzasz wypić, i trzymaj się tego planu.
Unikaj mieszania różnych rodzajów alkoholu – może to nasilić nieprzyjemne objawy.
Nie pij, jeśli prowadzisz – wyznacz trzeźwego kierowcę lub zaplanuj powrót taksówką lub komunikacją publiczną.
Uważaj na innych – jeśli zauważysz, że ktoś źle się czuje, może mieć zatrucie alkoholowe lub potrzebować pomocy, nie wahaj się zareagować.
Rozważ alternatywy – coraz więcej osób decyduje się na „trzeźwy sylwester”, wybierając napoje bezalkoholowe, które nie ustępują smakiem tradycyjnym drinkom.
Podsumowanie
Alkohol to substancja psychoaktywna o udowodnionym działaniu uzależniającym, która wpływa na każdy aspekt naszego zdrowia – od mózgu, przez wątrobę, serce, aż po układ rozrodczy i kostny. Nawet jednorazowe spożycie większej ilości alkoholu wywołuje nieprzyjemne skutki, a długotrwałe nadużywanie prowadzi do poważnych, często nieodwracalnych zmian w organizmie.
Mechanizmy uzależnienia mają podłoże neurobiologiczne – alkohol zmienia równowagę neurotransmiterów w mózgu, prowadząc do tolerancji i zależności. Współczesna nauka jest jednoznaczna: nie istnieje całkowicie bezpieczna dawka alkoholu. Każda wypita porcja niesie ze sobą ryzyko zdrowotne, które rośnie wraz z ilością i częstotliwością picia.
Dobra wiadomość jest taka, że pomoc jest dostępna, a uzależnienie można skutecznie leczyć. Jeśli zauważasz u siebie lub bliskiej osoby niepokojące oznaki problemowego picia, nie wahaj się i skontaktuj ze specjalistą.
Numery wsparcia dla osób z problemem alkoholowym:
📞 800 199 990 – Ogólnopolski Telefon Zaufania Uzależnienia (KCPU)
Pomoc dla osób uzależnionych od alkoholu i innych substancji oraz ich bliskich.
Czynny codziennie w godz. 16:00–21:00 (bezpłatnie).
📞 800 702 222 – Centrum Wsparcia dla Osób Dorosłych w Kryzysie Psychicznym
Całodobowa, bezpłatna pomoc psychologiczna i prawna (również mailowo: porady@liniawsparcia.pl).
📞 800 108 108 – Kryzysowy Telefon Zaufania
Wsparcie psychologiczne dla osób w kryzysie emocjonalnym, rodziców i osób z niepełnosprawnościami.
Czynny codziennie w godz. 14:00–22:00 (bezpłatnie).
