Witamina K2 – jaką pełni rolę w organizmie i jakie są jej źródła?

Ilustracja 3d człowieka i kości, w kontekście witaminy K2 i jej właściwości

Witamina K2 przez długi czas pozostawała w cieniu swojej siostry – witaminy K1. Tymczasem to właśnie ona odpowiada za jeden z najbardziej fascynujących mechanizmów w ludzkim organizmie: sprawia, że wapń trafia tam, gdzie jest potrzebny – do kości i zębów – zamiast odkładać się w naczyniach krwionośnych. Jej niedobór, choć rzadko spektakularny, może latami działać podstępnie, zwiększając ryzyko osteoporozy i chorób sercowo-naczyniowych. Czym dokładnie jest witamina K2, jak działa i skąd ją czerpać?

Najważniejsze informacje w skrócie:

  • Witamina K2 aktywuje białka odpowiedzialne za prawidłowe rozmieszczanie wapnia w organizmie – chroni naczynia krwionośne przed zwapnieniem i wzmacnia kości
  • Najlepszymi źródłami witaminy K2 są fermentowane produkty spożywcze (zwłaszcza natto) oraz tłuste produkty pochodzenia zwierzęcego, takie jak sery dojrzewające i żółtka jaj
  • Suplementacja K2 ma szczególne znaczenie u osób przyjmujących witaminę D3, seniorów oraz kobiet po menopauzie – ale zawsze wymaga konsultacji z lekarzem

Czym jest witamina K2 i czym różni się od K1?

Witamina K to nie jeden związek, lecz cała rodzina pokrewnych substancji rozpuszczalnych w tłuszczach. Dzieli się ją na dwie główne grupy: witaminę K1 (filochinon), która pochodzi przede wszystkim z zielonych warzyw liściastych, oraz witaminę K2 (menachinon), której źródłem są produkty fermentowane i żywność pochodzenia zwierzęcego.

Choć obie formy uczestniczą w procesie krzepnięcia krwi, to ich działanie w organizmie różni się dość istotnie. Witamina K1 szybko trafia do wątroby, gdzie spełnia swoją podstawową rolę i zostaje wydalona. Witamina K2 zachowuje się zupełnie inaczej – pozostaje w organizmie znacznie dłużej, gromadzi się m.in. w mózgu i nerkach, a jej czas aktywności liczony jest w dniach, a nie godzinach. To właśnie dlatego ma więcej czasu i „okazji”, by działać w tkankach pozawątrobowych.

Witamina K2 występuje w kilku podtypach – menachinonach oznaczanych jako MK-4 do MK-13. W praktyce najważniejsze są dwie formy:

  • MK-4 – obecna głównie w produktach odzwierzęcych, działa krócej
  • MK-7 – pochodząca z fermentacji, działa dłużej i jest wchłaniana przez organizm nawet 10 razy skuteczniej niż witamina K1

Warto obalić jeden popularny mit: spożywanie dużych ilości zielonych warzyw nie gwarantuje dobrego poziomu witaminy K2. K1 z roślin wchłania się zaledwie w 10–15%, a jej konwersja do K2 w organizmie jest nieefektywna. To dwa odrębne związki, które pełnią uzupełniające się – ale nie identyczne – funkcje.

Jak witamina K2 działa w organizmie?

Kluczem do zrozumienia roli witaminy K2 jest pojęcie karboksylacji. To właśnie dzięki temu procesowi witamina K2 „aktywuje” określone białka, umożliwiając im właściwe działanie. Bez niej białka te pozostają biologicznie nieaktywne – jakby gotowe do pracy, ale pozbawione sygnału startowego.

Gospodarka wapniowa i zdrowie kości

Najważniejszym białkiem aktywowanym przez K2 jest osteokalcyna – produkowana przez osteoblasty (komórki budujące kość). To ona odpowiada za wiązanie jonów wapnia w macierzy mineralnej kości. Bez odpowiedniego poziomu witaminy K2 osteokalcyna nie działa efektywnie, a wapń – zamiast wzmacniać kości – krąży we krwi i może odkładać się w naczyniach.

Drugim kluczowym białkiem jest Matrix Gla Protein (MGP) – jeden z najsilniejszych znanych inhibitorów zwapnienia tkanek miękkich. Jego zadaniem jest aktywne zapobieganie odkładaniu się złogów wapnia w ścianach tętnic.

To właśnie na tych dwóch mechanizmach opiera się tak zwany „paradoks wapnia”: przy niedoborze K2 kości są słabe i podatne na złamania, podczas gdy tętnice stopniowo twardnieją i tracą elastyczność. Brzmi niepokojąco – i tak jest w istocie, bo oba procesy przebiegają latami, nie dając wyraźnych objawów.

„Osoby spożywające co najmniej 32 mikrogramy witaminy K2 dziennie miały o 50% niższe ryzyko śmierci z powodu chorób serca związanych ze stwardnieniem tętnic.” — Geleijnse i wsp., Journal of Nutrition, 2004

Układ sercowo-naczyniowy

Rola K2 w ochronie serca wynika bezpośrednio z opisanego wyżej mechanizmu. Badanie Rotterdam Study – jedno z pierwszych, które poważnie potraktowało tę zależność – wykazało istotny związek między wyższym spożyciem witaminy K2 a zmniejszonym ryzykiem zwapnienia aorty i śmiertelności z powodu chorób serca. Przegląd 21 badań obejmujących ponad 222 000 uczestników, opublikowany w European Journal of Nutrition w 2019 roku, potwierdził umiarkowaną, ale konsekwentną zależność między wyższym spożyciem K2 a mniejszym ryzykiem choroby niedokrwiennej serca.

Funkcje poznawcze i zdrowie mózgu

To obszar, w którym badania są jeszcze na stosunkowo wczesnym etapie, ale wyniki są obiecujące. Witamina K2 gromadzi się w mózgu, gdzie bierze udział w syntezie sfingolipidów – lipidów niezbędnych dla prawidłowej struktury komórek nerwowych. Badanie opublikowane w 2022 roku w Alzheimer’s & Dementia wykazało, że wyższe stężenie MK-4 w mózgu wiązało się z 17–20% niższym ryzykiem rozwoju demencji lub łagodnych zaburzeń poznawczych u starszych pacjentów.

Zdrowie zębów, metabolizm i inne funkcje

Osteokalcyna – to samo białko, które wspiera mineralizację kości – reguluje również wzrost zębiny, czyli zwapnionej tkanki znajdującej się pod szkliwem. Witamina K2 wpływa też na metabolizm glukozy (poprzez aktywację osteokalcyny jako hormonu), produkcję energii w mitochondriach oraz – wstępnie – na redukcję stanów zapalnych.

Źródła witaminy K2 w diecie

Witamina K2, w odróżnieniu od K1, nie jest powszechnie obecna w codziennej diecie. Jej źródła są specyficzne i często niedostatecznie reprezentowane w zachodnich wzorcach żywieniowych.

Produkt Forma K2 Zawartość K2 (µg/100g)
Natto (sfermentowana soja) MK-7 800–1 000
Gęsia wątroba MK-4 ~369
Ser Gouda MK-8, MK-9 ~75
Ser Brie MK-4 i inne ~57
Żółtko jaja MK-4 ~15–30
Masło MK-4 ~15
Wołowina MK-4 ~8

Wartości orientacyjne; mogą się różnić w zależności od sposobu hodowli, karmienia zwierząt i metod produkcji.

Bezsprzecznym liderem jest natto – tradycyjne japońskie danie z fermentowanej soi. Jego smak i konsystencja są specyficzne i nie każdemu przypadną do gustu, ale pod kątem zawartości K2 nie ma sobie równych. Jedna porcja (ok. 100 g) pokrywa wielokrotnie dzienne zapotrzebowanie na tę witaminę.

Wśród produktów bardziej dostępnych na polskim rynku warto stawiać na: sery dojrzewające (Gouda, Edam, Brie), żółtka jaj (szczególnie od kur z wolnego wybiegu), masło i podroby. Produkty fermentowane takie jak kefir i jogurt naturalny zawierają pewne ilości K2, choć znacznie mniejsze niż natto.

Ponieważ witamina K jest rozpuszczalna w tłuszczach, produkty odtłuszczone są praktycznie jej pozbawione. Chude sery czy jogurty 0% nie będą tu żadnym pomocnikiem.

Kto jest narażony na niedobór witaminy K2?

Niedobór witaminy K2 rzadko objawia się ostro i gwałtownie – to jeden z powodów, dla których bywa ignorowany. Warto jednak wiedzieć, które grupy są na niego szczególnie narażone.

Podwyższone ryzyko niedoboru dotyczy przede wszystkim osób z chorobami zapalnymi jelit (choroba Leśniowskiego-Crohna, celiakia, wrzodziejące zapalenie jelita grubego), które ograniczają wchłanianie witamin rozpuszczalnych w tłuszczach. Niebezpieczeństwo dotyczy też osób stosujących długotrwałą antybiotykoterapię – antybiotyki eliminują bakterie jelitowe syntetyzujące K2. Na niedobór narażeni są ponadto: weganie i wegetarianie unikający produktów fermentowanych, osoby na diecie niskotłuszczowej, seniorzy oraz niemowlęta karmione wyłącznie piersią (mleko matki zawiera niewielkie ilości K2).

Subkliniczny niedobór K2 może przez lata nie dawać żadnych wyraźnych objawów – jego konsekwencje są odroczone w czasie i manifestują się dopiero jako osłabienie struktury kości czy postępujące zwapnienie tętnic.

Zapotrzebowanie i suplementacja witaminy K2

Dzienne zapotrzebowanie na witaminę K (jako suma K1 i K2) wynosi orientacyjnie:

Grupa Zapotrzebowanie (µg/dobę)
Dzieci 1–3 lat 30
Dzieci 4–8 lat 55
Dzieci 9–13 lat 60
Młodzież 14–18 lat 75
Kobiety dorosłe (także w ciąży i karmiące) 90
Mężczyźni dorośli 120

Suplementacja witaminy K2 warta jest rozważenia w kilku sytuacjach: przy diecie eliminacyjnej (wegańskiej, bez natto), przy potwierdzonym lub podejrzewanym niedoborze, a także gdy przyjmujemy suplementy witaminy D3. Te dwie witaminy działają synergistycznie – D3 zwiększa wchłanianie wapnia, K2 sprawia, że wapń trafia we właściwe miejsca. Przyjmowanie wysokich dawek D3 bez K2 może potencjalnie nasilać ryzyko kalcyfikacji tkanek miękkich.

Przy wyborze suplementu warto zwrócić uwagę na formę: MK-7 z naturalnego natto charakteryzuje się wyższą biodostępnością i dłuższym czasem działania niż syntetyczny MK-4. Typowe dawki suplementacyjne MK-7 mieszczą się w przedziale 90–200 µg dziennie, jednak konkretne dawkowanie należy ustalić z lekarzem lub dietetykiem.

Ważne ostrzeżenie: osoby przyjmujące leki przeciwzakrzepowe (np. warfarynę) bezwzględnie powinny skonsultować suplementację K2 z lekarzem przed jej rozpoczęciem. Nagła zmiana poziomu witaminy K może wpłynąć na skuteczność antykoagulacji.

Tego o witaminie K2 jeszcze nie wiedziałeś

Witamina K2 to substancja, której rola w ludzkim zdrowiu jest intensywnie badana – i wciąż zaskakuje naukowców. Jeszcze dwie dekady temu traktowano ją niemal wyłącznie jako czynnik krzepnięcia krwi. Dziś wiemy, że wpływa na zdrowie kości, serca, mózgu, zębów, a być może także na metabolizm glukozy i ryzyko niektórych nowotworów.

Nie trzeba jednak czekać na kolejne badania, żeby wyciągnąć praktyczne wnioski. Jeśli Twoja dieta jest uboga w sery dojrzewające, żółtka jaj i produkty fermentowane – warto to zmienić. Jeśli przyjmujesz witaminę D3 bez K2 – to luka, którą warto uzupełnić po rozmowie z lekarzem. A jeśli jesteś kobietą po menopauzie lub seniorem – K2 powinna znaleźć się wśród witamin, o których rozmawiasz ze swoim lekarzem podczas najbliższej wizyty.

Witamina K2 nie działa spektakularnie i nie daje natychmiastowych efektów. Jej praca odbywa się po cichu, na poziomie komórkowym – ale właśnie dlatego jest tak cenna.

Źródła

  1. Geleijnse, J.M. i wsp. (2004). Dietary Intake of Menaquinone Is Associated with a Reduced Risk of Coronary Heart Disease. Journal of Nutrition, 134(11), 3100–3105. https://doi.org/10.1093/jn/134.11.3100
  2. Knapen, M.H.J. i wsp. (2013). Three-year low-dose menaquinone-7 supplementation helps decrease bone loss in healthy postmenopausal women. Osteoporosis International, 24(9), 2499–2507. https://doi.org/10.1007/s00198-013-2325-6
  3. Bellinge, J.W.S. i wsp. (2021). Vitamin K intake and atherosclerotic cardiovascular disease in the Danish Diet Cancer and Health Study. Journal of the American Heart Association. https://doi.org/10.1161/JAHA.120.020551
  4. Tsugawa, N. i wsp. (2020). Health effects of vitamin K. Journal of Nutritional Science and Vitaminology, 66(Supplement), S60–S62. https://doi.org/10.3177/jnsv.66.S60
  5. Haugsgjerd, T.R. i wsp. (2020). Association of dietary vitamin K and risk of coronary heart disease in middle-age adults: the Hordaland Health Study Cohort. BMJ Open. https://doi.org/10.1136/bmjopen-2019-035953
  6. Office of Dietary Supplements, National Institutes of Health (NIH). Vitamin K – Fact Sheet for Health Professionals. https://ods.od.nih.gov/factsheets/VitaminK-HealthProfessional/
  7. European Food Safety Authority (EFSA). Dietary Reference Values for vitamin K. https://efsa.onlinelibrary.wiley.com/doi/10.2903/j.efsa.2017.4780
Reklama