Ulotka: Lenalidomide Medical Valley, Kapsułki twarde (15 mg)
Spis treści
1. Nazwa produktu leczniczego
Lenalidomide Medical Valley, 2,5 mg, kapsułki twarde
Lenalidomide Medical Valley, 5 mg, kapsułki twarde
Lenalidomide Medical Valley, 7,5 mg, kapsułki twarde
Lenalidomide Medical Valley, 10 mg, kapsułki twarde
Lenalidomide Medical Valley, 15 mg, kapsułki twarde
Lenalidomide Medical Valley, 20 mg, kapsułki twarde
Lenalidomide Medical Valley, 25 mg, kapsułki twarde
2. Skład jakościowy i ilościowy
Lenalidomide Medical Valley, 2,5 mg, kapsułki twarde
Każda kapsułka zawiera 2,5 mg lenalidomidu.
Substancje pomocnicze o znanym działaniu
Każda kapsułka zawiera 53,5 mg laktozy.
Lenalidomide Medical Valley, 5 mg, kapsułki twarde
Każda kapsułka zawiera 5 mg lenalidomidu.
Substancje pomocnicze o znanym działaniu
Każda kapsułka zawiera 107 mg laktozy.
Lenalidomide Medical Valley, 7,5 mg, kapsułki twarde
Każda kapsułka zawiera 7,5 mg lenalidomidu.
Substancje pomocnicze o znanym działaniu
Każda kapsułka zawiera 160,5 mg laktozy.
Lenalidomide Medical Valley, 10 mg, kapsułki twarde
Każda kapsułka zawiera 10 mg lenalidomidu.
Substancje pomocnicze o znanym działaniu
Każda kapsułka zawiera 214 mg laktozy.
Lenalidomide Medical Valley, 15 mg, kapsułki twarde
Każda kapsułka zawiera 15 mg lenalidomidu.
Substancje pomocnicze o znanym działaniu
Każda kapsułka zawiera 120 mg laktozy.
Lenalidomide Medical Valley, 20 mg, kapsułki twarde
Każda kapsułka zawiera 20 mg lenalidomidu.
Substancje pomocnicze o znanym działaniu
Każda kapsułka zawiera 160 mg laktozy.
Lenalidomide Medical Valley, 25 mg, kapsułki twarde
Każda kapsułka zawiera 25 mg lenalidomidu.
Substancje pomocnicze o znanym działaniu
Każda kapsułka zawiera 200 mg laktozy.
Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.
3. Postać farmaceutyczna
Kapsułka, twarda.
Lenalidomide Medical Valley, 2,5 mg, kapsułki twarde
Nieprzezroczyste ciemnoniebieskie wieczko i nieprzezroczysty jasnopomarańczowy korpus, otoczka kapsułki rozmiar Nr 4, 14-15 mm, oznaczone wykonanymi czarnym atramentem symbolami "LP" na wieczku i "637" na korpusie i wypełnione białym proszkiem.
Lenalidomide Medical Valley, 5 mg, kapsułki twarde
Nieprzezroczyste zielone wieczko i jasnobrązowy nieprzezroczysty korpus, otoczka kapsułki rozmiar Nr 2, 18-19 mm, oznaczone wykonanymi czarnym atramentem symbolami "LP" na wieczku i "638" na korpusie i wypełnione białym proszkiem.
Lenalidomide Medical Valley, 7,5 mg, kapsułki twarde
Nieprzezroczyste fioletowe wieczko i nieprzezroczysty różowy korpus, otoczka kapsułki rozmiar Nr 1, 19-20 mm, oznaczone wykonanymi czarnym atramentem symbolami "LP" na wieczku i "643" na korpusie i wypełnione białym proszkiem.
Lenalidomide Medical Valley, 10 mg, kapsułki twarde
Nieprzezroczyste żółte wieczko i nieprzezroczysty szary korpus, otoczka kapsułki rozmiar Nr 0, 21-22 mm, oznaczone czarnym atramentem "LP" na wieczku i "639" na korpusie i wypełnione białym proszkiem.
Lenalidomide Medical Valley, 15 mg, kapsułki twarde
Nieprzezroczyste brązowe wieczko i nieprzezroczysty szary korpus, otoczka kapsułki rozmiar Nr 2, 18-19 mm, oznaczone wykonanymi czarnym atramentem symbolami "LP" na wieczku i "640" na korpusie i wypełnione białym proszkiem.
Lenalidomide Medical Valley, 20 mg, kapsułki twarde
Nieprzezroczyste ciemnoczerwone wieczko i nieprzezroczysty jasnoszary korpus, otoczka kapsułki rozmiar Nr 1, 19-20 mm, oznaczone wykonanymi czarnym atramentem symbolami "LP" na wieczku i "641" na korpusie i wypełnione białym proszkiem.
Lenalidomide Medical Valley, 25 mg, kapsułki twarde
Nieprzezroczyste białe wieczko i nieprzezroczysty biały korpus, otoczka kapsułki rozmiar Nr 0, 21-22 mm, oznaczone wykonanymi czarnym atramentem symbolami "LP" na wieczku i "642" na korpusie i wypełnione białym proszkiem.
4.1. Wskazania do stosowania
Szpiczak mnogi
Lenalidomide Medical Valley w monoterapii jest wskazany do stosowania w leczeniu podtrzymującym dorosłych pacjentów z nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim po autologicznym przeszczepie komórek macierzystych.
Lenalidomide Medical Valley w terapii skojarzonej z deksametazonem lub bortezomibem i deksametazonem, lub z melfalanem i prednizonem (patrz punkt 4.2) jest wskazany do stosowania w leczeniu dorosłych pacjentów z nieleczonym uprzednio szpiczakiem mnogim, którzy nie kwalifikują się do przeszczepu.
Lenalidomide Medical Valley w skojarzeniu z deksametazonem jest wskazany do leczenia dorosłych pacjentów ze szpiczakiem mnogim, u których stosowano uprzednio co najmniej jeden schemat leczenia.
Zespoły mielodysplastyczne
Lenalidomide Medical Valley w monoterapii jest wskazany do leczenia dorosłych pacjentów z anemią zależną od przetoczeń w przebiegu zespołów mielodysplastycznych o niskim lub pośrednim-1 ryzyku, związanych z nieprawidłowością cytogenetyczną w postaci izolowanej delecji 5q, jeżeli inne sposoby leczenia są niewystarczające lub niewłaściwe.
Chłoniak z komórek płaszcza
Lenalidomide Medical Valley w monoterapii wskazany jest w leczeniu dorosłych pacjentów z nawracającym lub opornym na leczenie chłoniakiem z komórek płaszcza (patrz punkty 4.4 i 5.1).
Chłoniak grudkowy
Lenalidomide Medical Valley w skojarzeniu z rytuksymabem (przeciwciałem anty-CD20) jest wskazany do stosowania w leczeniu dorosłych pacjentów z uprzednio leczonym chłoniakiem grudkowym (ang. Follicular Lymphoma, FL) (stopnia 1-3a).
4.2. Dawkowanie i sposób podawania
Leczenie produktem leczniczym Lenalidomide Medical Valley powinno być nadzorowane przez lekarza doświadczonego w stosowaniu terapii przeciwnowotworowych.
We wszystkich, opisanych niżej wskazaniach:
- Dawkowanie modyfikuje się na podstawie obserwacji klinicznych i wyników laboratoryjnych (patrz punkt 4.4).
- Dostosowania dawki, w trakcie leczenia i przy wznawianiu leczenia, zalecane są w przypadku wystąpienia neutropenii lub trombocytopenii 3. lub 4. stopnia, lub innych działań toksycznych 3. lub 4. stopnia, uznanych za związane z leczeniem lenalidomidem.
- W przypadku wystąpienia neutropenii, w postępowaniu terapeutycznym należy rozważyć zastosowanie czynników wzrostu.
- Jeśli od wyznaczonej godziny przyjęcia pominiętej dawki leku upłynęło mniej niż 12 godzin, pacjent może zażyć tę dawkę. Jeśli od wyznaczonej godziny przyjęcia pominiętej dawki upłynęło ponad 12 godzin, pacjent nie powinien zażyć tej dawki, ale powinien przyjąć kolejną dawkę o zaplanowanej porze następnego dnia.
Dawkowanie
Nowo rozpoznany szpiczak mnogi (ang. Newly diagnosed multiple myeloma, NDMM)
Lenalidomid w skojarzeniu z deksametazonem, podawany do progresji choroby, u pacjentów, którzy nie kwalifikują się do przeszczepu.
Nie wolno rozpoczynać leczenia lenalidomidem, jeśli liczba bezwzględna neutrofili (ANC) wynosi < 1,0 × 109/l i (lub) liczba płytek krwi wynosi < 50 × 109/l.
Zalecana dawka
Zalecana dawka początkowa lenalidomidu wynosi 25 mg doustnie raz na dobę w dniach 1-21 powtarzanych 28-dniowych cykli. Zalecana dawka deksametazonu wynosi 40 mg doustnie raz na dobę w dniach 1., 8., 15. i 22. powtarzanych 28-dniowych cykli. Pacjenci mogą kontynuować leczenie lenalidomidem i deksametazonem do progresji choroby lub nietolerancji.
| Lenalidomida | Deksametazona | |
|---|---|---|
| Dawka początkowa | 25 mg | 40 mg |
| Poziom dawki -1 | 20 mg | 20 mg |
| Poziom dawki -2 | 15 mg | 12 mg |
| Poziom dawki -3 | 10 mg | 8 mg |
| Poziom dawki -4 | 5 mg | 4 mg |
| Poziom dawki -5 | 2,5 mg | Nie dotyczy |
a Dawkowanie można zmniejszać niezależnie dla obu produktów.
Trombocytopenia
| Jeśli liczba płytek krwi | Zalecane postępowanie |
|---|---|
| Zmniejszy się do < 25 × 109/l | Przerwanie leczenia lenalidomidem do końca cyklua |
| Powróci do ≥ 50 × 109/l | Wznowienie leczenia lenalidomidem w dawce o 1 poziom mniejszej w następnym cyklu leczenia |
a Jeżeli toksyczność ograniczająca dawkę (DLT) wystąpi > 15. dnia cyklu, podawanie lenalidomidu zostanie przerwane przynajmniej do końca danego 28-dniowego cyklu.
Liczba bezwzględna neutrofili (ANC) – neutropenia
| Jeśli ANC | Zalecane postępowanieª |
|---|---|
| Najpierw zmniejszy się do < 0,5 × 109/l Powróci do ≥ 1 × 109/l i neutropenia jest jedyną obserwowaną toksycznością |
Przerwanie leczenia lenalidomidem Wznowienie leczenia lenalidomidem w dawce początkowej raz na dobę |
| Powróci do ≥ 0,5 × 109/l i występują toksyczności hematologiczne zależne od dawki inne niż neutropenia | Wznowienie leczenia lenalidomidem w dawce na poziomie -1 raz na dobę |
| Ponownie zmniejszy się poniżej < 0,5 × 109/l powróci do ≥ 0,5 × 109/l | Przerwanie leczenia lenalidomidem Wznowienie leczenia lenalidomidem w dawce na następnym niższym poziomie raz na dobę. |
a Wedle uznania lekarza, jeżeli neutropenia jest jedynym działaniem toksycznym przy dowolnej dawce, należy dodać czynnik stymulujący tworzenie kolonii granulocytów (G-CSF) utrzymać dawkę lenalidomidu.
W przypadku toksyczności hematologicznej, dawkę lenalidomidu można przywrócić do kolejnego wyższego poziomu (dawka nie może być większa od dawki początkowej), w zależności od poprawy czynności szpiku kostnego (brak toksyczności hematologicznej przez przynajmniej 2 kolejne cykle: wartość ANC ≥1,5 × 109/l, liczba płytek krwi ≥ 100 × 109/l na początku nowego cyklu).
Lenalidomid w skojarzeniu z bortezomibem i deksametazonem, z kontynuacją w postaci leczenia lenalidomidem i deksametazonem do wystąpienia progresji choroby, u pacjentów, którzy nie kwalifikują się do przeszczepu
Leczenie początkowe: lenalidomid w skojarzeniu z bortezomibem i deksametazonem
Nie wolno rozpoczynać leczenia lenalidomidem w skojarzeniu z bortezomibem i deksametazonem, jeśli wartość ANC wynosi < 1,0 × 109/l i (lub) liczba płytek krwi wynosi < 50 × 109/l.
Zalecana dawka początkowa lenalidomidu wynosi 25 mg doustnie raz na dobę w dniach od 1. do 14. każdego 21-dniowego cyklu, w skojarzeniu z bortezomibem i deksametazonem. Bortezomib należy podawać we wstrzyknięciu podskórnym (1,3 mg/m2 powierzchni ciała) dwa razy w tygodniu w dniach 1., 4., 8. i 11. każdego 21-dniowego cyklu. Dodatkowe informacje na temat dawkowania, schematu podawania i dostosowywania dawki produktów stosowanych razem z lenalidomidem, patrz punkt 5.1 i odpowiednia Charakterystyka Produktu Leczniczego.
Zaleca się przeprowadzenie maksymalnie ośmiu 21-dniowych cykli leczenia (24 tygodnie leczenia początkowego).
Kontynuacja leczenia: lenalidomid w skojarzeniu z deksametazonem do wystąpienia progresji
Kontynuowanie podawania lenalidomidu w dawce 25 mg doustnie raz na dobę w dniach od 1. do 21. powtarzanych 28-dniowych cykli w skojarzeniu z deksametazonem. Leczenie należy kontynuować do wystąpienia progresji lub nieakceptowalnej toksyczności.
| Lenalidomida | |
|---|---|
| Dawka początkowa | 25 mg |
| Poziom dawki -1 | 20 mg |
| Poziom dawki -2 | 15 mg |
| Poziom dawki -3 | 10 mg |
| Poziom dawki -4 | 5 mg |
| Poziom dawki -5 | 2,5 mg |
a Dawkowanie można zmniejszać niezależnie dla wszystkich produktów.
Trombocytopenia
| Jeśli liczba płytek krwi | Zalecane postępowanie |
|---|---|
| Zmniejszy się do < 30 × 109/l Powróci do ≥ 50 × 109/l |
Przerwanie leczenia lenalidomidem Wznowienie leczenia lenalidomidem w dawce na poziomie -1 raz na dobę |
| Ponownie zmniejszy się poniżej 30 × 109/l Powróci do ≥ 50 × 109/l |
Przerwanie leczenia lenalidomidem Wznowienie leczenia lenalidomidem w dawce na następnym niższym poziomie raz na dobę |
Liczba bezwzględna neutrofili (ANC) – neutropenia
| Jeśli ANC | Zalecane postępowanieª |
|---|---|
| Najpierw zmniejszy się do < 0,5 × 109/l Powróci do ≥ 1 × 109/l i neutropenia jest jedyną obserwowaną toksycznością |
Przerwanie leczenia lenalidomidem Wznowienie leczenia lenalidomidem w dawce początkowej raz na dobę |
| Powróci do ≥ 0,5 × 109/l i występują toksyczności hematologiczne zależne od dawki inne niż neutropenia | Wznowienie leczenia lenalidomidem w dawce na poziomie -1 raz na dobę |
| Ponownie zmniejszy się poniżej < 0,5 × 109/l Powróci do ≥ 0,5 × 109/l |
Przerwanie leczenia lenalidomidem Wznowienie leczenia lenalidomidem w dawce na następnym niższym poziomie raz na dobę |
a Wedle uznania lekarza, jeżeli neutropenia jest jedynym działaniem toksycznym przy dowolnej dawce, należy dodać G-CSF i utrzymać dawkę lenalidomidu.
Lenalidomid w skojarzeniu z melfalanem i prednizonem, z kontynuacją w postaci leczenia podtrzymującego lenalidomidem, u pacjentów, którzy nie kwalifikują się do przeszczepu
Nie wolno rozpoczynać leczenia lenalidomidem, jeśli wartość ANC wynosi < 1,5 × 109/l i (lub) liczba płytek krwi wynosi < 75 × 109/l.
Zalecana dawka
Zalecana dawka początkowa lenalidomidu wynosi 10 mg doustnie raz na dobę w dniach 1. do 21. powtarzanych 28-dniowych cykli, przez nie więcej niż 9 cykli. Zalecana dawka melfalanu wynosi 0,18 mg/kg doustnie raz na dobę w dniach 1. do 4. powtarzanych 28-dniowych cykli. Zalecana dawka prednizonu wynosi 2 mg/kg doustnie raz na dobę w dniach 1. do 4. powtarzanych 28-dniowych cykli. Pacjenci, którzy ukończą 9 cykli lub którzy nie mogą ukończyć leczenia skojarzonego z powodu nietolerancji, leczeni są lenalidomidem w monoterapii, według schematu: 10 mg raz na dobę doustnie w dniach 1. do 21. powtarzanych 28-dniowych cykli do progresji choroby.
| Lenalidomid | Melfalan | Prednizon | |
|---|---|---|---|
| Dawka początkowa | 10 mga | 0,18 mg/kg | 2 mg/kg |
| Poziom dawki -1 | 7,5 mg | 0,14 mg/kg | 1 mg/kg |
| Poziom dawki -2 | 5 mg | 0,10 mg/kg | 0,5 mg/kg |
| Poziom dawki -3 | 2,5 mg | Nie dotyczy | 0,25 mg/kg |
a Jeżeli neutropenia jest jedynym działaniem toksycznym przy dowolnej dawce, należy dodać G-CSF i utrzymać dawkę lenalidomidu.
Trombocytopenia
| Jeśli liczba płytek krwi | Zalecane postępowanie |
|---|---|
| Najpierw zmniejszy się do < 25 × 109/l Powróci do ≥ 25 × 109/l |
Przerwanie leczenia lenalidomidem Wznowienie leczenia lenalidomidem i melfalanem w dawce na poziomie -1 przy następnym cyklu leczenia |
| Ponownie zmniejszy się poniżej 30 × 109/l Powróci do ≥ 30 x 109/l |
Przerwanie leczenia lenalidomidem Wznowienie leczenia lenalidomidem w dawce na następnym niższym poziomie (poziom dawki -2 lub -3) raz na dobę. |
Liczba bezwzględna neutrofili (ANC) – neutropenia
| Jeśli ANC | Zalecane postępowanieª |
|---|---|
| Najpierw zmniejszy się do < 0,5 × 109/la Powróci do ≥ 0,5 × 109/l i neutropenia jest jedyną obserwowaną toksycznością |
Przerwanie leczenia lenalidomidem Wznowienie leczenia lenalidomidem w dawce początkowej raz na dobę |
| Powróci do ≥ 0,5 × 109/l i występują toksyczności hematologiczne zależne od dawki inne niż neutropenia | Wznowienie leczenia lenalidomidem w dawce na poziomie -1 raz na dobę |
| Ponownie zmniejszy się poniżej < 0,5 × 109/l Powróci do ≥ 0,5 × 109/l |
Przerwanie leczenia lenalidomidem Wznowienie leczenia lenalidomidem w dawce na następnym niższym poziomie. |
a Wedle uznania lekarza, jeżeli neutropenia jest jedynym działaniem toksycznym przy dowolnej dawce, należy dodać G-CSF i utrzymać dawkę lenalidomidu.
Lenalidomid w leczeniu podtrzymującym pacjentów po autologicznym przeszczepie komórek macierzystych (ASCT)
Leczenie podtrzymujące lenalidomidem należy rozpoczynać po odpowiednim znormalizowaniu parametrów hematologicznych po ASCT u pacjentów niewykazujących dowodów na progresję choroby. Nie wolno rozpoczynać leczenia lenalidomidem, jeśli ANC wynosi < 1,0 × 109/l i (lub) liczba płytek krwi wynosi < 75 × 109/l.
Zalecana dawka
Zalecana dawka początkowa lenalidomidu wynosi 10 mg doustnie raz na dobę bez przerwy (w dniach 1-28 powtarzanych 28-dniowych cykli) do progresji choroby lub nietolerancji. Po 3 cyklach lenalidomidu w leczeniu podtrzymującym dawkę można zwiększyć do 15 mg doustnie raz na dobę, jeżeli będzie dobrze tolerowany.
| Dawka początkowa (10 mg) | Dawka zwiększona (15 mg)a | |
|---|---|---|
| Poziom dawki -1 | 5 mg | 10 mg |
| Poziom dawki -2 | 5 mg (dni 1–21 co 28 dni) | 5 mg |
| Poziom dawki -3 | Nie dotyczy | 5 mg (dni 1–21 co 28 dni) |
Nie podawać dawki mniejszej niż 5 mg (dni 1–21 co 28 dni)
a Po 3 cyklach lenalidomidu w leczeniu podtrzymującym dawkę można zwiększyć do 15 mg doustnie raz na dobę, jeżeli jest dobrze tolerowana.
Trombocytopenia
| Jeśli liczba płytek krwi | Zalecane postępowanie |
|---|---|
| Zmniejszy się do < 30 × 109/l | Przerwanie leczenia lenalidomidem |
| Powróci do ≥ 30 × 109/l | Wznowienie leczenia lenalidomidem w dawce na poziomie -1 raz na dobę |
| Ponownie zmniejszy się poniżej 30 × 109/l | Przerwanie leczenia lenalidomidem |
| Powróci do ≥ 30 × 109/l | Wznowienie leczenia lenalidomidem w dawce na następnym niższym poziomie raz na dobę |
Liczba bezwzględna neutrofili (ANC) – neutropenia
| Jeśli ANC | Zalecane postępowaniea |
|---|---|
| Najpierw zmniejszy się do < 0,5 × 109/l Powróci do ≥ 0,5 × 109/l |
Przerwanie leczenia lenalidomidem Wznowienie leczenia lenalidomidem w dawce na poziomie -1 raz na dobę |
| Ponownie zmniejszy się poniżej < 0,5 × 109/l Powróci do ≥ 0,5 × 109/l |
Przerwanie leczenia lenalidomidem Wznowienie leczenia lenalidomidem w dawce na następnym niższym poziomie raz na dobę. |
a Wedle uznania lekarza, jeżeli neutropenia jest jedynym działaniem toksycznym przy dowolnej dawce, należy dodać G-CSF i utrzymać dawkę lenalidomidu.
Szpiczak mnogi u pacjentów, u których stosowano uprzednio co najmniej jeden schemat leczenia
Nie wolno rozpoczynać leczenia lenalidomidem, jeśli wartość ANC wynosi < 1,0 × 109/l i (lub) liczba płytek krwi wynosi < 75 × 109/l lub < 30 × 109/l, w zależności od nacieczenia szpiku kostnego przez komórki plazmatyczne.
Zalecana dawka
Zalecana dawka początkowa lenalidomidu wynosi 25 mg doustnie raz na dobę w dniach 1. do 21. powtarzanych 28-dniowych cykli. Zalecana dawka deksametazonu wynosi 40 mg doustnie raz na dobę w dniach 1. do 4., 9. do 12. i 17. do 20. każdego 28-dniowego cyklu przez pierwsze 4 cykle leczenia, a następnie 40 mg raz na dobę w dniach 1.-4. co 28 dni.
Lekarz przepisujący lek powinien dokładnie ocenić, jaką dawkę deksametazonu zastosować, biorąc pod uwagę stan pacjenta oraz nasilenie choroby.
| Dawka początkowa | 25 mg |
| Poziom dawki -1 | 15 mg |
| Poziom dawki -2 | 10 mg |
| Poziom dawki -3 | 5 mg |
Trombocytopenia
| Jeśli liczba płytek krwi | Zalecane postępowanie |
|---|---|
| Najpierw zmniejszy się do < 30 × 109/l Powróci do ≥ 30 × 109/l |
Przerwanie leczenia lenalidomidem Wznowienie leczenia lenalidomidem w dawce na poziomie -1 |
| Ponownie zmniejszy się poniżej 30 x 109/l Powróci do ≥ 30 x 109/l |
Przerwanie leczenia lenalidomidem Wznowienie leczenia lenalidomidem w dawce na następnym niższym poziomie (poziom dawki -2 lub -3) raz na dobę. Nie stosować dawek poniżej 5 mg na dobę. |
Liczba bezwzględna neutrofili (ANC) – neutropenia
| Jeśli ANC | Zalecane postępowanieª |
|---|---|
| Najpierw zmniejszy się do < 0,5 × 109/l Powróci do ≥ 0,5 × 109/l i neutropenia jest jedyną obserwowaną toksycznością |
Przerwanie leczenia lenalidomidem Wznowienie leczenia lenalidomidem w dawce początkowej raz na dobę |
| Powróci do ≥ 0,5 × 109/l i występują toksyczności hematologiczne zależne od dawki inne niż neutropenia | Wznowienie leczenia lenalidomidem w dawce na poziomie -1 raz na dobę |
| Ponownie zmniejszy się poniżej < 0,5 × 109/l Powróci do ≥ 0,5 × 109/l |
Przerwanie leczenia lenalidomidem Wznowienie leczenia lenalidomidem w dawce na następnym niższym poziomie (poziom dawki -1, -2 lub -3) raz na dobę. Nie stosować dawek poniżej 5 mg na dobę. |
a Wedle uznania lekarza, jeżeli neutropenia jest jedynym działaniem toksycznym przy dowolnej dawce, należy dodać G-CSF i utrzymać dawkę lenalidomidu.
Zespoły mielodysplastyczne (MDS)
Nie wolno rozpoczynać leczenia lenalidomidem, jeśli wartość ANC wynosi < 0,5 × 109/l i (lub) liczba płytek krwi wynosi < 25 × 109/l.
Zalecana dawka
Zalecana dawka początkowa lenalidomidu wynosi 10 mg doustnie raz na dobę w dniach 1. do 21. powtarzanych 28-dniowych cykli.
| Dawka początkowa | 10 mg raz na dobę w dniach 1. do 21., co 28 dni |
| Poziom dawki -1 | 5 mg raz na dobę w dniach 1. do 28., co 28 dni |
| Poziom dawki -2 | 2,5 mg raz na dobę w dniach 1. do 28., co 28 dni |
| Poziom dawki -3 | 2,5 mg raz na dobę co drugi dzień w dniach 1. do 28., co 28 dni |
Trombocytopenia
| Jeśli liczba płytek krwi | Zalecane postępowanie |
|---|---|
| Zmniejszy się do < 25 × 109/l | Przerwanie leczenia lenalidomidem |
| Powróci do ≥ 25 × 109/l – < 50 × 109/l przynajmniej dwa razy w ciągu ≥ 7 dni, lub jeżeli liczba płytek w którymkolwiek momencie ponownie zwiększy się do ≥ 50 × 109/l | Wznowienie leczenia lenalidomidem w dawce na następnym niższym poziomie (poziom dawki -1, -2 lub -3). |
Liczba bezwzględna neutrofili (ANC) – neutropenia
| Jeśli ANC | Zalecane postępowanie |
|---|---|
| Najpierw zmniejszy się do < 0,5 × 109/l Powróci do ≥ 0.5 x 109/l |
Przerwanie leczenia lenalidomidem Wznowienie leczenia lenalidomidem w dawce na następnym niższym poziomie (poziom dawki -1, -2 lub -3). |
Przerwanie stosowania lenalidomidu
Należy przerwać stosowanie lenalidomidu u pacjentów, u których nie wystąpiła przynajmniej minimalna odpowiedź ze strony komórek erytroidalnych w ciągu 4 miesięcy od rozpoczęcia leczenia, objawiająca się przez przynajmniej 50% spadkiem konieczności przeprowadzania przetoczeń lub przy braku przetoczeń, zwiększonym o 1 g/dl stężeniem hemoglobiny.
Chłoniak z komórek płaszcza
Zalecana dawka
Zalecana dawka początkowa lenalidomidu wynosi 25 mg doustnie raz na dobę, w dniach 1. do 21. powtarzanych 28-dniowych cykli.
| Dawka początkowa | 25 mg raz na dobę w dniach 1. do 21., co 28 dni |
| Poziom dawki -1 | 20 mg raz na dobę w dniach 1. do 28., co 28 dni |
| Poziom dawki -2 | 15 mg raz na dobę w dniach 1. do 28., co 28 dni |
| Poziom dawki -3 | 10 mg co drugi dzień w dniach 1. do 28., co 28 dni |
| Poziom dawki -4 | 5 mg raz na dobę w dniach 1. do 21., co 28 dni |
| Poziom dawki -5 | 2,5 mg raz na dobę w dniach 1. do 21., co 28 dni / 5 mg co drugi dzień w dniach 1. do 21., co 28 dni |
Trombocytopenia
| Jeśli liczba płytek krwi | Zalecane postępowanie |
|---|---|
| Zmniejszy się do < 50 × 109/l | Przerwanie leczenia lenalidomidem i wykonywanie pełnej morfologii krwi nie rzadziej niż raz w tygodniu. |
| Powróci do ≥ 60 × 109/l | Wznowienie leczenia lenalidomidem w dawce na następnym niższym poziomie (poziom dawki -1). |
| Ponownie zmniejszy się poniżej 50 × 109/l | Przerwanie leczenia lenalidomidem i wykonywanie pełnej morfologii krwi nie rzadziej niż raz w tygodniu. |
| Powróci do ≥ 60 × 109/l | Wznowienie leczenia lenalidomidem w dawce na następnym niższym poziomie (poziom dawki -2, -3, -4 lub -5). Nie stosować dawek poniżej poziomu dawki -5. |
Liczba bezwzględna neutrofili (ANC) – neutropenia
| Jeśli ANC | Zalecane postępowanie |
|---|---|
| Spadnie do < 1 × 109/l przynajmniej na 7 dni, lub spadnie do < 1 × 109/l z towarzyszącą gorączką (temperatura ciała ≥ 38,5°C), lub spadnie do < 0,5 × 109/l | Przerwanie leczenia lenalidomidem i wykonywanie pełnej morfologii krwi nie rzadziej niż raz na tydzień, |
| Powróci do ≥ 1 × 109/l | Wznowienie leczenia lenalidomidem w dawce na następnym niższym poziomie (poziom dawki -1) |
| Ponownie zmniejszy się poniżej 1 × 109/l na co najmniej 7 dni, lub spadnie do < 1 × 109/l z towarzyszącą gorączką (temperatura ciała ≥ 38,5°C), lub spadnie do < 0,5 × 109/l | Przerwanie leczenia lenalidomidem |
| Powróci do ≥1 × 109/l | Wznowienie leczenia lenalidomidem w dawce na następnym niższym poziomie (poziom dawki -2, -3, -4, -5). Nie stosować dawek poniżej poziomu dawki -5 |
Chłoniak grudkowy (FL)
Nie wolno rozpoczynać leczenia lenalidomidem, jeśli wartość ANC wynosi < 1 x 109/l i (lub) liczba płytek krwi wynosi < 50 x 109/l, chyba że jest to skutkiem nacieczenia szpiku kostnego przez chłoniak.
Zalecana dawka
Zalecana dawka początkowa lenalidomidu wynosi 20 mg doustnie raz na dobę w dniach 1. do 21. powtarzanych 28-dniowych cykli przez maksymalnie 12 cykli leczenia. Zalecana dawka początkowa rytuksymabu wynosi 375 mg/m2 dożylnie (iv.) co tydzień w 1. cyklu (dni 1., 8., 15. i 22.) oraz w 1. dniu każdego 28-dniowego cyklu w cyklach od 2. do 5.
| Dawka początkowa | 20 mg raz na dobę w dniach 1. do 21., co 28 dni |
| Poziom dawki -1 | 15 mg raz na dobę w dniach 1. do 21., co 28 dni |
| Poziom dawki -2 | 10 mg raz na dobę w dniach 1. do 21., co 28 dni |
| Poziom dawki -3 | 5 mg raz na dobę w dniach 1. do 21., co 28 dni |
Informacji na temat dostosowywania dawki z powodu toksyczności związanej z podawaniem rytuksymabu należy szukać w odpowiedniej Charakterystyce Produktu Leczniczego.
Trombocytopenia
| Jeśli liczba płytek krwi | Zalecane postępowanie |
|---|---|
| Zmniejszy się do < 50 × 109/l | Przerwanie leczenia lenalidomidem i wykonywanie pełnej morfologii krwi nie rzadziej niż raz w tygodniu. |
| Powróci do ≥ 50 x 109/l | Wznowienie leczenia w dawce na następnym niższym poziomie (poziom dawki -1). |
| Ponownie zmniejszy się poniżej 50 × 109/l Powróci do ≥ 50 x 109/l |
Przerwanie leczenia lenalidomidem i wykonywanie pełnej morfologii krwi nie rzadziej niż raz w tygodniu. Wznowienie leczenia w dawce na następnym niższym poziomie (poziom dawki -2, -3). Nie stosować dawek poniżej poziomu dawki -3. |
Liczba bezwzględna neutrofili (ANC) – neutropenia
| Jeśli ANC | Zalecane postępowaniea |
|---|---|
| Zmniejszy się < 1,0 × 109/l przynajmniej na 7 dni lub zmniejszy się do < 1,0 × 109/l z towarzyszącą gorączką (temperatura ciała ≥ 38,5°C), lub zmniejszy się do < 1,0 × 109/l | Przerwanie leczenia lenalidomidem i wykonywanie pełnej morfologii krwi nie rzadziej niż raz w tygodniu |
| Powróci do ≥ 1,0 × 109/l | Wznowienie leczenia lenalidomidem w dawce na następnym niższym poziomie (poziom dawki -1) |
| Ponownie zmniejszy się poniżej 1,0 × 109/l na co najmniej 7 dni lub spadnie do < 1,0 × 109/l z towarzyszącą gorączką (temperatura ciała ≥ 38,5°C) lub spadnie do < 0,5 × 109/l Powróci do ≥ 1,0 x 109/l |
Przerwanie leczenia lenalidomidem Wznowienie leczenia w dawce na następnym niższym poziomie (poziom dawki -2, -3). Nie stosować dawek poniżej poziomu dawki -3. |
a Wedle uznania lekarza, jeżeli neutropenia jest jedynym działaniem toksycznym przy dowolnej dawce, należy dodać G-CSF.
Chłoniak z komórek płaszcza (MCL) lub chłoniak grudkowy (FL)
Zespół rozpadu guza (TLS)
Wszyscy pacjenci powinni otrzymywać leczenie zapobiegające TLS (allopurynol, rasburykaza lub równoważne, zgodne z wytycznymi placówki) i odpowiednie nawodnienie (doustnie) w ciągu pierwszego tygodnia pierwszego cyklu lub dłużej, jeśli istnieją wskazania kliniczne. Aby zapewnić monitorowanie w kierunku TLS, pacjentów należy poddawać badaniom biochemicznym co tydzień w czasie pierwszego cyklu i zgodnie ze wskazaniami klinicznymi.
Leczenie lenalidomidem można kontynuować (w dawce podtrzymującej) u pacjentów z TLS laboratoryjnym lub TLS klinicznym stopnia 1. Można też, według uznania lekarza, zmniejszyć dawkę o jeden poziom i kontynuować podawanie lenalidomidu. Należy stosować intensywne nawadnianie dożylne i odpowiednie leczenie zgodnie z miejscowym standardem postępowania do czasu wyrównania nieprawidłowości elektrolitowych. Może być konieczne leczenie z zastosowaniem rasburykazy w celu złagodzenia hiperurykemii. Hospitalizacja pacjenta zależy od uznania lekarza.
U pacjentów z TLS klinicznym stopnia 2.-4. należy przerwać leczenie lenalidomidem i wykonywać badania biochemiczne co tydzień lub zgodnie ze wskazaniami klinicznymi. Należy stosować intensywne nawadnianie dożylne i odpowiednie leczenie zgodnie z miejscowym standardem postępowania do czasu wyrównania nieprawidłowości elektrolitowych. Leczenie rasburykazą i hospitalizacja zależą od uznania lekarza. Gdy objawy TLS ulegną złagodzeniu do stopnia 0., można wedle uznania lekarza wznowić leczenie lenalidomidem w następnej niższej dawce (patrz punkt 4.4).
Reakcja typu "tumour flare"
W zależności od uznania lekarza u pacjentów, u których wystąpiła reakcja typu "tumour flare" 1. lub 2. stopnia, lenalidomid można nadal stosować bez przerw i zmiany dawkowania. Podobnie, w zależności od uznania lekarza, można stosować leczenie niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (NLPZ), leczenie kortykosteroidami o ograniczonym czasie działania i (lub) leczenie opioidowymi lekami przeciwbólowymi. U pacjentów z reakcją typu "tumour flare" 3. lub 4. stopnia należy przerwać leczenie lenalidomidem i rozpocząć leczenie z zastosowaniem NLPZ, kortykosteroidów i (lub) opioidowych leków przeciwbólowych. Gdy objawy "tumour flare" ulegną złagodzeniu do ≤ 1. stopnia, należy wznowić leczenie lenalidomidem w tej samej dawce do końca cyklu. Pacjentów można leczyć objawowo zgodnie z wytycznymi dla leczenia reakcji typu "tumour flare" 1. i 2. stopnia (patrz punkt 4.4).
Wszystkie wskazania
Przy wystąpieniu działań toksycznych 3. lub 4. stopnia, których wystąpienie zostało uznane za związane ze stosowaniem lenalidomidu, należy przerwać leczenie i ponownie je rozpocząć w mniejszej dawce po ustąpieniu objawów toksyczności do poziomu ≤ 2., według uznania lekarza. Przy wystąpieniu wysypki skórnej 2. lub 3. stopnia należy rozważyć przerwanie lub zaprzestanie stosowania lenalidomidu. Stosowanie lenalidomidu należy przerwać w przypadku wystąpienia obrzęku naczynioruchowego, reakcji anafilaktycznej, wysypki 4. stopnia, wysypki związanej ze złuszczaniem się skóry, wysypki związanej z powstawaniem pęcherzy lub w przypadku podejrzenia zespołu Stevensa-Johnsona (SJS), toksycznej rozpływnej martwicy naskórka (TEN) lub wysypki polekowej z eozynofilią i objawami układowymi (DRESS). Jeżeli leczenie zostało przerwane z powodu wystąpienia tych objawów, nie należy go wznawiać po ich ustąpieniu.
Szczególne grupy pacjentów
Dzieci i młodzież
Produktu leczniczego Lenalidomide Medical Valley nie należy stosować u dzieci w wieku od 0 do 18 lat, ze względu na bezpieczeństwo stosowania (patrz punkt 5.1).
Osoby w podeszłym wieku
Aktualnie dostępne dane dotyczące farmakokinetyki przedstawiono w punkcie 5.2. Lenalidomid był stosowany w badaniach klinicznych u pacjentów ze szpiczakiem mnogim w wieku do 91 lat, u pacjentów z zespołami mielodysplastycznymi w wieku do 95 lat oraz u pacjentów z chłoniakiem z komórek płaszcza w wieku do 88 lat (patrz punkt 5.1).
Ze względu na większe prawdopodobieństwo wystąpienia zmniejszonej rezerwy czynnościowej nerek u pacjentów w podeszłym wieku, należy zachować ostrożność podczas doboru dawki oraz kontrolować czynność nerek.
Nowo rozpoznany szpiczak mnogi: pacjenci niekwalifikujący się do przeszczepu
Pacjentów z nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim w wieku 75 lat i starszych należy dokładnie zbadać przed decyzją o wdrożeniu leczenia (patrz punkt 4.4).
U pacjentów w wieku powyżej 75 lat leczonych lenalidomidem w skojarzeniu z deksametazonem, dawka początkowa deksametazonu to 20 mg/dobę w dniach 1., 8., 15. i 22. każdego 28-dniowego cyklu.
U pacjentów w wieku powyżej 75 lat leczonych lenalidomidem w skojarzeniu z melfalanem i prednizonem nie jest konieczne dostosowanie dawki.
U pacjentów z nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim w wieku 75 lat i starszych, którzy otrzymywali lenalidomid, częściej występowały ciężkie działania niepożądane oraz działania niepożądane, które prowadziły do przerwania leczenia.
Leczenie skojarzone lenalidomidem było gorzej tolerowane u pacjentów z nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim w wieku powyżej 75 lat niż u pacjentów młodszych.
Szpiczak mnogi: pacjenci, u których stosowano uprzednio co najmniej jeden schemat leczenia
Odsetek pacjentów ze szpiczakiem mnogim w wieku 65 lub więcej lat nie różnił się istotnie pomiędzy grupami otrzymującymi lenalidomid z deksametazonem, a placebo i deksametazon.
Zespoły mielodysplastyczne
Nie obserwowano ogólnej różnicy w zakresie bezpieczeństwa i skuteczności pomiędzy pacjentami w wieku powyżej 65 lat, a pacjentami młodszymi.
Chłoniak z komórek płaszcza
U pacjentów z chłoniakiem z komórek płaszcza, leczonych lenalidomidem, nie obserwowano ogólnej różnicy w zakresie bezpieczeństwa i skuteczności pomiędzy pacjentami w wieku 65 lat lub starszymi, a pacjentami w wieku poniżej 65 lat.
Chłoniak grudkowy
U pacjentów z chłoniakiem grudkowym leczonych lenalidomidem w skojarzeniu z rytuksymabem ogólny odsetek występowania zdarzeń niepożądanych był podobny wśród pacjentów w wieku 65 lat lub starszych i pacjentów w wieku poniżej 65 lat.
Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek
Lenalidomid jest wydalany głównie przez nerki; u pacjentów z cięższymi zaburzeniami czynności nerek może wystąpić obniżona tolerancja na leczenie (patrz punkt 4.4). Należy zachować ostrożność podczas doboru dawki i wskazane jest kontrolowanie czynności nerek.
U pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności nerek i szpiczakiem mnogim, zespołami mielodysplastycznymi, chłoniakiem z komórek płaszcza lub chłoniakiem grudkowym nie jest wymagane dostosowanie dawki.
Nie ma doświadczenia z pacjentami w krańcowym stadium niewydolności nerek (ESRD) (klirens kreatyniny < 30 ml/min, konieczna dializa) z 3 fazy badań klinicznych.
Szpiczak mnogi
| Czynność nerek (Clk) | Dostosowanie dawki |
|---|---|
| Umiarkowane zaburzenia czynności nerek (30 ≤ Clk < 50 ml/min.) | 10 mg raz na dobę1 |
| Ciężkie zaburzenia czynności nerek (Clk < 30 ml/min., bez konieczności dializowania) | 7,5 mg raz na dobę2 / 15 mg co drugi dzień |
| Krańcowe stadium niewydolności nerek (ESRD) (Clk < 30 ml/min., konieczność dializowania) | 5 mg raz na dobę. W dniach dializowania dawkę należy podawać po dializie. |
1 Dawkę można zwiększyć po 2 cyklach do 15 mg raz na dobę przy braku odpowiedzi na leczenie i przy dobrej tolerancji leczenia ze strony pacjenta.
2 W krajach, w których dostępny jest produkt w kapsułkach o mocy 7,5 mg.
Zespoły mielodysplastyczne
| Czynność nerek (Clk) | Dostosowanie dawki | |
|---|---|---|
| Umiarkowane zaburzenia czynności nerek (30 ≤ Clk < 50 ml/min.) | Dawka początkowa | 5 mg raz na dobę (w dniach 1. do 21. powtarzanych 28-dniowych cykli) |
| Poziom dawki -1* | 2,5 mg raz na dobę (w dniach 1. do 28. powtarzanych 28-dniowych cykli) | |
| Dawka na poziomie -2* | 2,5 mg co drugi dzień (w dniach 1. do 28. powtarzanych 28-dniowych cykli) | |
| Ciężkie zaburzenia czynności nerek (Clk < 30 ml/min., bez konieczności dializowania) | Dawka początkowa | 2,5 mg raz na dobę (w dniach 1 do 21 powtarzanych 28-dniowych cykli) |
| Poziom dawki -1* | 2,5 mg co drugi dzień (w dniach 1. do 28. powtarzanych 28-dniowych cykli) | |
| Poziom dawki -2* | 2,5 mg dwa razy w tygodniu (w dniach 1. do 28. powtarzanych 28-dniowych cykli) | |
| Krańcowe stadium niewydolności nerek (ESRD) (Clk < 30 ml/min., konieczność dializowania) | Dawka początkowa | 2,5 mg raz na dobę (w dniach 1. do 21. powtarzanych 28-dniowych cykli) |
| Poziom dawki -1* | 2,5 mg co drugi dzień (w dniach 1. do 28. powtarzanych 28-dniowych cykli) | |
| Poziom dawki -2* | 2,5 mg dwa razy w tygodniu (w dniach 1. do 28. powtarzanych 28-dniowych cykli) |
*Zalecane etapy zmniejszania dawki w trakcie leczenia i ponownego rozpoczynania leczenia, w celu przeciwdziałania neutropenii lub trombocytopenii 3. lub 4. stopnia, lub innemu działaniu toksycznemu 3. lub 4. stopnia uznanym za związane z leczeniem lenalidomidem.
Chłoniak z komórek płaszcza
| Czynność nerek (Clk) | Dostosowanie dawki (w dniach 1. do 21. powtarzanych 28-dniowych cykli) |
|---|---|
| Umiarkowane zaburzenia czynności nerek (30 ≤ Clk < 50 ml/min) | 10 mg raz na dobę1,2 |
| Ciężkie zaburzenia czynności nerek (Clk < 30 ml/min, bez konieczności dializowania) | 7,5 mg raz na dobę2 / 15 mg co drugi dzień |
| Krańcowe stadium niewydolności nerek (ESRD) (Clk < 30 ml/min, konieczność dializowania) | 5 mg raz na dobę. W dniach dializowania, dawkę należy podawać po dializie. |
1 Dawkę można zwiększyć po 2 cyklach do 15 mg raz na dobę przy braku odpowiedzi na leczenie i przy dobrej tolerancji leczenia ze strony pacjenta.
2 W krajach, w których dostępny jest produkt w kapsułkach o mocy 7,5 mg.
Chłoniak grudkowy
| Czynność nerek (Clk) | Dostosowanie dawki (w dniach 1. do 21. powtarzanych 28-dniowych cykli) |
|---|---|
| Umiarkowane zaburzenia czynności nerek (30 ≤ Clk < 60 ml/min) | 10 mg raz na dobę1,2 |
| Ciężkie zaburzenia czynności nerek (Clk < 30 ml/min, bez konieczności dializowania) | 5 mg raz na dobę |
| Krańcowe stadium niewydolności nerek (ESRD) (Clk < 30 ml/min, konieczność dializowania) | 5 mg raz na dobę. W dniach dializowania, dawkę należy podawać po dializie. |
1 Dawkę można zwiększyć po 2 cyklach do 15 mg raz na dobę, jeśli pacjent toleruje leczenie.
2 U pacjentów otrzymujących dawkę początkową 10 mg, w przypadku zmniejszenia dawki w celu przeciwdziałania neutropenii lub trombocytopenii 3. lub 4. stopnia, lub innemu działaniu toksycznemu 3. lub 4. stopnia. W wypadku stwierdzenia toksyczności uznanej za związaną z leczeniem lenalidomidem, nie należy stosować dawek poniżej 5 mg co drugi dzień lub 2,5 mg raz na dobę.
Po rozpoczęciu leczenia lenalidomidem, dalsza modyfikacja dawki lenalidomidu u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek powinna być oparta na indywidualnej tolerancji pacjenta na leczenie.
Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby
Lenalidomid nie był oficjalnie badany u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby i nie ma szczególnych zaleceń dotyczących dawkowania.
Sposób podawania
Podanie doustne.
Lek Lenalidomide Medical Valley w kapsułkach należy zażywać doustnie, mniej więcej o tej samej porze każdego dnia, w którym zaplanowane zostało podanie produktu. Kapsułek nie wolno otwierać, łamać ani rozgryzać. Kapsułki należy połykać w całości, najlepiej popijając wodą; można je przyjmować z posiłkiem lub bez.
W celu wyjęcia kapsułki z blistra, kapsułkę należy nacisnąć wyłącznie z jednej strony, zmniejszając w ten sposób ryzyko jej zniekształcenia lub uszkodzenia.
4.3. Przeciwwskazania
- Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
- Kobiety ciężarne.
- Kobiety mogące zajść w ciążę, jeśli nie zostały spełnione wszystkie warunki programu zapobiegania ciąży (patrz punkty 4.4 i 4.6).
4.4. Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
W przypadku stosowania lenalidomidu w skojarzeniu z innymi produktami leczniczymi należy przed rozpoczęciem leczenia zapoznać się z odpowiednimi Charakterystykami Produktów Leczniczych.
Ostrzeżenie dotyczące ciąży
Lenalidomid ma budowę zbliżoną do talidomidu. Talidomid jest substancją czynną o znanym działaniu teratogennym u ludzi, która powoduje ciężkie, zagrażające życiu wady wrodzone. Lenalidomid wywoływał u małp wady wrodzone, podobne do tych opisanych po talidomidzie (patrz punkty 4.6 i 5.3). W przypadku stosowania lenalidomidu w trakcie ciąży można oczekiwać wystąpienia działania teratogennego lenalidomidu u ludzi.
Wszystkie pacjentki muszą spełniać warunki programu zapobiegania ciąży, chyba że istnieją wiarygodne dowody, że pacjentka nie może zajść w ciążę.
Kryteria określające kobiety niemogące zajść w ciążę
Pacjentka lub partnerka pacjenta jest uznawana za mogącą zajść w ciążę, chyba że spełnia co najmniej jedno z poniższych kryteriów:
- Wiek ≥ 50 lat i naturalny brak menstruacji przez ≥ 1 rok (brak menstruacji po leczeniu przeciwnowotworowym lub w czasie karmienia piersią nie wyklucza możliwości zajścia w ciążę).
- Przedwczesna niewydolność jajników potwierdzona przez specjalistę ginekologa.
- Uprzednia obustronna resekcja jajników z jajowodami lub histerektomia.
- Genotyp XY, zespół Turnera, agenezja macicy.
Poradnictwo
Lenalidomid jest przeciwwskazany u kobiet mogących zajść w ciążę, jeśli nie zostały spełnione wszystkie z poniższych warunków:
- Pacjentka rozumie spodziewane ryzyko teratogenności dla nienarodzonego dziecka.
- Pacjentka rozumie konieczność stosowania skutecznej antykoncepcji bez przerwy przez co najmniej 4 tygodnie przed rozpoczęciem leczenia, przez cały okres trwania leczenia i przez co najmniej 4 tygodnie po zakończeniu leczenia.
- Nawet jeśli u kobiety w wieku rozrodczym wystąpi brak menstruacji, musi ona przestrzegać wszystkich zaleceń dotyczących skutecznej antykoncepcji.
- Pacjentka jest w stanie stosować i przestrzegać skutecznych metod antykoncepcji.
- Pacjentka została poinformowana i zrozumiała potencjalne następstwa ciąży oraz konieczność natychmiastowej konsultacji w przypadku podejrzenia zajścia w ciążę.
- Pacjentka rozumie konieczność rozpoczęcia leczenia zaraz po wydaniu lenalidomidu poprzedzonym uzyskaniem ujemnego wyniku testu ciążowego.
- Pacjentka rozumie konieczność i zgadza się na wykonywanie testów ciążowych przynajmniej co 4 tygodnie, z wyjątkiem przypadków potwierdzonej sterylizacji przez podwiązanie jajowodów.
- Pacjentka potwierdza, że rozumie zagrożenia i niezbędne środki ostrożności związane ze stosowaniem lenalidomidu.
W przypadku mężczyzn zażywających lenalidomid, dane dotyczące farmakokinetyki wykazały, że lenalidomid jest obecny w spermie ludzkiej w skrajnie małym stężeniu w trakcie leczenia oraz, że jest niewykrywalny w spermie ludzkiej po 3 dniach od zakończenia podawania substancji zdrowemu mężczyźnie (patrz punkt 5.2). Wszyscy mężczyźni zażywający lenalidomid muszą spełniać następujące warunki:
- Zrozumieć spodziewane ryzyko teratogenności leku w przypadku pożycia seksualnego z kobietą w ciąży lub z kobietą mogącą zajść w ciążę.
- Zrozumieć konieczność używania prezerwatyw w przypadku pożycia seksualnego z kobietą w ciąży lub z kobietą mogącą zajść w ciążę, niestosującą skutecznych środków antykoncepcyjnych (nawet jeżeli mężczyzna w przeszłości poddał się zabiegowi wazektomii) w czasie leczenia i przez co najmniej 7 dni od podania ostatniej dawki i (lub) zakończenia leczenia.
- Zrozumieć, że jeżeli partnerka zajdzie w ciąże w czasie, kiedy mężczyzna przyjmuje produkt Lenalidomide Medical Valley lub w krótkim czasie po zaprzestaniu stosowania produktu, mężczyzna powinien jak najszybciej poinformować o tym fakcie swojego lekarza prowadzącego, oraz zaleca się, by partnerka została skierowana do lekarza specjalizującego się w teratologii.
W przypadku kobiet mogących zajść w ciążę lekarz zapisujący lek musi upewnić się, że:
- Pacjentka przestrzega zasad programu zapobiegania ciąży, w tym uzyskać potwierdzenie odpowiedniego poziomu zrozumienia.
- Pacjentka wyraziła zgodę na wspomniane powyżej warunki.
Antykoncepcja
Kobiety mogące zajść w ciążę muszą stosować przynajmniej jedną skuteczną metodę antykoncepcji przez co najmniej 4 tygodnie przed rozpoczęciem leczenia, w trakcie leczenia, przez co najmniej 4 tygodnie po zakończeniu leczenia lenalidomidem i nawet w przypadku przerwy w stosowaniu leku, jeśli pacjentka nie zobowiąże się do bezwzględnej i ciągłej abstynencji seksualnej potwierdzanej co miesiąc.
Odpowiednie metody zapobiegania ciąży mogą obejmować następujące przykłady:
- Implanty
- System terapeutyczny domaciczny (IUS) uwalniający lewonorgestrel
- Octan medroksyprogesteronu w postaci depot
- Sterylizacja przez podwiązanie jajowodów
- Pożycie seksualne tylko z mężczyzną po wazektomii; wazektomia musi zostać potwierdzona dwoma ujemnymi badaniami spermy
- Pigułki hamujące owulację, zawierające tylko progesteron (tzn. dezogestrel).
Ze względu na zwiększone ryzyko żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej u pacjentów ze szpiczakiem mnogim zażywających lenalidomid w terapii skojarzonej i w mniejszym stopniu u pacjentów ze szpiczakiem mnogim, zespołami mielodysplastycznymi i chłoniakiem z komórek płaszcza, przyjmującymi lenalidomid w monoterapii, stosowanie dwuskładnikowych doustnych środków antykoncepcyjnych nie jest zalecane (patrz punkt 4.5). Ryzyko żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej utrzymuje się przez 4-6 tygodni po zakończeniu stosowania dwuskładnikowych doustnych środków antykoncepcyjnych. Jednoczesne stosowanie deksametazonu może zmniejszać skuteczność steroidowych środków antykoncepcyjnych (patrz punkt 4.5).
Implanty i systemy terapeutyczne domaciczne uwalniające lewonorgestrel wiążą się ze zwiększonym ryzykiem zakażenia w trakcie ich umieszczania oraz nieregularnym krwawieniem z pochwy. Należy rozważyć profilaktyczne podanie antybiotyków, szczególnie u pacjentek z neutropenią.
Zwykle nie zaleca się stosowania wewnątrzmacicznych wkładek uwalniających miedź ze względu na potencjalne ryzyko zakażenia w trakcie ich umieszczania i utratę krwi menstruacyjnej.
Testy ciążowe
U kobiet mogących zajść w ciążę trzeba wykonać pod nadzorem personelu medycznego testy ciążowe o minimalnej czułości 25 mIU/ml zgodnie z lokalną praktyką. Lenalidomid powinien zostać wydany kobietom mogącym zajść w ciążę w ciągu 7 dni od jego przepisania.
Przed rozpoczęciem leczenia
Konieczne jest przeprowadzenie testu ciążowego pod nadzorem personelu medycznego w trakcie wizyty, podczas której zapisany został lenalidomid, lub na 3 dni przed wizytą u lekarza przepisującego lek, jeśli pacjentka stosowała skuteczną antykoncepcję przez co najmniej 4 tygodnie.
Obserwacja i zakończenie leczenia
Test ciążowy wykonywany pod nadzorem lekarza musi być powtarzany przynajmniej co 4 tygodnie, w tym co najmniej 4 tygodnie po zakończeniu leczenia, z wyjątkiem przypadków potwierdzonej sterylizacji przez podwiązanie jajowodów.
Dodatkowe środki ostrożności
Należy poinformować pacjentów, aby nigdy nie przekazywali tego leku innej osobie oraz aby zwrócili wszelkie niewykorzystane kapsułki do apteki po zakończeniu leczenia, w celu bezpiecznego ich usunięcia.
Podczas leczenia lenalidomidem (włącznie z przerwami w podawaniu produktu leczniczego) oraz przez co najmniej 7 dni po zakończeniu leczenia pacjent nie może oddawać krwi, nasienia lub spermy.
Osoby należące do fachowego personelu medycznego i opiekunowie powinni nosić rękawiczki jednorazowe podczas pracy z blistrem lub kapsułką. Kobiety w ciąży lub podejrzewające, że mogą być w ciąży, nie powinny dotykać blistra ani kapsułki (patrz punkt 6.6).
Materiały edukacyjne, ograniczenia w zakresie przepisywania oraz wydawania leku
W celu ułatwienia pacjentom uniknięcia ekspozycji płodu na lenalidomid podmiot odpowiedzialny posiadający pozwolenie na dopuszczenie do obrotu dostarczy pracownikom ochrony zdrowia materiały edukacyjne. Osoba przepisująca lek musi poinformować pacjenta o znanym zagrożeniu związanym z działaniem teratogennym oraz o ścisłych zasadach dotyczących zapobiegania ciąży określonych w Programie Zapobiegania Ciąży.
Kobietom mogącym zajść w ciążę można przepisać produkt leczniczy maksymalnie na 4 tygodnie leczenia, natomiast wszystkim pozostałym pacjentom maksymalnie na 12 tygodni leczenia.
Inne specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Zawał mięśnia sercowego
U pacjentów przyjmujących lenalidomid zgłaszano zawały mięśnia sercowego, szczególnie u tych ze znanymi czynnikami ryzyka oraz w ciągu pierwszych 12 miesięcy leczenia u pacjentów stosujących lenalidomid w skojarzeniu z deksametazonem.
Epizody choroby zakrzepowo-zatorowej żył i tętnic
Ryzyko wystąpienia żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (głównie zakrzepicy żył głębokich i zatorowości płucnej) jest podwyższone w związku ze stosowaniem lenalidomidu w skojarzeniu z deksametazonem u pacjentów ze szpiczakiem mnogim. Zaleca się profilaktyczne stosowanie leków przeciwzakrzepowych, zwłaszcza u pacjentów z dodatkowymi czynnikami ryzyka zakrzepicy.
Nadciśnienie płucne
U pacjentów otrzymujących lenalidomid zgłaszano występowanie nadciśnienia płucnego, w tym przypadki prowadzące do zgonu.
Neutropenia i trombocytopenia
Głównymi działaniami toksycznymi ograniczającymi dawkę lenalidomidu są neutropenia i trombocytopenia. W celu kontrolowania cytopenii należy wykonywać oznaczenia morfologii krwi przed rozpoczęciem leczenia lenalidomidem, co tydzień przez pierwsze 8 tygodni leczenia, a następnie co miesiąc.
Zaburzenia czynności tarczycy
Opisano przypadki niedoczynności i nadczynności tarczycy. Zaleca się kontrolowanie czynności tarczycy na początku i podczas leczenia.
Neuropatia obwodowa
Lenalidomid ma budowę zbliżoną do talidomidu, o którym wiadomo, że może wywoływać ciężką neuropatię obwodową.
Reakcja typu "tumour flare" i zespół rozpadu guza
W związku z działaniem przeciwnowotworowym lenalidomidu mogą wystąpić powikłania w postaci zespołu rozpadu guza (TLS). Odnotowano przypadki TLS i reakcje typu "tumour flare" (TFR), w tym przypadki zgonów (patrz punkt 4.8).
Duża masa guza
Lenalidomid nie jest zalecany do leczenia pacjentów z dużą masą guza w chłoniaku z komórek płaszcza, jeśli dostępne są inne formy terapii.
Reakcje alergiczne i ciężkie reakcje skórne
U pacjentów leczonych lenalidomidem odnotowano przypadki wystąpienia reakcji alergicznych, w tym obrzęku naczynioruchowego, reakcji anafilaktycznej i ciężkich reakcji skórnych, takich jak SJS, TEN i DRESS. Pacjenci, u których w przeszłości wystąpiła ciężka wysypka w związku z leczeniem talidomidem, nie powinni otrzymywać lenalidomidu.
Drugie nowotwory pierwotne
W badaniach klinicznych obserwowano zwiększenie częstości drugich nowotworów pierwotnych (SPM).
Progresja do ostrej białaczki szpikowej u pacjentów z zespołami mielodysplastycznymi o niskim lub pośrednim-1 ryzyku
Zmienne ze stanu początkowego, włączając w to złożone zmiany cytogenetyczne, związane są z progresją do ostrej białaczki szpikowej.
Zaburzenia czynności wątroby
U pacjentów leczonych lenalidomidem w terapii skojarzonej odnotowano przypadki niewydolności wątroby (w tym śmiertelne).
Zakażenia z neutropenią lub bez neutropenii
Pacjenci ze szpiczakiem mnogim są narażeni na zakażenia, włączając zapalenie płuc.
Reaktywacja zakażenia wirusowego
U pacjentów otrzymujących lenalidomid zgłaszano występowanie reaktywacji zakażenia wirusowego, w tym ciężkich przypadków reaktywacji zakażenia wirusem półpaśca lub zakażenia wirusem zapalenia wątroby typu B (HBV).
Postępująca wieloogniskowa leukoencefalopatia
Podczas stosowania lenalidomidu odnotowano przypadki postępującej leukoencefalopatii wieloogniskowej (PML), w tym przypadki śmiertelne.
Zaćma
Zgłaszano większą częstość występowania zaćmy u pacjentów otrzymujących lenalidomid w skojarzeniu z deksametazonem, szczególnie przy długotrwałym stosowaniu. Zaleca się regularne kontrolowanie wzroku.
Substancje pomocnicze
Lenalidomide Medical Valley zawiera laktozę. Lek nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.
Ten produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na kapsułkę, to znaczy lek uznaje się za "wolny od sodu".
4.5. Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Czynniki wpływające na erytropoezę lub inne leki mogące zwiększać ryzyko zakrzepicy, takie jak hormonalna terapia zastępcza, powinny być stosowane ostrożnie u pacjentów ze szpiczakiem mnogim otrzymujących lenalidomid z deksametazonem (patrz punkty 4.4 i 4.8).
Doustne środki antykoncepcyjne
Nie przeprowadzono badań dotyczących interakcji z doustnymi środkami antykoncepcyjnymi. Lenalidomid nie jest induktorem enzymów. Jednak deksametazon jest słabym lub umiarkowanym induktorem CYP3A4. Nie można wykluczyć, że w trakcie leczenia skuteczność doustnych środków antykoncepcyjnych może ulec zmniejszeniu. Należy podjąć skuteczne środki, aby zapobiec ciąży (patrz punkty 4.4 i 4.6).
Warfaryna
Jednoczesne wielokrotne podawanie lenalidomidu w dawce 10 mg raz na dobę nie wpływało na farmakokinetykę pojedynczej dawki R- i S-warfaryny. Zaleca się ścisłe kontrolowanie stężenia warfaryny podczas leczenia.
Digoksyna
Jednoczesne stosowanie z lenalidomidem w dawce 10 mg raz na dobę zwiększało stężenie osoczowe digoksyny (0,5 mg, pojedyncza dawka) o 14% z 90% CI [0,52%-28,2%
