Fludeoxyglucose (18F) Biont, Roztwór do wstrzykiwań

Ulotka: Fludeoxyglucose (18F) Biont, Roztwór do wstrzykiwań

1. Nazwa produktu leczniczego

Fludeoxyglucose (18F) Biont, 200-2200 MBq/ml, roztwór do wstrzykiwań

2. Skład jakościowy i ilościowy

1 ml Fludeoxyglucose (18F) Biont zawiera Fluorodeoksyglukozę (18F) o radioaktywności od 200 do 2200 MBq w dniu i godzinie kalibracji (t0 + 4 godz.).

Aktywność roztworu w każdej fiolce wynosi od 40 MBq do 22000 MBq w dniu i godzinie kalibracji (t0 + 4 godz.), czyli 182 MBq do 100095 MBq pod koniec syntezy (t0).

Izotop fluoru (¹⁸F) ulega rozpadowi do stabilnego tlenu (¹⁸O), o czasie połowicznego rozpadu wynoszącym 110 minut. Rozpadowi towarzyszy emisja promieniowania pozytonowego o maksymalnej energii 634 keV. Pozyton w zetknięciu z elektronem ulega anihilacji, której towarzyszy emisja dwóch fotonów o energii 511 keV.

Substancja pomocnicza o znanym działaniu: Sodu chlorek 9 mg/ml. Etanol 0.2% v/v

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

3. Postać farmaceutyczna

Roztwór do wstrzykiwań

Przezroczysty, bezbarwny lub lekko żółty roztwór

pH: 4.5 – 8.5

Osmolalność: 300 ± 50 mOsm/kg

4. Szczegółowe dane kliniczne

4.1. Wskazania do stosowania

Produkt leczniczy przeznaczony wyłącznie do diagnostyki.

Fluorodeoksyglukoza (18F) jest wskazana do stosowania w badaniach z wykorzystaniem metody pozytonowej tomografii emisyjnej (ang. Positron Emission Tomography – PET).

Onkologia

Produkt leczniczy Fludeoxyglucose (18F) Biont jest przeznaczony do stosowania u pacjentów poddawanych badaniom obrazowym w onkologii, umożliwiającym zobrazowanie zmian wynikających z zaburzeń funkcji lub obecności chorób, w których przebiegu dochodzi do zwiększonego gromadzenia glukozy w specyficznych narządach lub tkankach i wystąpienia efektu wzmocnienia pokontrastowego.

Odpowiednio udokumentowane są poniższe wskazania (patrz także punkt 4.4):

Diagnozowanie:

• Diagnostyka różnicowa pojedynczych zmian ogniskowych zlokalizowanych w płucach;
• Detekcja nowotworów nieznanego pochodzenia, związanych ze zmianami chorobowymi węzłów chłonnych szyi (adenopatia szyjna), przerzutami do wątroby lub kości;
• Charakterystyka masy w obrębie trzustki.

Określanie stadium zaawansowania:

• Nowotworów głowy i szyi, w tym wspomagająco w określaniu miejsca biopsji;
• Pierwotnego raka płuca;
• Miejscowo zaawansowanego raka piersi;
• Raka przełyku;
• Raka trzustki;
• Raka okrężnicy, w szczególności przy ponownym ustalaniu stopnia zaawansowania w przypadku wznowy nowotworu;
• Chłoniaka złośliwego;
• Czerniaka złośliwego, > 1,5 mm w skali Breslowa lub przerzutów do węzłów chłonnych w momencie rozpoznania.

Monitorowanie odpowiedzi na leczenie w przypadku wystąpienia:

• Chłoniaka złośliwego;
• Nowotworów głowy i szyi.

Wykrywanie zmian w przypadku uzasadnionego podejrzenia wznowy choroby nowotworowej takiej jak:

• Glejak o wysokim stopniu złośliwości (III lub IV);
• Nowotwory głowy i szyi;
• Rak tarczycy (nierdzeniasty): u pacjentów z podwyższonym poziomem tyreoglobuliny w surowicy i ujemnym wynikiem scyntygrafii całego ciała z użyciem radioaktywnego jodu;
• Pierwotny rak płuca (patrz także punkt 4.4);
• Rak piersi;
• Rak trzustki;
• Rak okrężnicy i odbytu;
• Rak jajnika;
• Chłoniak złośliwy;
• Czerniak złośliwy.

Kardiologia

We wskazaniach kardiologicznych diagnostycznym punktem wychwytu glukozy jest żywa tkanka mięśnia sercowego, która zużywa glukozę, ale cechuje się obniżoną perfuzją.

Perfuzję należy ocenić wcześniej za pomocą odpowiednich technik obrazowania umożliwiających określenie przepływu krwi.

• Ocena żywotności mięśnia sercowego u pacjentów z ciężkim upośledzeniem czynności lewej komory, którzy są kandydatami do rewaskularyzacji, gdy tradycyjnie stosowane techniki obrazowania nie dają jednoznacznych wyników.

Neurologia

We wskazaniach neurologicznych celem diagnostyki jest uwidocznienie oraz ustalenie umiejscowienia obszarów o międzynapadowym hipometabolizmie glukozy.

• Lokalizacja ognisk epileptogennych w przedchirurgicznej ocenie pacjentów z padaczką skroniową.

4.2. Dawkowanie i sposób podawania

Dawkowanie

Dorośli i osoby w podeszłym wieku

Zalecana dawka radioaktywności dla dorosłego o masie ciała 70 kg wynosi od 100 do 400 MBq (wartość aktywności należy indywidualnie dostosować w zależności od masy ciała pacjenta, typu używanego aparatu PET oraz metody i trybu akwizycji) i jest podawana w postaci iniekcji dożylnej.

Dzieci i młodzież

Stosowanie u dzieci i młodzieży należy starannie rozważyć, na podstawie użyteczności diagnostycznej i oceny stosunku korzyści do ryzyka produktu leczniczego w tej grupie pacjentów. Zalecana aktywność stosowana u dzieci i młodzieży, może zostać obliczona zgodnie z zaleceniami grupy pediatrycznej EANM dotyczącymi Karty Dawkowania.

Dawkę aktywności podawaną dzieciom i młodzieży można obliczyć przez pomnożenie aktywności bazowej (do obliczeń) przez współczynnik zależności organizmu-masy według tabeli zamieszczonej poniżej.

A[MBq] Podawana = Aktywność bazowa × współczynnik

Aktywność bazowa do obrazowania 2D wynosi 25,9 MBq, a do obrazowania 3D 14,0 MBq (zalecania dotyczące dzieci).

Masa ciała [kg]	Współczynnik	Masa ciała [kg]	Współczynnik	Masa ciała [kg]	Współczynnik
3	1	22	5,29	42	9,14
4	1,14	24	5,71	44	9,57
6	1,71	26	6,14	46	10,00
8	2,14	28	6,43	48	10,29
10	2,71	30	6,86	50	10,71
12	3,14	32	7,29	52-54	11,29
14	3,57	34	7,72	56-58	12,00
16	4,00	36	8,00	60-62	12,71
18	4,43	38	8,43	64-66	13,43
20	4,86	40	8,86	68	14,00

Szczególne grupy pacjentów

Pacjenci z niewydolnością nerek

Nie przeprowadzono dokładnych badań dotyczących zakresu dawkowania i dostosowania dawki dla tego produktu leczniczego w populacjach osób zdrowych oraz u szczególnych grup pacjentów.

Nie opisano farmakokinetyki fluorodeoksyglukozy (18F) u pacjentów z niewydolnością nerek.

Sposób podawania

Przygotowanie pacjenta, patrz punkt 4.4.

Aktywność fluorodeoksyglukozy (18F) należy zmierzyć aktywnościomierzem bezpośrednio przed wstrzyknięciem.

Fluorodeoksyglukoza (18F) musi być podawana dożylnie, aby uniknąć napromienienia, podrażnienia spowodowanego miejscowym wynaczynieniem, a także aby uniknąć powstawania artefaktów obrazu podczas badania.

Środki ostrożności, które należy podjąć przed użyciem lub podaniem produktu leczniczego

Nie podawać więcej niż 10 ml.

Instrukcja dotycząca rozcieńczania produktu leczniczego przed podaniem, patrz punkt 12.

Akwizycja obrazu

Pozytonowa tomografia emisyjna (PET) rozpoczyna się zazwyczaj 45 do 60 minut po dożylnym wstrzyknięciu fluorodeoksyglukozy (18F).

Pod warunkiem utrzymywania się wystarczającej aktywności dla zliczania statystycznego, badanie PET z użyciem fluorodeoksyglukozy (18F) można także wykonywać do dwóch lub trzech godzin po podaniu, redukując tym samym radioaktywność tła.

W razie konieczności, badanie PET z fluorodeoksyglukozą (18F) można powtórzyć po krótkim czasie.

4.3. Przeciwwskazania

• Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.

4.4. Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Możliwa nadwrażliwość lub reakcja anafilaktyczna

W przypadku wystąpienia nadwrażliwości lub reakcji anafilaktycznej, podawanie produktu leczniczego należy niezwłocznie przerwać i zacząć stosować odpowiednie objawowe leczenie dożylne, jeżeli jest to konieczne. Aby umożliwić niezwłoczne działanie w sytuacjach nagłych, należy mieć bezpośrednio dostępne niezbędne produkty lecznicze i sprzęt, taki jak rurka intubacyjna i respirator.

Indywidualne oszacowanie stosunku korzyści do ryzyka

U każdego pacjenta spodziewana korzyść diagnostyczna musi usprawiedliwiać ekspozycję na promieniowanie jonizujące. Podawana aktywność powinna być w każdym przypadku tak niska, jak to tylko możliwe, ale jednocześnie wystarczająca, aby uzyskać wymaganą informację diagnostyczną.

Zaburzenia czynności nerek i wątroby

Ze względu na duże wydalanie fluorodeoksyglukozy (18F) przez nerki, w przypadku pacjentów z zaburzeniami czynności nerek wymagane jest staranne rozważenie stosunku korzyści do ryzyka, ponieważ możliwa jest zwiększona ekspozycja na promieniowanie. Należy dostosować dawkę radioaktywności, jeżeli jest to konieczne.

Dzieci i młodzież

Dzieci i młodzież, patrz punkt 4.2 lub 5.1.

Należy bardzo starannie rozważyć wskazanie, ponieważ dawka skuteczna na MBq jest wyższa w populacji dzieci i młodzieży niż u dorosłych (patrz punkt 11).

Przygotowanie pacjenta

Produkt leczniczy Fludeoxyglucose (18F) Biont należy podawać pacjentom o wystarczająco dobrym stopniu nawodnienia, po upływie przynajmniej 4 godzin od ostatniego posiłku, aby uzyskać maksymalną aktywność w tkankach docelowych, ponieważ pobieranie glukozy w komórkach jest ograniczone („kinetyka nasycenia”). Nie należy ograniczać ilości płynów (konieczne jest unikanie napojów zawierających glukozę).

Aby uzyskać obrazy o najwyższej jakości i aby zredukować ekspozycję pęcherza moczowego na promieniowanie, pacjentów należy zachęcać do picia odpowiednich ilości płynów oraz do opróżnienia pęcherza przed i po badaniu metodą PET.

Onkologia i neurologia

Aby uniknąć nadmiernego wychwytu wskaźnika przez mięśnie, wskazane jest, aby pacjenci unikali wszelkiej forsownej aktywności fizycznej przed badaniem i aby pozostawali w spoczynku między wstrzyknięciem wskaźnika a badaniem oraz podczas akwizycji obrazu (pacjenci powinni wygodnie leżeć, nie czytając i nie rozmawiając).

Mózgowy metabolizm glukozy jest zależny od aktywności mózgu. Dlatego badania neurologiczne należy wykonywać po okresie odpoczynku w zaciemnionym i wyciszonym pokoju.

Przed podaniem produktu leczniczego należy wykonać badanie stężenia glukozy we krwi, ponieważ hiperglikemia może spowodować obniżenie czułości badania z użyciem produktu leczniczego Fludeoxyglucose (18F) Biont, zwłaszcza w przypadku, gdy glikemia jest wyższa niż 8 mmol/l. Podobnie należy unikać wykonywania badania metodą PET z wykorzystaniem fluorodeoksyglukozy (18F) u pacjentów z niewyrównaną cukrzycą.

Kardiologia

Ze względu na fakt, że wychwyt glukozy przez mięsień sercowy zależny jest od insuliny, w przypadku badania mięśnia sercowego zaleca się podanie 50 g glukozy około 1 godziny przed podaniem produktu leczniczego Fludeoxyglucose (18F) Biont. Alternatywnie, zwłaszcza w przypadku pacjentów z cukrzycą, stężenie glukozy we krwi można skorygować poprzez łączny wlew insuliny i glukozy (insulinowa klamra glikemiczna), jeżeli jest to konieczne.

Interpretacja wyników badania PET z fluorodeoksyglukozą (18F)

Choroby zakaźne i (lub) zapalne oraz procesy gojenia po zabiegu operacyjnym mogą skutkować znaczącym wychwytem fluorodeoksyglukozy (18F) przez tkanki objęte tymi procesami i w związku z tym prowadzić do uzyskiwania wyników fałszywie dodatnich w przypadkach, gdy celem badania metodą PET z wykorzystaniem fluorodeoksyglukozy (18F) nie jest poszukiwanie zmian o charakterze zakaźnym lub zapalnym. W przypadkach, gdy kumulacja fluorodeoksyglukozy (18F) może być wywołana również obecnością nowotworu, zakażeniami lub zapaleniami, konieczne może być wykorzystanie dodatkowych technik diagnostycznych umożliwiających określenie charakteru zmian patologicznych, które wywołały kumulację, aby uzupełnić informacje uzyskane dzięki badaniu metodą PET z wykorzystaniem fluorodeoksyglukozy (18F). W niektórych okolicznościach, np. podczas określania stadium zaawansowania szpiczaka, wyszukiwane są zarówno ogniska złośliwe, jak i zakaźne, które mogą być rozróżnione z dużą dokładnością na podstawie kryteriów topograficznych, np. wychwyt w miejscach poza szpikiem i (lub) kościach i zmianach stawowych będzie nietypowy dla szpiczaka mnogiego i będzie wskazywał na przypadki związane z zakażeniem. Obecnie nie ma innych kryteriów, pozwalających na odróżnienie infekcji i stanu zapalnego na podstawie obrazowania z wykorzystaniem fluorodeoksyglukozy (18F).

Ze względu na wysokie fizjologiczne pobieranie fluorodeoksyglukozy (18F) przez mózg, serce i nerki, badanie PET-CT z wykorzystaniem fluorodeoksyglukozy (18F) nie było oceniane w zakresie wykrywania septycznych ognisk przerzutowych w tych narządach w przypadku, gdy pacjent został skierowany na badanie z powodu bakteriemii lub zapalenia wsierdzia.

Nie można wykluczyć uzyskania fałszywie dodatnich lub fałszywie ujemnych wyników badania PET z wykorzystaniem fluorodeoksyglukozy (18F) przez pierwsze 2-4 miesiące po przebytej radioterapii. Jeśli wskazania kliniczne wymagają wcześniejszego diagnozowania metodą PET z wykorzystaniem fluorodeoksyglukozy (18F), powód wcześniejszego badania PET z wykorzystaniem fluorodeoksyglukozy (18F) należy odpowiednio udokumentować.

Optymalna jest co najmniej 4-6 tygodniowa przerwa po ostatnim cyklu chemioterapii, zwłaszcza w celu uniknięcia wyników fałszywie ujemnych. W przypadku, gdy wskazania kliniczne wymagają wcześniejszego diagnozowania metodą PET z wykorzystaniem fluorodeoksyglukozy (18F), powód wcześniejszego badania PET należy odpowiednio udokumentować. W przypadku chemioterapii o cyklach krótszych niż 4 tygodnie, badanie PET z wykorzystaniem fluorodeoksyglukozy (18F) należy wykonać bezpośrednio przed rozpoczęciem nowego cyklu.

W przypadku chłoniaków o niskim stopniu zaawansowania, raka dolnej części przełyku i podejrzenia wznowy raka jajnika należy brać pod uwagę wyłącznie dodatnie wskaźniki predykcyjne, ze względu na ograniczoną czułość metody PET z wykorzystaniem fluorodeoksyglukozy (18F).

Badanie z fluorodeoksyglukozą (18F) nie jest skuteczne w wykrywaniu przerzutów do mózgu.

Dokładność obrazowania metodą PET z wykorzystaniem fluorodeoksyglukozy (18F) jest lepsza w przypadku aparatu PET-CT niż skanera PET.

Gdy stosowany jest hybrydowy aparat PET-CT z podaniem lub bez podania środka kontrastowego dla tomografii komputerowej, na obrazach PET uzyskanych z zastosowaniem korekcji osłabienia mogą wystąpić artefakty.

Po wykonanym zabiegu

W czasie pierwszych 12 godzin po wstrzyknięciu należy ograniczyć bliski kontakt z małymi dziećmi i kobietami w ciąży.

Specjalne ostrzeżenia

W zależności od czasu wykonania iniekcji u pacjenta, zawartość sodu w niektórych przypadkach może być wyższa niż 1 mmol (23 mg). Należy wziąć to pod uwagę w przypadku pacjentów kontrolujących zawartość sodu w diecie.

4.5. Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Wszystkie produkty lecznicze, które wpływają na stężenie glukozy we krwi, mogą wpływać na czułość badania (np. kortykosteroidy, kwas walproinowy, karbamazepina, fenytoina, fenobarbital i katecholaminy).

Po podaniu czynników stymulujących tworzenie kolonii (CSFs, ang. colony-stimulation factors) przez kilka dni występuje zwiększony wychwyt fluorodeoksyglukozy (18F) w szpiku kostnym i śledzionie. Należy to uwzględnić podczas interpretacji obrazów uzyskanych metodą PET. Wpływ ten można zmniejszyć poprzez co najmniej 5-dniowy odstęp między leczeniem CSF i obrazowaniem metodą PET.

Podanie glukozy i insuliny wpływa na pobieranie fluorodeoksyglukozy (18F) przez komórki. W przypadku dużego stężenia glukozy we krwi, a także niskiej aktywności insuliny w osoczu, wchłanianie fluorodeoksyglukozy (18F) przez narządy i guzy jest zmniejszone.

Nie przeprowadzono badań dotyczących interakcji między fludeoksyglukozą (18F) oraz jakimkolwiek środkiem kontrastowym stosowanym w tomografii komputerowej.

4.6. Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Kobiety w wieku rozrodczym

Jeśli zamierza się podać radiofarmaceutyk kobiecie w wieku rozrodczym, ważne jest ustalenie, czy kobieta nie jest w ciąży. Każda kobieta, u której opóźnia się miesiączka musi zostać uznana za kobietę w ciąży, aż do wykluczenia tej możliwości. W razie wątpliwości dotyczących możliwej ciąży (jeśli nie wystąpiła spodziewana miesiączka, jeśli okres jest bardzo nieregularny itp.), pacjentce należy zaproponować alternatywne techniki, nie wykorzystujące promieniowania jonizującego (jeśli takie istnieją).

Ciąża

Badania związane z wykorzystaniem radionuklidów przeprowadzane u kobiet ciężarnych wiążą się z ekspozycją płodu na promieniowanie jonizujące. W czasie ciąży należy wykonywać wyłącznie konieczne badania w przypadkach, gdy oczekiwane korzyści znacznie przewyższają ryzyko ponoszone przez matkę i płód.

Karmienie piersią

Przed podaniem radiofarmaceutyków matce karmiącej należy zawsze rozważyć możliwość opóźnienia wykonania badania do chwili zakończenia karmienia oraz wybrać najodpowiedniejszy radiofarmaceutyk, pamiętając o przenikaniu izotopów radioaktywnych do mleka kobiecego. Jeśli podanie radiofarmaceutyku podczas laktacji jest konieczne, należy przerwać karmienie piersią na co najmniej 12 godzin, a ściągnięte mleko należy odrzucić.

Zaleca się unikanie bliskiego kontaktu między matką a niemowlęciem w czasie pierwszych 12 godzin po podaniu produktu leczniczego.

Płodność

Nie przeprowadzono badań dotyczących płodności.

4.7. Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Nie dotyczy.

4.8. Działania niepożądane

Dotychczas nie obserwowano działań niepożądanych po podaniu fluorodeoksyglukozy (18F). Narażenie na promieniowanie jonizujące wiąże się z możliwością indukcji nowotworu lub rozwoju wad genetycznych. Ponieważ po podaniu maksymalnej zalecanej aktywności fluorodeoksyglukozy (18F) 400 MBq dawka skuteczna wynosi około 7,6 mSv, prawdopodobieństwo wystąpienia tych skutków jest małe.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych

Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem: Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: + 48 22 49 21 301, faks: + 48 22 49 21 309, e-mail: ndl@urpl.gov.pl.

4.9. Przedawkowanie

W przypadku podania nadmiernej dawki promieniowania w wyniku przedawkowania fluorodeoksyglukozy (18F) dawkę promieniowania pochłoniętą przez organizm pacjenta należy możliwie zmniejszyć, zwiększając usuwanie radionuklidu poprzez wymuszoną diurezę i częste oddawanie moczu. Pomocne może być oszacowanie podanej dawki skutecznej.

5. Właściwości farmakologiczne

5.1. Właściwości farmakodynamiczne

Grupa farmakoterapeutyczna: radiofarmaceutyki diagnostyczne; inne środki radiofarmaceutyczne stosowane w diagnostyce nowotworów

Kod ATC: V09IX04

Nie stwierdzono, by w stężeniach stosowanych do badań diagnostycznych fluorodeoksyglukoza (18F) wykazywała aktywność farmakodynamiczną.

5.2. Właściwości farmakokinetyczne

Dystrybucja

Fluorodeoksyglukoza (18F) jest analogiem glukozy, gromadzonym się we wszystkich komórkach wykorzystujących glukozę jako główne źródło energii. Fluorodeoksyglukoza (18F) ulega kumulacji w komórkach zmienionych nowotworowo charakteryzujących się wysokim metabolizmem glukozy.

Po podaniu dożylnym profil farmakokinetyczny fluorodeoksyglukozy (18F) w kompartmencie naczyniowym jest dwuwykładniczy. Czas dystrybucji wynosi 1 minutę a czas eliminacji około 12 minut.

U zdrowych ludzi fluorodeoksyglukoza (18F) jest rozprowadzona w całym organizmie, szczególnie w mózgu i sercu, a w mniejszym stopniu w płucach i wątrobie.

Wychwyt narządowy

Komórkowy wychwyt fluorodeoksyglukozy (18F) odbywa się z udziałem swoistych tkankowych systemów nośnikowych, które są częściowo insulinozależne, w związku z czym mogą na nie wpływać: dieta, stan odżywienia oraz cukrzyca. U pacjentów z cukrzycą występuje zmniejszone pobieranie fluorodeoksyglukozy (18F) do wnętrza komórki, ze względu na zmiany dystrybucji tkankowej i metabolizmu glukozy.

Fluorodeoksyglukoza (18F) jest transportowana przez błonę komórkową w podobny sposób jak glukoza, podlega jednak tylko pierwszemu etapowi glikolizy, prowadzącemu do powstania fludeoksyglukozo-(18F)-6-fosforanu, który zostaje uwięziony w komórce nowotworowej i nie jest dalej metabolizowany. Ponieważ późniejsza defosforylacja przez fosfatazy wewnątrzkomórkowe zachodzi powoli, fludeoksyglukozo-(18F)-6-fosforan utrzymuje się w tkance przez kilka godzin (mechanizm pułapkowy).

Fludeoksyglukoza (18F) przenika barierę krew – mózg. Około 7% wstrzykniętej dawki gromadzi się w mózgu w ciągu 80-100 minut po podaniu. Ogniska epileptogenne wykazują zmniejszony metabolizm glukozy w fazach bez napadów.

Około 3% podanej aktywności jest pobierane przez komórki mięśnia sercowego w ciągu 40 minut. Dystrybucja fludeoksyglukozy (18F) w komórkach zdrowego serca jest głównie jednorodna, jednak opisywane są miejscowe różnice sięgające nawet do 15% w przypadku przegrody międzykomorowej. W trakcie i po odwracalnym niedokrwieniu serca w komórkach mięśnia sercowego zachodzi zwiększone pobieranie glukozy.

W trzustce i płucach gromadzi się 0,3% i 0,9-2,4% podanej aktywności.

Fludeoksyglukoza (18F) jest także w mniejszym stopniu wiązana w mięśniach gałki ocznej, gardle i jelicie.

Wiązanie z mięśniami może występować po niedawnym wysiłku i w przypadku wykonywania pracy mięśniowej podczas badania.

Eliminacja

Wydalanie fludeoksyglukozy (18F) następuje głównie poprzez nerki, a 20% aktywności jest wydalane w moczu w ciągu 2 godzin po podaniu.

Wiązanie z miąższem nerek jest słabe, ale ze względu na usuwanie fludeoksyglukozy (18F) poprzez nerki, cały układ moczowy, a w szczególności pęcherz, wykazuje znaczną radioaktywność.

5.3. Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

W badaniach toksykologicznych dawek 50 razy większych od stosowanych u ludzi podawanych psom i 1000 razy większych od stosowanych u ludzi podawanych myszom nie obserwowano przypadków śmiertelnych. Ten produkt leczniczy nie jest przeznaczony do systematycznego lub ciągłego podawania.

Nie przeprowadzono badań nad potencjałem mutagennym oraz badań nad toksycznym wpływem na reprodukcję i potencjalnym działaniem rakotwórczym.

6. Dane farmaceutyczne

6.1. Wykaz substancji pomocniczych

• Sodu chlorek
• Woda do wstrzykiwań
• Sodu wodorocytrynian półtorawodny
• Sodu cytrynian
• Sodu chlorek 0.9%
• Etanol bezwodny

6.2. Niezgodności farmaceutyczne

Nie należy mieszać tego produktu leczniczego z innymi produktami leczniczymi, oprócz wymienionych w punkcie 12.

6.3. Okres ważności

Produkt leczniczy Fludeoxyglucose (18F) Biont można stosować w ciągu 13 godzin od daty i godziny zakończenia syntezy, podanej na opakowaniu zewnętrznym i na fiolce produktu leczniczego.

Po pierwszym pobraniu, przechowywać w temperaturze poniżej 25ºC i zużyć w ciągu 12 godzin, nie przekraczając czasu ważności.

6.4. Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania

Przechowywać w temperaturze poniżej 25ºC w oryginalnym opakowaniu.

Ten produkt leczniczy należy przechowywać zgodnie z krajowymi przepisami dotyczącymi produktów radioaktywnych w celu ochrony przed promieniowaniem. Warunki przechowywania produktu leczniczego po pierwszym pobraniu – patrz punkt 6.3.

6.5. Rodzaj i zawartość opakowania

Wielodawkowa fiolka o pojemności najwyżej 19 ml, bezbarwna, ze szkła obojętnego typu I wg Farmakopei Europejskiej, zamknięta korkiem chlorobutylowym i aluminiowym kapslem. Jedna fiolka zawiera od 0.2 do 10 ml roztworu, co odpowiada 200 – 2200 MBq/ml w chwili kalibracji (t0 + 4 godziny).

6.6. Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania

Pojemnik należy sprawdzić przed użyciem, oraz dokonać pomiaru aktywności za pomocą aktywnościomierza.

Produkt leczniczy można rozcieńczać roztworem chlorku sodu do wstrzykiwań 9 mg/ml (0,9%).

Pobieranie produktu leczniczego z fiolki należy przeprowadzać w warunkach aseptycznych. Fiolek nie wolno otwierać; po dezynfekcji korka roztwór należy pobierać przez korek za pomocą strzykawki jednodawkowej z odpowiednimi osłonami ochronnymi i jednorazową, jałową igłą.

Roztwór należy ocenić wizualnie przed użyciem. Używać można wyłącznie przezroczystych roztworów, bez widocznych cząstek.

Podawanie radiofarmaceutyków stwarza zagrożenie dla innych osób, związane z zewnętrznym promieniowaniem lub skażeniem związanym z obecnością rozlanego moczu, wymiocin itp. Należy przedsięwziąć środki ochrony radiologicznej, zgodnie z krajowymi przepisami.

Niezużyty produkt leczniczy i odpady radioaktywne należy usuwać zgodnie z odpowiednimi przepisami krajowymi.

7. Podmiot odpowiedzialny posiadający pozwolenie na dopuszczenie do obrotu

BIONT, a.s.
ul. Karloveská 63
842 29 Bratysława
Słowacja
tel: +421 2 206 70 749
faks: +421 2 206 70 748
e-mail: biont@biont.sk

8. Numer pozwolenia na dopuszczenie do obrotu

20277

9. Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu/Data przedłużenia pozwolenia

06.06.2012 / 27.01.2015

10. Data zatwierdzenia lub częściowej zmiany tekstu charakterystyki produktu leczniczego

11. Dozymetria

Poniższa tabela przedstawia dozymetrię obliczoną zgodnie z Publikacją nr 106 ICRP.

Dawka pochłonięta na podaną jednostkę aktywności (mGy/MBq)

Narząd	Dorosły	15-latek	10-latek	5-latek	dziecko jednoroczne
Nadnercza	0,012	0,016	0,024	0,039	0,071
Ściana pęcherza	0,130	0,160	0,250	0,340	0,470
Powierzchnie kości	0,011	0,014	0,022	0,034	0,064
Mózg	0,038	0,039	0,041	0,046	0,063
Piersi	0,009	0,011	0,018	0,029	0,056
Drogi żółciowe	0,013	0,016	0,024	0,037	0,070
Układ pokarmowy: Ściana jelita	0,011	0,014	0,022	0,035	0,067
Jelito cienkie	0,012	0,016	0,025	0,040	0,073
Okrężnica	0,013	0,016	0,025	0,039	0,070
Ściana górnego odcinka jelita grubego	0,012	0,015	0,024	0,038	0,070
Ściana dolnego odcinka jelita grubego	0,014	0,017	0,027	0,041	0,070
Serce	0,067	0,087	0,130	0,210	0,380
Nerki	0,017	0,021	0,029	0,045	0,078
Wątroba	0,021	0,028	0,042	0,063	0,120
Płuca	0,020	0,029	0,041	0,062	0,120
Mięśnie	0,010	0,013	0,020	0,033	0,062
Przełyk	0,012	0,015	0,022	0,035	0,066
Jajniki	0,014	0,018	0,027	0,043	0,076
Trzustka	0,013	0,016	0,026	0,040	0,076
Szpik kostny	0,011	0,014	0,021	0,032	0,059
Skóra	0,008	0,010	0,015	0,026	0,050
Śledziona	0,011	0,014	0,021	0,035	0,066
Jądra	0,011	0,014	0,024	0,037	0,066
Grasica	0,012	0,015	0,022	0,035	0,066
Tarczyca	0,010	0,013	0,021	0,034	0,065
Macica	0,018	0,022	0,036	0,054	0,090
Inne narządy	0,012	0,015	0,024	0,038	0,064
Dawka skuteczna (mSv/MBq)	0,019	0,024	0,037	0,056	0,095

Dla produktu leczniczego Fludeoxyglucose (18F) Biont dawka skuteczna wynikająca z podania osobie dorosłej aktywności około 400 MBq wynosi około 7.6 mSv.

Dla takiej aktywności 400 MBq, dawki radioaktywności dostarczone do najważniejszych narządów, pęcherza, serca i mózgu wynoszą odpowiednio: 52 mGy, 27 mGy i 15 mGy.

12. Instrukcja przygotowania produktów radiofarmaceutycznych

Przed użyciem należy sprawdzić opakowanie oraz dokonać pomiaru aktywności za pomocą aktywnościomierza.

Produkt leczniczy można rozcieńczyć roztworem chlorku sodu do wstrzykiwań 9 mg/ml (0,9%).

Pobieranie produktu leczniczego z fiolki należy przeprowadzać w warunkach aseptycznych. Fiolek nie wolno otwierać; po dezynfekcji korka roztwór należy pobierać przez korek za pomocą strzykawki jednodawkowej z odpowiednimi osłonami ochronnymi i jednorazową, jałową igłą lub za pomocą autoryzowanego systemu do automatycznego podawania leku.

Jeśli fiolka jest uszkodzona, produktu leczniczego nie wolno stosować.

Kontrola jakości

Roztwór należy dokładnie obejrzeć przed użyciem. Można stosować tylko przezroczyste roztwory, bez widocznych cząstek.